HISTORIE VAN DE NATURE 
Arrhis enige die voor veel geks gekocht wa- 
riin:H:N !ren> gegeten hadden. So gy ’t Genees-ghe- 
i.; c 1°. i ii.*" LV, IT -- 
J£l: H: A: 
.2.C. + 3. 
Arift:H: 
A:i.8.c.: 
bruik inliet. De Kreeften oghen mettet 
vleefch van een Nachtegaal in eenHerten- 
vel om ’t lijf gebonden, verjagen de flaap 
De galniet honighgemengtverfcherpen het 
geligt, gelijk /piramides wil. 
II. HOOFT-STUK. 
Vande Grafmufcb , en Saartkop. 
D E Grafmufch in’t Grieks Hypolais, 
en in’t Lati|n Currucagenoemt, heb¬ 
ben vvy van An/latcles : welke gefeit 
heeft dat de Koekkoek in fijn neftcyren leit: 
maar wijl hyder de vorm van't lichaam niet 
byghevoeghtheeft, ilfer by na defelvetwift 
van defe, ghelijk van den Anthus. Ntpbus 
fchrijft dat hy de Nachtegaal in langh, en 
grootte volglit, en Hypolais genoemt word, 
om dat hy inde gaten van de ogen der dode 
Paarden neftelt. Selloniui maakte de Fannette 
brune der Franjen in fang den Nachtegaal 
gelijk. Tunierus de Tetling, oftLingetder 
Engelfen, die kleinder als de Nachtegaal, en 
groen is: Hy vanghtde muggenen wormen 
op de takken van de bomen. Hyfitfelden 
op d’aarde, word ’s Winters niet ghefien, 
brenght dèjongen van de Koekoek voorde 
lijne op; en het volght dat hy is, die van de 
Hooghduitfen Grafmufch ghenoemt werd. 
Gefnetus oordeelt dat het woord Grafmufch 
der Hooghduitfen, doorleenfpreuk, van't 
Latijnfch Curruca ghenomen is-, en maakt 
vierderley geflagt. De grote, oft bruinverwi- 
ghe, zijn boven andere iingagtigh. Omtrent 
liet Meer Verban noemt meniePiccafiga,die 
wit van bord, en afchgrauw van hooft zijn. 
Sy maken haar neft van vlafch. De Mannet¬ 
jes van de Swartkoppen is het hooft in’t eerft 
rootagtig, daar na ouder zijnde , word het 
fwart, inde Wijfjes blijft het altijd ’t felve. 
De kleine hebben een witten buik, witte o- 
gen ; fy houden haar meeft inde Thuin-ha- 
gen,en trekken ’sWintersweg. EhotaAnglus , 
meent dathy de Thuin-haag-mufchis, wel¬ 
ken Turnerus de Troglodytife mufch ver¬ 
taalt, by de Hoogduirfen Zaunfchlipflege- 
noemt. Aldrovandus heefter geen angemerkt 
dien hy achte dat die naam eigentlijk toe 
quam. Scbmen^feldius, meent dat de Hipilais 
van de Grieken, Andothiaby Albertusohe- 
noemt werd, en fchrijft, dathy boven geheel 
afchgrauw, voorwitagtig, ten deel nfet een 
afchgrauwe verw befprenkelt, en den top 
van’t hooft met fwarte Hippelen gevlekt is. 
Volgens den felven maakt hy lijn neft rond, 
en onder’t gras. Inde May leithy veeltijds 
vijf, fomtijds fcven groene met kleine Hip¬ 
pelen onderlcheide eyren , en indien fy 
niette vingeren geroert werden broeyt hyfe 
niet langer, maar verlaatfe. 
De Swartkop by de Latijnen Atricappil- 
la,by de Grieken Melancoryphus, Melano- 
cephaius, en vanH&ttiwyalfchlijkGalhna- 
go, en van andere de Gugervande Hoogh¬ 
duitfen ghenoemt, die wel fwart van kop is, 
maar ande borft rootagtig; wordvanfom- 
mige gemeent dePhenicurus fo gelijk te zijn, 
darfe,mdienfe niet in ftart verfchilden,welke 
die rootaghtigh, en defe afchgrauw heeft, 
nauwhjcks fouden konnen onderfcheiden Arin: H : 
werden. Hoe waaragtig hy by Arjlotelej , en A 1 9 
Ptintus defelve niette Scycalis, oft Ficedula, rï.n.-l 
oft gelijk Scnliger meent, ïretteFicula 
9- 
H;N. i 
0 f t l.lC. C.2 S . 
Ficillais, en dat de Ficedula m’t begin van Scallge - r: 
* ad Aiiil’. 
den Herfft, de Atncapilla terftond anden H: A:i 
Herflt wegh-vhegtwijl Scbwen/^felt defelve Sch "' e " k ' 
inde Lente en Herfft gevonden heeft, laat ik “1*" 
andere oordeelen. sUdrovandus geeft van Silef. 
haar eenighe afbceldfels. De een\vas op’t 
hooft, den rugh, ftart, en de llaghpennen der 
vleugels geheel fwart. Des anders hooft-top 
had een Kaftanie-brume verw. De derde 
wierd met een merkelijke plek boven den 
bek an’t voorhooft getekent. De vierde was 
gheheel met wit en fwart onderfcheiden. 
iS' chvpenk'felt fchrijft datliy een ghelien heeft 
weinig minder.als de Mufch die een fwarten 
top, eenlicht-blauwen hals, een witagtigen 
buik, eengeelagtigenaars, met groen-grau- 
we voeten, en bruine nageltjes had, en het 
uitterfte fpits van de tong niet had. In E nge- 
land zijnfeniet, indien wyTt/rnmwgeloven. 
Sy neftelen in de holle bomen, en leggen 
meer als twintig eyren, maar altijd ongelijk 
getal. Sy eetenmet alleenlijk wormtjes,maar 
ook de befyen van de Alpile Korkboom, ja 
ook haken fy na Druiven, waar van fy Ampe- 
lides genoemt werden. Syvoedenhaarjon- 
gen met fuiken forghvuldigheid, dat fy ook 
in’t neft heel vet zijn. In den Herft zijnfe ti j 
beft inde fpijfe, om de overvloed van koft. sap. s. 
Ten tijde van Phavonnus wicrter ontkent, dat 
men een vogel geheel, behalven de Fice¬ 
dula, behoorde te eeten. Diofcorides getuigt 
datfe veel gegeten het geligt verfcherpen. 
Ac. 
!• 
HET IV. BOEK. 
Vande natuurlijke befchrijvingh van 
de ]/ogelen. 
Vande Watervogels en Platvoeten. 
I. OPSCHRIFT. 
Vmde ]/fch- etende ‘PLifvoeten. 
I. HOOFT-STUK. 
Vlinde Onocrotalus oft Pelikaan, en de 
Vogel Diomedea. 
D E Onocrotalus, die by fomtmghe 
valfchlijk de vogel Diomedea, Ca- 
tarafta Jubte, Butaurus , oft Ar- 
deaftellaris van Porphyrius ghenoemt 
werd, en welken Gtjmrus van de Pelikaan van 
Arifloteles onderfcheid, is by Albertus Olina, 
by Kjramidet Ramphius, by Verrius Flaccus, 
Truo, by JJidorus Canopus, /Egyptius , by 
Aldra- 
Altlro: 
Ornith. 
1,19.c. 2 
