15 E R 
I) E R VI 
V. HOOF T-S TUK. 
Vande Exters in ’t algemeen. 
D E Exter in’t Latijn Pica,is by die van 
Attica Kitta gemeenlijk Kiffa, by de 
Laconienfers Keifla , by Hefochius , en Pba- 
vorinus Baf killos , en Crangtus, by ander 
Sitta Kifla ,enPoikilis, dat is bont of veel- 
verwig genoemt. 
beflaghe. xfnjtoteles fchijnt maar een geflaght ge- 
kent te hebben. Andere verdelen haar in ftad, 
en Bofch-Exters, fy zijn in alle landfchap- 
pen. De Eykel-eeter is in Holland wei¬ 
nigh. 
I Vccdtel. Indien ghy fijn fpijsanmcrkt,hyiseen Al- 
eeter, hy befoekt dikmaal óm de koft de 
varkens-bakken , en eet allerlei vrughten 
met harde fchelpenjmen heeft eenë gefien 
Eardan: x. diecenmufch verllondc,maar,ook dattereen 
lanceren van een Kreeft,die hy an deRiviergevangen, 
en op een by-gelegeh boom gebraght had- 
de, ellendig fijnen hals niette fcharen toe¬ 
gedrongen zijnde,gedoot wierde. Sy zijn feer 
tot geilheid genegen. 
reelingi,. yf rijioteles heeft verhaalt datfe négen ey- 
Lj'i p. ' ten leggen , datfe veel maar onvolmaakte 
13. ja blinde jonge kippen. Sy gebruiken een 
f onderlinge konfl in’t maken van haar heften, 
wantfiy heghten die in doornagtigeplaatfen, 
en bekleden die van binnen met flijk, van 
buiten in’t ronde, boven en onder verfterken 
fy die met doornen , en laten een(' fommi- 
gefeggentwee gaten) open, en dat heel eng 
tot een ingangh. Somtijds verleggen fy haar 
eyrenop een ander plaats. Eenige verhalen 
clatle dikmaal twee nellen maken , op datfe 
die gene welke op haarjonghen loeren, in 
twijffelmgh brengen 
Ha ar vlught is fielden hoog, die fy ook om 
de kortheid haarder vleugels belet zijnde 
I weinig tijds voort-rukken. Sy huppelen,en 
Onomaft: roeren gelijk de Quikftart,geduirighaar ftart 
c 13. p 0 ii ux feit datfe fcharlen: maar datfe alle da¬ 
gen, ja ider uur haar Item veranderen, en dien 
ijpaufanias van een ider dier nabootfen,is feker. Geloof- 
jjm Arcarlic: waar( Bge Schrijvers hebben verhaalt, datter 
een het fchreyen van een kind uitdrukte, dat 
een ander de klagende ftem van een jonge 
eeritgheworpen Bok nabootfte, en daarna 
als een Kalf bulkte, en op de wijs vaneen 
Schaap blaete, en daar na gelijkeen Harder, 
als hy fijn Schapen, na datfe geweid hebben, 
te drinken drijft, fluite. Ik vrees offer om- 
r de m* 1 : . trent ^ en g en en, die by Plutardms genoemt is 
1 inim °i , Cr niet iets fchool, welke an derfins fn apaghtigh 
genoegh zijnde, en te Rome enige Trompet- 
ters gehoort hebbende ftom wierd, maar wei- 
nigh dagen daar na gelijk als opgewekt, alle 
die foet-luidigheid vande Trompetters met 
groote verwonderigh uitdrukte. 
Hirtstog- Sy worden angerantft van den Aluco, en 
AriVhH: den Uil; fommigehebben gefchreven dat fy 
1 a ■. 1.8. c.3. niette vallende fiekte bevangen worden; dat- 
jfi'or^c.a^i fejaarlijks als de Rapen gefait werden ver- 
) G E L E N. 5^ 
anderen, en kaal werden, is haar eigen. Gef. 
nerus heeft gefchreven, dat het in Auguftó 
gefchiet. 
Sy hebben eenighghebruikindeGenees- 
konft,en in de fpijfe. DeEykel-eters worden 
te Bononie op de Markt verkocht, maar zijn 
hard van vleefch; nochtansgetüight Atheneus 
datfe Corbyis de Koningh van Thracien op fijn 
tafel fette. Sommige hebben gefchreven dat- 
feoft in witten Wijnte morfel gekookt, oft 
in een pot gebrand, en tot poeyer gemaakt, 
oft overgehaalt tegen de fchemeringh, rodig- 
heid, en pijne der ogen voordeelighwaren; 
fommige leggen haar levend door midden 
gefnedën, op de pijnelijke gelederen 
VI. H O O F T-S T U K. 
Vande Exters in ’t byfonder. 
l/ande Bonte Ext er oft LangBart , de In- 
diaanfe Lcmgbftart , de Eykel- eter , de 
Strafborghfe Schar laar, de 'Zee- 
E.xter , en Eerfife-Exter. 
A TfyJlotelet ftelt een geflaght van Exters, te 
weten: den Eykei-eter. P linius maakt 
dat twederlei, het onderfcheid van de voeten 
genomen zijnde, en hy fwijgt ook niet van de 
Bonte, wy geloven dat en defe, en die volgen 
fullen, hier toe behoren. 
De Bonte oft Langftart, heeft de kop, 
rug, hals, borft, de vleugels, dybenen,de 
ftart. „oden, klauwen, en nagels heel fwart, 
het uiterfte der vleugels wit, den rug, en ftart, 
door de groote fwartheid groenagtigh , het 
geheel vlak van den buik wit. 
De Indife Langftart die Aldrovandus ver¬ 
toont heeft, was uit Japan gebragt,debek, 
fchenkels, en voeten waren roodagtigh; ’t ge¬ 
hele hooft, en hals meteenwitteringomcin- 
gelt waren blauw, de rughen lchouder-bla- 
ders yfergrauw ; van het opperfte deel van 
den bek, tuffehen beide de ogenftrektefich 
een plek dry vingers lang, en een duim breed 
met ftippelen, oft liever fwarte dwarfe ftre- 
pen befait, totten rugh toe uit. Devederén 
van de vleugels waren caftanie-bruin, maar 
wierden met fwarte dikagtige ftrepenover- 
langhsgeftelt, befprinkkelt, de overige wa¬ 
ren groen; de borft, en buik totten aars toe 
waren witaghtigh en z. 
De Eykel-eter, oft Weekkop, by de G rie¬ 
ken Malacocranis, en by de jonge Caracaxa, 
en by andere Pica Granata genoemt, ver- 
fchilt van de bonte fo in grootte, als meeft in 
verw. Hy heeft an de zijden der vleugels 
dwarfe blauwe plekken , fodanige alfrnen 
nauwlijks in eenig geflaght van vogelen fiet, 
en fo ruimen openheid van bek, dat hy gehe¬ 
le Eykelsinflokt: deneufgaten worden met 
witte en fwarte pluimtjes bedekt, den bek 
wordenighfins gekrolut, de tong is dubbel, 
de verw van’t lijf is verfcheiden, want den 
hals is uit rood en blauw vermengt: de ftiet 
is witaghtigh, de rugh bleekagtigh , de ftart 
langagtigh, en beftaat uit twaalf fwarte pen ■ 
nen E 2 De 
Gebruik' 
