Arift: H 
A: I.9 
c. 49. PU 
H: N: 1 i 
c. t 9 . 
AMrov: 
I.17. c.3 
100 HISTORIE V 
flotdes den Antlnis toe-fchnjft. Hy houdt 
fich, fcydt hy, omtrent de rivieren en wateri¬ 
ge velden, en alshy van de Paarden die daer 
weiden opgejaagt werd, fchijnt hy het neven 
van de Paarden ceniglïns natebootfen. Gef- 
nerm oordeelt dat het vogeltje ’t welk men 
omtrent Strafburgh Gaulammer noemt, de 
Anthusvan Anjtotelesis. 
De Cannevarola van Bononie, alfoghe- 
noemt, om dat hy inde groene walkende Ken- 
nip nellelt: is de Grafmufch van dc Duitfen, 
en de Titlingvan deEngelfen, fo wy Aidrti- 
vandus geloven, gelijk. Hy drukt niette ge- 
ftalte van fijn lijf fo naukeurigh den Nachte¬ 
gaal uit, dat indien hy niet een weinig klem- 
der en fo rofch was, gheheel de felve foude 
fchijnen : Voor an de heele krop, borfl: en 
buik is hy uitten witte geel, boven op het 
hooft,den hals, den rug en vleugels uitten ge¬ 
len bruin; hy heeft een lagagtige geelen bek 
een plat hooft, een kortaghtighe ftart, onder 
geelaghtigh, boven na het yfer-grauw ftrek- 
kende. 
De Oenanthes,van Ariftotdes en Vilnius ge- 
noemt, is van Ga^a Vitifloraoft Vitiferaft zy 
oj oft om fijn verw de walkende Druiven gelijk, 
oft om dat hy inde Wijntijt fich vertoont,oft 
om dat hy.graagh druiven eet alfo genoemt, 
wy fouden mogen keggen wijn oft druif-vo- 
gel.Hy verbergt fich omtrent de hontfdagen, 
en na die voorby zijn word hy weder geilen. 
Hy fchuwt fomtijts de hitte,fomtijds de kou¬ 
de. Wat het voor een vogeltjeis wort getwijf- 
felt. Bdion/us gelooft, dattetdie isdiebyde 
Francen Cul blanc, en by de Italianen Culo 
blanco genoemt werd: Het is een vogel fo 
groot als de Sitta,met een kwarten bek, vleu¬ 
gels,fchenkels,en ’tuitterfte van de ftart,met 
een afgrauwen rugh, een langhaghtige platte 
tongh,kleine voeten en lange fchenkels. Om 
dat al wat onder den buik, boven en onder 
de fluit, en ’t voorde van de ftart is, wit is 
word hy Cul blanc genoemt, Hy houd fich 
op de kleine heuvelen, en is niet langhdurigh 
indevlugt. Hy neftclt inde gaten van de ou¬ 
de mueren, fomtijds inde fteenrotfen, ook in 
de aarde daar een Os oft Paard de voetftap 
ingefet heeft. Hy eet rupfcn,en wormen. Sie 
meer befchrij vingen van de Cul blanc by Al- 
8 . drovaruins. 
Die fie/iWor Lufciniola noemt is geen vo¬ 
gel die veel gekten werd: Hyisop ’thooft, 
an de borfl en op den rugh afchgrauw, de 
pennen van de vleugels en ftart zijn donker, 
de bek is fcherp, fwartagtig, enfmal, in’tuit- 
terfte van binnen gout-geel. Hy loopt knel 
langs de aarde. Sy worden overvloedigh ge¬ 
vangen als haar de hitte befwaart, en haar na 
de waterige plaatfen om te drinken begeven. 
Betrek hier toe die de Italiaanfe Weiluy 
Giarola noemen, die ko groot is als een Le- 
werk; hy heeft een brofchen bek van bin¬ 
nen rood, een keer ruime opfpalkingh; de 
top van’t hooft, den rugh, en vleugels ver- 
fcheiden gheverwt, de tongh ghefcheiden, 
de ftart fo kort dat menfe nauwlijkxfiet, en 
ANDE NATURE 
die ghefplpten verfcheiden gheverwt, en met 
kleine veertjes ffaam-ghelet. Inde voeten 
is de achterfte klauw heel langh, eneenna- 
ghel van de felve lenghte daar an-gehecht, 
fo datfe beide een duim uit-maken. En 
die eerfte die by na gheheel reght is word 
alleenlijk an’t einde met een kleine haak, 
een weinig gebogen, gewapent. 
II. OPSCHRIFT. 
Van dc VVom-eetende fingende 
1 /00 els. 
I HOOFT-STUK. 
Iyande 2 V ctcbregtutl. 
O Nder de fingende Worm-eeters, 
heeft de Nachtegaal, de eerfte, de 
Hypalais, de tweede, en de Atrica- 
pilla de derde plaats. Deoorfaakfal 
inde ftem verklaart werden: DieVvord by de 
GriekenAydoon en Aydoogenoemt; byde 
Latij nen ’t zy oft om datfe in’t licht, oft voor 
het licht, fingt, oft van lugens, dat is bedroeft 
zijn, Lufcinia genoemt; maar hy word ook 
Acredula, Attike vogel, Daulis vogel, en Pan- 
dionia genoemt 
De vorm behoefik niet te befchrijven,wijl Ecfchi 
fy over al te fien zijn : De tongh mift fijn 
uitterfte puntje, en heeft die fcherpheid niet A .j. s 
die andere vogels hebben , en dat heeft hy om 
mette Atricapilla gemeen. Het Wijfje is het ' 
Mannetje in geftalte van lijf gelijk, fomtijds 
nochtans naar het afgrauw hellende, ghelijk 
ook de jonge doen. Die welken Scbrvenkjdt 
de groote noemt, is by na geheel afgrauw en 
heeft weinig roods. De kunne fult ghy qua- 
lijk uit de verw van’t lijf, grootte, enuithet 
reghter oogh ’twelk men feid ïn’t Man¬ 
netje grooter te zijn, oordeelen. DeMannet- 
1 jes door de foetigheid der lente angelokt, om 
■ dat haar dan de natuurlijke delen totte teling 
kittelen,openbaren haar felven,buiten die tijd 
met. Diegene welke veel enaartigli fingt,en 
haar fangh met een langen afemuithaalt, die 
dikmaal opeen beenftaat, en ko langh onbe¬ 
weeglijk blijft, is het Mannetje. Het Wijfje 
loopt herwaarts en ginfwaarts door dekoy 
en brengt een korte afgebrokene flauwe fang 
voort. 
Haarplaats isverfcheide. Sommigelevcn pn, 
inde bolkchen, die mogclijk de grote zijn, om 
datfe haar aldaar veiliger voor de Slanghcn 
houden. Sommige leven inde Thuinhagen, 
andere op de bergen,geen inde broeklanden, 
eenige op de vlakten. Yrland fo wy Butents 
geloven heefter geen, Batavia ook geen. 
Te Atheen zijnfe fo overvloedigh datde 
Dighters haar Philomela, Attica oft At- 
heenfe Nachtegaal genoemt hebben. Ook 
zijnder omtrent het bofch van Ardenne veel. 
Hoog inde Somer vertonen fy haar niet lang, 
en omtrent den herfft verbergen fy haar tot 
de Lente. Sy worden duur verkocht die 
