!>4 historie va 
Berg-Plevier noemen. De jonghen worden 
fonderling Guillemot genoemt. Heteerftis 
van de grootte als een Ringhduif, meteen 
korten,ronden, kwarten, lcherpenbek, an’t 
einde een weinig krom, met een dry kantige 
tongh, die dcgeheele goot van de onder-bek 
vervult, vooran hoornachtig, en (lomp; de 
vederen werden boven met een bruine, witte 
cn geele verw onderfcheiden, fisdatfeghe- 
tantfchijnen; de ilartisookmetbruin-geele 
ftrcepen doorkneden: De achterfte klauw 
heeft hy met,■ tuffen dc dry voorfte kchiet 
een velletje: De grootffe ftaat tuffen de 
middelde en uitterde, dekleindetuffende 
felve cn binnenfte. Bellonius feit dat fijn ve- 
dfren geel zijn, oft met geele plekken be- 
iprenkelt werden. 
Hyis overvloedigh in V'rankrijk, inSwit- 
ferland lelden. Tc Bononie wordhyopde 
Markt niet verkocht. 
Eenighe kchrijven dat hy van den dauw 
leeft, om dat in haar buik niets ghevonden 
werd; doch daar is niet valfcher. Hy haalt 
de wormen uit de vochtige aarde. Belltmiut 
heeft ineen opgheknedene Wefpen ghevon- 
den: Dc kei ve feit ook datke wormen eeten, 
en om dat hy alleen den honger-darm heeft, 
daarom worter niets in gevonden. Hyis een 
vervliegende Vogel. Inde Somer worter in 
Vrankrijk geen geiien, inde Lente weinigh. 
Sy vliegen in geen minder getal als vijftigh. 
Als fy vliegen lullen volgenfe de wind, vlie¬ 
gen lelden daarteghen, gliclijk Bellonius ver¬ 
haalt. 
Snm. Haar ffcmis lniithuit, het fluiten dat niet¬ 
te uitgellekene 1 i ppen gefchiet met ongelijk. 
’s .Nachts houden ky haar alleen, ’s Morgens 
vroech het men haar op verlcheideplaatfen 
verfprcit, fy beletten een vierendeel oft een 
half uur: Met het ankomen van den dach 
lokkenfe malkander met Hutten. Sy gehoor- 
famen een van al den hoop als een Koningh: 
defe heeft een feer luide ftem: op dat ghe- 
hoor komen fy van alle zyden by een. De 
Vogelaars noemen hem den Roeper. In 
Vrankrijk wordenfe onder de [ekkerniinen 
gehouden. So datfe op fommighe plaatfen 
van een lekker menfeh met een ghemeen 
fpreckwoort feggen,dat hy met geen Plevie¬ 
ren te vreden is. Als hy bereid word, word 
hy niet ontweit. 
De afgrauwc Plevier meent Aldmondus 
dat de Pardalus van Anfloldes is, fo om dat 
hy by na heel afgrauw is, ’t geen An[toteIes 
van de Pardalus ook feit; alsomdathyge- 
vlekt is, waar van de naam Pardalus komt. 
Hv is wat grooter als de ghemeene Plevier, 
met een weinigh dikker, en langer bek, en 
heel korten achter-klauw: Hy is by na heel 
afgratiw.cn over al met veel plekken befpren- 
kelt, die tuffen ’t bruinen afgrauw zijn j de 
vleugels zijn langer als deftart, die kort is. 
Sy vliegen meelt met fcholen, en ghy fult’er 
, geen alleen vinden, gelijk wy by Arifloteks 
lefen. Hy heefteen radde en luchteftem. 
Betrek hier toe, diegroote Plevier by Al- 
NDE NATURE 
| drovandus genoemtwerd : Hy heeft eenlan- 
gen bek, boven an de borft en buik is hy wit; 
de grootffe pennen van de vleugels zijn 
fwart, d e bee n en zij n langh, n a ’t blauw hel¬ 
lende : H y heeft by na geen achter-klauw. 
De CharadriuSjby Ga^a Hiatula genoemt, 
] om dat hy omtrent de hiatus, oft open gaten 
ivan de Rivieren, poelen en beken verkeert, 
word niet geweten wat het voor een vogel by 
AnJIete/cs is. Want dat hy leelijk van ftem en 
verwis, by nacht hem vertoont, enby dagh 
fich verfchuilt, ’t welk de IVijlgier van ’t fijne Aria; H: 
daar by naarghelaten heeft, is veel Vogelen A:l j 9- 
ghemeen. En als de Wijfgeer hem Itterus P 
Chloreus oft Galgulus noemt , is het niet 
waarfchijnhjk dat dat de Vogel Charadrius 
is, welken Albertui uit HeliodoiusenAvliamu 
beveiligt, in Perfie felden gevonden, en voor 
de Koningen opgefocht te werden , om dat 
men fterk ghelooft dat hy de geelfughtigen 
hulpe en genefingh toebrenght. Aldrovandus 
(lelt voor de Charadrius een vogel die over 
’t geheele lijf uitten afgrauwe donker is, met 
een korten bek, indien gy hem mette Water¬ 
vogels, oft met een lange, indien ghy hem 
mette Land-vogels vergelijkt: Het hooft is 
geheel fwart, met een ftreep omcingclt, met 
langhe dunne fchenkels naar ’troodhellen- 
1 de, met een witten hals en voorhooft, en een 
fwarte borft. O m dat hy by dach fchuilt, en 
’s nachts voor komt, heeft hy plaats an ’tge- 
meene fpreekwoord gegeven. Charadnon 
mimumenos, dat is die een nuttelijke faak 
verbergt. V eele Peggen dat hy alleen met het 
geficht de geelfugtige geneed. Philes beu- 
felt dat de Padde als hyhemanfietdegeel- 
fugt krijgt, en de Charadrius weder verloft 
werd. 
III. OPSCHRIFT. 
Van de Splityoetighe Voghels dit 
kruid eeten. 
I. HOOFT-STUK, 
Vtin de Kdaun. 
D E Vogel welke de Latijnen Grus 
noemen, en de dichters Palamedes- Marculis. 
vogel, om dat die in den Troiaanfen 
oorloog gefeit word met vier lette¬ 
ren , <P-lz. en s.de dagorde,en loos van de Kra¬ 
nen geleert te hebben; by de Grieken word 
hy gemeenlijk Gerunos genoemt, om dat hy 
fich met fijn afgrauwe,en gelijkalsgrijfe verw 
als een oud Man vertoont; by de Thyrre- 
niers wordhyTiris, enSyriftes, bydePo- 
lyrrhenersSertes genoemt. 
Venetus heeft veel geflagten van haar in Vmer. 
Tartarien angemerkt. Daar zijn eenige met Reram ^ 
fwarte vleugels, andere zijn wit,die de vede- r c S3 j' 
ren met goutverwige oogen vervult hebben. 
Sommige zijn klein, met lange vederen, die 
rood en fwart geverwt zijn, verfien: Andere 
zijn weder groot, uitten grijfen afgrauw ge¬ 
verwt , en die rode en fwarte oogen hebben. 
In 
