,-Sö historie va 
De Ajaja van de Bralilianen, Colherado 
van de Portugefen, en van de Neerlanders 
Lepelaar genoemt, is een Vogel over-een- 
komende niette Europife.alleen verfchülen- 
de in verw: fo groot als een Gaqs, met een 
brceden witten bek als een lepel: een lan¬ 
gen hals,en breede voeten. Hy is geheel wit, 
maar op denrugh en vleugels licht- vleefch- 
verwig, rood en glinfterende. Stjnvleefch 
is eetbaar, en ik heb het dikmaal gegeten. 
Hy is overvloedigh an Rio S c . Francifcus, 
en elders overal in de waterige plaatfen. 
De Picui Pinima van de Bralilianen, is 
een gedaante van een wilde Duif, een weinig 
grooter als een Lewerk: hy heeft een Dui¬ 
ven bek die fwart is: fwarte oogen, met een 
gout-geel kringetie,- het gehcele hooft, den 
opper-hals, an de zyden, den rugen vleugels 
hebben donker afgrauwe, oft blauwachtige 
vederen, met kromme fwarte randen ,■ de 
langde pennen van de vleugels, oft flagpen- 
nen,die in't vliegen geilen werden,zijn rofch- 
verwigh , an de een zyde, en an de einden 
fwartachtig de Hart langachtig, beftaat uit 
afgrauw-donker vederen, van welke dommi¬ 
ge fwart, en buiten op de midden wit zijn; 
de buik heeft witte vederen, met kromme 
donkere randen ; de fchenkels en voeten ge¬ 
lijk de Duiven zijn witachtig. Hy heeft goet 
vleefch ,en fy zijn heel ver. 
De Pica Cureba van de Brafllianen, is ook 
een gedaante van de wilde Duif, van afgrau¬ 
we verw met rofch vermenght, met rode 
fchenkels en voeten. 
Het is een Vogel ( welkers naam de 
Schrijvernietuitdrukt) fogroot, envange- 
llalte als een Mufcli, gheheel fwart met een 
witte kop, en een dart uit veel fwart, en grijs 
vermengt: hy roept zip,zip. 
De Tuidara van deBrafilianen is eenge- 
daante van een Uil, by de Hooghduitfen 
Schleier Euln, by de Neerlanders Kerk-Uil 
genoemt, meteen rond hooft, een verheven 
neus, en met neerleggende vederen verfien; 
onder de neus heeft hy een krommen witten 
bek, maar fwarte ogen; het geheeleuitter- 
lijk anfien van de Vogcl, gelijkfe gefchildert 
word, heeft de gedaante van een Hart, met 
vederen uitten witte donker-geel, en een 
weinig fwarts vermenght, alsof fy met een 
kant omcingelt waren; de vederen van de 
gehcele Vogel zijn vermenght uitten witte, 
en bleek geelegrijs; de vleugels zijn ghe- 
ftreept,ghelijkook de ftart: het lijf is fpits- 
iïnnig met donker Hippelen gefprenkek. Hy 
word van Gefherui befchreven. 
De Guaca Gtiacii vandeBraiilianen, by 
de Porttigefcn Gaivota, by de Neerlanders 
Meeuw genoemt, is een Vogel fo groot als 
een gemeene hm, met een rechten langen, 
dikken, geelen bek; het opper- hooft is met 
fwarte pennen gedekt,gelijk ook het midden 
van de vleugels, en de ftart: de krop, de ge- 
heelen hals,de bord, enonder-buiken ’t be¬ 
gin der vleugels zijn wit. Hy leid fijn eyren 
in ’t fantjde hinne-eyrenin geftalte, grootte, 
NDE NATURE 
en verw ghelijk , die gcet van fmaak zijn ; 
maar het vleefch v an ce Voghel is niets 
waard igh 
De Tapera van dc Bralilianen , by de Por- 
nigefen Adorhinagenoemt, is eengedaante 
van een Swalinv, de onfegelijk, vandefelve 
grootte, en op de felve wijsjomvlicgende: 
Hy heeft een korten, fwarren, breedachtigen 
bek: cenwijdemont, diehy vcorby deoo- 
gen kan openen, gelijk dejongelhiau; fchcc- 
ne fwarte oogen ; lange vleugels, met het 
j einde van de Hart aflatende, welke breedach¬ 
tig is: de fchenkels en voeten zijn als die van 
de onfe : het gehcele opper-hooft, den hals, 
de rug, de vleugels, en Hart hebben vederen 
uitten donker metgrijfe vermengt; deflag- 
pennen, en hetuitterfte van de ftart, zijn een 
weinig donkerder als deanderedeelcn ; on¬ 
der de krop en an debotft ishy grijs, met wit 
vermengt : de buik is wit, gelijk ook onder 
de ftart : de fchenkels en voeten zijn bruin. 
IX. H O O F T-S T U K. 
De verfcheide ghedaanten van de 
groote, en kjemePagegayen. 
Aar is eengrooteovervloed,en ver- 
fcheidenheid van Papegayen in Bra- 
fil, welke de Bralilianen meteen ge¬ 
meene naam Ajuru noemen. 
slrijloteks in’t vierde Boek van de Befchrij - 
vingh der Dieren in ’t thiende Hooft-ftuk, 
febrijft: plet is onfeeker of die Dieren wel¬ 
ke eyren leggen dromen, maar het is fecker 
datfeflapen. Ikbeveftigbeide met lui Sta¬ 
tiger in fijn uitleggingen, en dat hy van fijn 
Sneppen, en Havikken feit, feg ik van mijn 
Papegay, die ik Laura noemde , want ik 
hem ’snachts dikmaal opwekkende, fprak 
hy half dromende. De felve fchrijft in ’t 
VIII. Boek het X. Hooft-ftuk : Dat de 
Papegay van de Grieken Anthropoglotton, 
dat is Menfche-tong genoemt wierd : D c 
Papegayen neftelen inde holle bonn?n, daar- 
fe uitterlijk een rond gat maken, en twee oft 
dry eyren de Duiven-eyren gelijk,leggen, 
fonder eenigh ander gemaakt neft. Al raakt 
ghy haar eyren, fy broejenfe evenwel uit, en 
de Papegay verlaatfe niet. Sy kippen haar 
jongen in’t midden, en lelie vanjuny: maar 
dejongen worden gevedert, en beqtiaam om 
uitgenomen te worden, gevonden in ’t lelt 
vanjtilius, en’t midden van Atiguftiis. Dc 
jonge eerft-ghekipte Papegayen hebben in 
yeder neulgat een dikke worm, endaar-en- 
boven op den hooft-top een knoop , daar 
ook een dikke worm in fchuilt: Maar de 
wormen vallen in’t korte van fclfs uit, en de 
plaats geneed van fich felfstoe. Sy worden 
van de Taptijers verfcheiden geverwt, die 
dejongen de vederen uittrekken, en de hint 
met verfcheide verwen heilrijken. UePor- 
tugefen noemenfe Papagies Contrefeitos. 
Geen Papegay in Bralil laat fich metteband 
op’t lijf raken, behalvcn de Kurikcn. 
De 
