VOGELEN. 
,47 
: arte. 
£lian*. 
U.H.A: 
ii* 
>icktc. 
in. H;N: 
I 0 .C. 20 , 
foordui- 
ngh. 
Gebruik. 
rt: 
lijrog: 
3*c- 29. 
ligult: 
civit: 
|:i; J. 21. 
p.z. 
Idr: 
nith; 
13- c. 1. 
in: 1 . 10. 
20. 
ilian: I.j. 
DER 
beter blinken, en trekt alle de ogen van fijn 
vederen byeen, die hy liefd wil geilen heb¬ 
ben. Indien gy hem ftilfwijgende anfiet, ver- 
berght hy fijn fchat. Als hy 1'ich verkoelen 
wil, ontdekt hy lijn lijf, fijn uitgebreide pen¬ 
nen voorover buigende, fpant fijn wieken 
voor d’achter-in vallende wind open, enont- 
fangt alfo de anghenamelocht. De wortel 
van vlafch draagt hy achterwaarts onder een 
van fijn vleugels, tot een natuurlijk teghen- 
gif van betoveringh. Die feggen datfe het 
vergif ontdekken, en ’tbegravene, uit- 
fchrabben, mogen haar geloofwaardigheid 
bewijfen. 
Sy werden tmornamentlijkmettwederlei 
fiekten gequelt: te weten met pijn, gel ijk de 
jonge Kinderen die tandenkrijgen, wanneer 
haar de kuif begint te grocyen, en met het 
verwidelen van haar vederen ; waar van 
Flimus fpreekt, De felve als hy jaarhjkx 
■ met het vallen van de bladeren der bomen 
fijn Hart verloren heeft, verberght hy fich als 
bedroeft en befchaamt,tot datfe weder niette 
bloemen uitgewaflen is. 
Van haar kragt van voorbeduiding, zy dit 1 
ghenoech,- dattct, als hy bovenghewoonte 
roept, s nachts regen beduid. Want die ver- 
dubbellmg van lijn krijtende Hem, getuigt 
dat lijn kraghtighe, fcherpe, en hete geluids- 
geeltj meteen dampigelocht vermengt,door 
lijn locht-ader uitbreekt. Dat Paracèlfus feid 
dat fijnbuiten-tijds geroep, d’een oft d an- 
dersdootindat huis voorbeduiddsmaarbeu- 
feling. 
Hy heeft enig gebruik inde Genees-konft, 
cn fpijs Want het vette fop van een Pau, 
gheneeft de zyde-pijn, ’tghebruik vanfijn 
tongh bewaart voor de vallende Piekte. De 
gebrade eyren in Alijn gewreven, gheneefen 
de krauwagie. Den rook van lijn vederen 
inde ogen ontfanghen, geneed de ontdeken 
ogen, om het teken van het oog inde pennen 
zijnde ,• lijn drek geneed den brand van het 
voet-evel, fijn vleefch is om fijn koude en 
droogte fwaar enhartomteverteeren. Het 
vleefch ook van een doode dinkt, oft rot 
niet, men heeft ghefien dattet naar vier jaren 
vermollemt zijnde, eenreukalsvenkelhad- 
de, en fout, en bitter van fmaak was. Hufiiuis 
Lurco heeft haaromtrentdeledePunileoor- 
log beginnen te meden, en trok uit die wind 
een inkomen van tfedig duifend Sedertien. 
De Redenaar Hortenjius heeft die eerd voor 
fpijs op tafel ghebraght, en is daarom voor ’t 
recht betrokken. Vittellius heeft de herbe¬ 
nen, met andere wonderlijke fpijfen, inde j 
beroemde Schotel, genoemt het Schild van 
Minerva,op tafel ghebraght. ’t Geen van de 
Maaght in Leucadia, die van de Pau bemint 
was, oft de IndifePau, die lupiter toegehci- 
Iight was, cn die de Kerkdieven niet delen 
konden, gefeidword, moet onder de praat¬ 
jes gerekent werden. 
II. LID 
Vande.witte Van, Iaponfe Vamen 
en Haan. 
D E witte Pauwen wierden ghelooff de 
noordfe Landen eighen te zijn: maat 
datfe ook inde hete landen voortkomen is 
met verloop van tijd bevonden. Almfws Ca-1 EI: Cad: 
damuftus heeftfe ghellen in de Eylanden van dcnavi 8 at: 
Madera. Johatmes l.aurentius Ancenias veel ftpl 
in een klein Eyland, Scaliger twee in Vrank- mu’ndiuo, 
j rijk, Gaudentim Meiula veel te Milan, Aldra. ?■ ldr: 
! vandus een te Bononie voortgebragt. Als fy *' - 
uit Norwegennaar Keulen ge voert wierden, ^ *' 
is het ghetal vermeerdert, want als fy inde 
koude plaatfen verbleven, en de Hinnenin 
de Lente op d’ eyren fittende, de fnceufv 
geduirig voor ogen hadden, zijnfe heel ge¬ 
meen gheworden. Sodanighe Pullen ook in 
hete landen voortkomen, indien gyhetneft 
daarfe op broeyen en kippen met wit linnen 
bekleet. 
De befchryving van deJaponfe Pauwen, Bcfchry- 
fo van het mannetje als het wijfje, moet Al- ™gL 
drovandus, den Mark-Graaf Faccbinetus dank 
weten, die de felve van Paus lulius de negen¬ 
de gekregen hadde. Het Mannetje had met 
onfe Inlandfe, behalven inde dart en voe¬ 
ten, niets gelijk; de bek was, gelijk in onfe, 
afgrauw , maar veel langher en fmalder, de 
top van ’t hooft, welke plat Was, en den hals 
waren groenagtigh, en met blauwe plekken, 
oft Hippelen, die van gelijken in‘tmidden 
kleine langhaghtige ftrepen, naar beneden 
lopende hadden , belproeit. De kuif op ’t 
hooft was omtrent vier vingeren laugh , ren 
deel groen , en ten deel blauw, in geftalte 
een Roggen-ayr niet ongelijk; de Oogappel 
was fwart, de draal geel, die een rode kringli 
omdngelde : de bord en rug, bedont gelijk 
als uit lchobbeu, maar verfcheiden geverwt, 
wautde fchobben van deborft (indieu men 
diefo noemen rnagh) waren uitten blauwen, 
groen , en goudgeel, die van den rug waren 
alleen blauw , en groen geverwt- Het be- 
ginfel vau de vleugels, was van de felve verw 
metten rug, maar die groene Ichobbeu ver¬ 
toonden haarfo niet, doch dc blauwe waren 
groter en klaarder. De eerde pennen van de 
twede rye waren van de lelve verw mette ho¬ 
vende , de overige in ’t midden groen , al¬ 
waar fy met dwarlefwarte drepen getekent 
wierdeu : daar nageelaghtigh, van gelijken 
met Iwarte drepen getekent, ten leden in 
haar uiterde fwart; de buik, de heupen, en 
de voeten waren vaal, met fwarte vlekken 
geciert, van welke die in den buik waren, 
witte drepen hadden ; de dart bedonf uit 
minder peDnen dan in onfe Inlandfe, don¬ 
kerder van verw, na het Cadanie-bruin hel¬ 
lende, meteen geheel witte fchagt zijnde: 
de ogen van de dart waren veel grooterals 
inde onfe, eerd goudgeel, daar na blauw, 
ten leden groen gelijk in de onfe, Het Wijf¬ 
je is 
