6 : NATUURLYKE 
den, ’t welk wy uit HermoUus leren •, ofc 
wel het grondfop van de vifch fel f. Waar- 
plin.H.N. om Plinius fqit : Te Klazomene, Pompe-. 
l.ji.c. iS. j unl) cn tcLeptis word het grond-fopvan 
de vilch gcprelen. Gelijk te Antipolis en 
Thuriadc pekel: nu ook in Dalmatia. Het 
gebrek van defe is de Alex, de onvolmaak¬ 
te cn ongekleurdcn droefem, Ofttenle- 
den een Rivier-vilchje, oft van de foetc 
wateren, ’t welk Plinius zeit, na de Oefters, 
Zee-egel,de Urtica, Kammarus, ende le¬ 
ver van de Mullus te hellen. 
Kohmiell. KohmclU deltl'c onder de Rivier-dicren 
rr. is. van kleine anwas, cn gebied haar de grote 
Mama), villen voor te werpen. Op dat ik van c Mar- 
Epig. l. 3. tiilis fwijge. Wat angaat haar befchrij- ! 
&1 ' II * vingcnonderfchcit, Gillius feit: Ik menc 
datdenaam Mena niet alleen de gedaan- ; 
te, maar ook het gellagt toekomt, om dat j 
haar geflagt verfcheiden cn velerlei is. E- 
nige hebben weerzijds een fwarte ronde 
plek, welke de by woonders van de Adria- 
tifche zee gemeenliik Mxnasfclavasnoe¬ 
men. Andere zijn Leukomenides, oftde j 
witte Mama, oftSmarides genoemt, ook J 
zijn die Mama: Boopes genoemt werden. 
Beilonius heeft rwederlei geflagt in verw an- 
gemerkt : wanthy feit dat fommige met 
gele , andere met blauwe plekken be- 
fprengt zijn. Speuzippus maakt de Boax 
enSmarismette Mena gelijk. ’t Zelve ver- 
liaaltook Rondeletius en Beilonius, behalven, 
feit dele, datfe een weinig breder en kor¬ 
ter, met dunder fchobbcn, als de Smaris, 
bedekt, korter van hooft, en feldcnmeer 
als een handbreed zijn , Q^nthipimes feit 
ook dat de Mena een kleine vifch is, ge¬ 
lijk MartUlis mede) datfe een rechte dreep 
ter zijden hebben,die inde Smaris gebogen 
is,en dat de vinnen van den rug, van de zij¬ 
den,en van de Hart doorfchijnigen gevlekt 
zijn. Dat de mond, geflooren zijnde, heel 
klein lijkt ; maar , gapende , een grootc 
opfpalking heeft, om dat de boven-lip ge¬ 
lijk een buis, als in den Haring , ingellopt 
is. Datfe ronde ogen hebben , een rood¬ 
achtige draal , en dc kaakbeenders een 
ruwheid, in plaats van tanden. Datfe, ge- 
fchrapt zijnde , filver-wit zijn ; maar den 
rug meteen blauwe paars-blinkende verw 
venpercis. 
Rondeletius doet ’er by, datfe an weerzij¬ 
den een grote ronde plek op’c midden van 
’c lijf hebben , die hy ook in ’t afbeeldfel 
heeft uitgedrukt, Beilonius heefrfe overge- 
flagen ,enin dc befchrij ving niet gedacht, 
’tcnzy hy die verdaan heeft,als hy feit. dat 
hyan weerzijden metplckken getekentis, 
’t welk ik nietbewere: wijl mijn af bceld- 
ièl met Beilonius genoeg overeenkomt, en 
plekken van dc lelvc verw heeft, alsook 
omtrent de ogen , cn de vinnen ook alle 
verfcheiden geverwt. Dc buik is wit, de 
dart donker. Defelvc Rondeletius kit, dat 
BESCHRYVING 
hy in dc Winter wir,in de Zomer verfchci- 
den is, met blauwe plekken over’t gehele 
lijf, en voornamentlijk op ’t hooft en den 
rug gefprenkelt : dat hy ook denen in ’c 
hooft heeft, en het mannetje daar in het 
wijfje ongelijk is.dathy langer cn brcdcris, 
cn het wijfje korter; en als her wijfje begint 
vol te worden, dat de verw van’t manne¬ 
tje dan fwart cn verfcheiden verandert 
werd; maar c ^Anstotelcs fchrijft defe ver- 
j anderingde tijd toe, en verhaalt dat enke- 
hjk van dc Mena, lbnder van mannetje ofc 
wijfje gewagte maken. 
De Mena en Smaris, feithy, worden 
verandert, lodatlè uit wit Zomers weder 
fwarr werden , cn dat vertonen zy meed 
mette vinnen en kuwen; fo feit ook Plinius, 
De Mena, die’sWinrerswitis, verandert 
haar verw, en werdt Zomers fwartcr: web 
ke plaats sjpuffarius uitleggende, feit:hy 
heeft gefeit Zomers fwartcr, om datfe een 
blauwe verw krijgen,die, ten anficn van de 
witte, donker en fwartcr is. 
En weder, de Mena is een vifch je een 
vinger lang, ’s Winters wit. Zomers met 
blauwe fdiuinzc plekken onderfcheiden. 
Maar hoe zy haar verwen veranderen, is 
inde MerulaenPhycis, fo ik niet bedrogen 
ben, uit-geleit. Ten leden getuigt Ronde¬ 
letius dat hy, als hy zomtijds van Rome na 
Venetie voer, de Mena van zo verfchei¬ 
den verw gezien heeft, dathy haar nauw- 
lijk ten eerden anzien erkende, om dat- 
ze an zijn dranden minder ghefprenkek 
zijn. Wat haar innerlijke deelcn angaar. 
De lever van de Mena is , glichjk Beilonius 
an-ghemerkt heeft , voos, en uit den 
melk-witte bleek , onder welkers rech- 
ter-zijd de gal, in eenlangwerpigh blaas¬ 
je , bedooten is. De milt is fwart. De 
maag langwerpig. Hy word zelden in de 
grote Zee ghevangen ; in de boven- en 
nedcr-zee overvlocdigh. Dc namen ge¬ 
ven de bywoondcrs der beider Zeen te 
kennen. Her eyland Menaria heeft zijn 
naam van haar overvloed bekomen. Dat- 
ze onder de kruiden an de wierachrighe 
dranden; oft, gelijk Oyidiiis zeit, in mofch- 
achtigh zand leven, verhalen wy op het ge¬ 
loof van Oppinnus. Datze haar niet geheel 
van vifch onthouden, hebben zommige 
verhaalt. Datze mctfcholcnfwemmcn, le¬ 
zen wy by Ariftoteles. Zy baren in de win¬ 
ter; oft, gelijk Beilonius zeidt , na de win¬ 
ter, cn worden voordevruchtbaardc van 
alle villen gerekenr. Als het wijfje begint 
vol te werden , word zy , om haar vuile 
dank, ghelijkby eAtriJloteleskoal, debok Arift H 
ghenoemt. Datze een zonderlinge afkeer 
van de Zee-wefpen hebben , bedilden 
zommighe daar uit, omdatdezemethet 
net, daar de Mena enChalois inghevon- 
den werden,ook werden gevangen, gelijk 
ojtlumus verhaalt. Datze met zonder¬ 
linge 
