S s HISTORIE VANDE NATURE 
De Strafburgfe Scharlaar, heeft den naam 1 Want de eerfle feven in getal vaft, en eenig- 
van’t fcharlen, en van de plaats, daar hyllch finskraakbenig zijn wit, debyhangfelenzijn 
meeft onthoud, by de ouden oftonbekent,, als Cinnabar-rood, defevolgcn anderemet 
oft niet befchreven. Hy heeft een dik hooft 1 geele plekken verciert, de geftalte van de 
uitten blauwen en groen gemenght,geverwt,! letter L. uitdrukkende: en zijn al ld gefchikt, 
met witte plekken in de!enghte,dieoverde datfe in eenige feven, en andere fes, en m 
gehele borft, en buik lopen. Het Mannetje 1 fommigealleen vijf fchjjnen; delaatfteheb- 
heeft een bek twe vingeren langh ,dikaghtig, ben witte plekken. D e (tart van ’t Mannetje 
en een weinigh krom, lijnogen zijngroot,j beftaatuitthien.vant Wijfje uit twaalf pen¬ 
en fwart; den rugh vanhettwede, oft derde nen: indien ghy d’ingewanden befchouwt, 
wervelbeen totte ftiet toe Caftanie-brum ; 1 dit hebt ghy uit defnjjding: Dat de darmen 
de verw der vleugels is verfcheiden: de ftart in een opgefnedene tweemaal negen duimen 
is boven groenagrigh, onder ten deel met een langgeweeft zijn fonder bogten, oftkron- 
paarfch, ten deel meteen blauwe verw ver- j kels, daarom loftenhy te rafter lijn drek,- dat 
menght. Het Wijfje is geheel van ’t Man-, de maag gelijk als in ’t midden der lever ver- 
netje verfcheiden; haar hooft, hals, borft, en borgen, klein, vleeiigh , en met een harden 
buik, Itrekken van ’t Caftanie-bruin naar het weer was overtrokken; den rok in de felve 
vaal; de bek is dikker, de vleugels omtrent 
de fchouder- bladers blauw, daar na tutten 
blauwe groen, deflagpennen zijn fwart, de 
ftart breedaghtigh, uitten groenen, en blau¬ 
we , na het donker hellende. 
De Zee-Exter, die ook Gaza ghenoemt 
werd, fchijnt geheel, indien ghy de kop,nek, 
voeten, en een deel der vleugels uitneemt, 
groenaghtigh; hy heefteen fterkenbek,een 
weinig langer als indeExters, dentopvan’t 
hooft heeft hy bleek Caltanie-bruin, het on- 
derlte deel na de hooft-flapen geel; lange 
klauwen, en die geweldig krom, de pennen 
der vleugels van detwede orde bleek Calta¬ 
nie-bruin. 
DePerftfcExu-r isby m lied Junkeragh- 
tigh, heefteen kortaghtigen en witaghtigen 
bek; de ogen wit, de pennen der vleugels 
van de twede orde, mette ftiet, en de voorfte 
in de ftart geel, de voeten blauwagtigh met 
fwarte fchobbengeciert. 
N.B. Siet van fommige uitlandfe 
gefagten 'van de Ext er JrCamijft IN 0 . 5. 
II. LID. 
Valide Bobmifi Schar laar van Gef- 
nerus oft de Ampelis 'ttin A ldrovandus. 
Eefchrij- TA En Vogel ,welke van Gefnerus Garrulus 
Aiff'i,. i- * Bohemicus genoemt werd, dien noemt 
Ornith. " AlArovmdus van iijnvoornaamfte fpijfe Am- 
cap.is. pehs, van Ampeleuce ( dat is Stikwortel) 
hy is in grootte de Merl gelijk,- hy heeft het 
hooft eenighfins plat, van yfergrauwe verw, 
op de wijs van de gekuifde Lewerk, met een 
top voorwaarts (trekkende, na den bek van 
bleek Caftanie-bruine verw, achterwaarts 
afgrauwaghtig, naar het donker hellende, het 
fchaduw-root niet ongelijk verciert; den hals- 
kortaghtigh, voor en achter fwart, andezij 
denrofch, omtrent den bek wit;eenbleek 
Caftanie-bruine borft, naar ’t rood (trekken¬ 
de , den rug Caftanie-bruinagtigh, omtrent 
de ftiet vaal; den buik geheelalchgrauwag- 
tigh, en de buitenlte pennen der vleugelen 
fwart , met anghename plekken vejrciert. 
van verfcheide felfltandigheid, die van het 
druifvlies, in verw niet ongelijk; dat de le¬ 
ver in twe gehj ke deelen verdeelt was, en ten 
anfien van de vogel heelgroot; dat de milt 
klein, na de geftal te van een menfehen tongh 
langhagtigh; het middelrif dubbel, en gelijk 
als m’t vet verfmoort was: de longen, die in 
alle gedachten der vogelen, by na totte mid- 
delfte ribben werden uitgeftrekt, waren al¬ 
leenlijk ande wervelbeenderen van den hals, 
rugh, en het begin der bovenfte ribben vaft; 
de luchtader in ’t beginfel ruim en eyrond, 
was daar na enger, en ten laafden weder rui¬ 
mer ; de tong was hard, en beenagtig, en in ’t 
uitterfte daar hy fcheen vleugels te hebben, 
en een pijl te gelijken, was hy dubbel, en ge¬ 
lijk alsm twee fpelden verdeelt; het tonge- 
been, dat andere dieren tot een inenting van 
de tong gegeven is, trok lijn oorfpronkvan 
het aeftter-hoofts-been an de lijden van het 
gat, door ’t welk het ruggenmergh, van het 
hooft na den rug gaat, en daar het an de wor¬ 
tel van de tong gevoegt werd, fcheen het een 
gehele fpitfen hoek te maken; de ogen waren 
van binnen fo groot, datfe fchenen de groot¬ 
te van de herffenen te boven te gaan: het brein 
vertoonde een ronde geftalte,en fijn bovenfte 
groeven waren omtrent het midden van’t 
hooftgeplaaft. 
Indien ghy de plaats anmerkt: Hy is an riaats. 
Bohemen eigen, maar hy vervliegt ook. In 
Italien over gekomen zijnde, bleven fy in t 
land van Placentia en Mutino , alwaar dat- 
terXL. tegelijk gevangen waren, in’t land 
van Ferraria wordter geen gefien, mogelijk 
om datfe de toekomende aardbevingh in’t 
jaar ijyi. hadden voorfien. Tuflchen 
Ments, en Bingen zijn fy in fogrooten over- 
vloet verfchenen, datter, daarfe overvlogen, 
uit haar fchaduw, een duifterheid, als een 
nacht oprees. 
Haarfpijs, zijnDruiven, Jenever-beiien, Voc<ir[l - 
en beften van Honds-rofen, Pijnkarlen, Ro- 
fijnen. Appelen, Amandelen. De beften van 
veil, vleefch, en koorn eeten fy niet alsbon- 
gerigh zijnde; fy vlieghen heel fnelenmet 
fcholen. 
Haar ftem wasZiziri, waarvan fy moge- stra. 
lijk Zizivella: by enighe ghenoemt werden: 
fywordenlicht getamt. Sy 
