VAN DE VISSEN. 
6t) 
viftên tc fchuwCn, oftdooringeven van de ! 
natuur, verlaathy ’t water en boord ïn’t! 
zand, cn word daar van delnwoonders 
met houtc krauwels uirgehaalt. Hy dient 
alleen an de noodzaaklikhcid van arme 
luiden. 
Hiertoe behoort een ander vifch,Meer- 
fwijn genoemt, cn onderdic naam ons toe¬ 
gezonden,om dat hy op de wijs van de Twij¬ 
nen de aarde met de muil omwroet. In ge¬ 
daante van lijf en plekken is hy de Snoek 
gelijk, maar heeft in ’t voorhooft een fcher- 
pen angel. Zijn plekken zijn alle fwart. 
De vinnen van den buik, hetopperhoofr, | 
en de Hart zijn rood: Het overige geelach- J 
tig. OfheteenZce- ofRivier-vilch is,hcb 
ik niet wel onthouden, waarom zijn be- 
fchrijving tot de eerfte behoort. Zijn be¬ 
naming geeft nochtans te kennen dattet 
eenZee-vifchis. 
II. STIP. 
, Vim de Zee-draak. 
Irrvin E vifch Drako, van de oude Grieken 
dcpifc. \_J Drako Thalaffius genoemt, noemen 
,c. 5°. de jonge Dracena, van waardeNeapolita- 
nen , Siciliancn, en Romeinen haarTragi- 
neafgcleit hebben, lovstts heeft hem Tra- 
churus genoemt, die een angel in de Hart, 
en niet in de nek heeft; maarqualijk. Pli- 
nius ,die onder den naam van de Zee-draak 
twe vcrfcheide villen verftaat, gelijk uit 
liet9.boek, het 2/.hooft-ftuk kan geoor- 
deelt werden, en van welke de eene een 
Zee-flangh is , welken eAriftoteles in ’t 9. 
boek, het 17. hooft-ftuk befchrijft, heeft 
hem qualijk in ghedaantevan de Araneus 
oft Spin onderfcheidcn. Welken ook Izi- 
dorus , die de Araneus alzo befchrijft, dat 
het alles deze Zee-draak toekomt , ghe- 
volgt heeft. Dat hy van de Araneus van 1 
\_Ariftoteles moet onderfchciden werden, is 
gheen wonder, om dat zijn Araneus van 
geen Griekzefchrijvers vergiftig genoemt 
is ; maar die alle dezen, nadcPaftinaka, 
heel vergiftig noemen. 
Stihunm fielt twe gheflagten van hem. j 
De eerfte is een langwerpige vifch, en, ge¬ 
lijk Rcllonius zeidt, in vorm als een platte 
pook, waar van hy by de Francen Poigna- 
ftre genoemt werd. Sdytmus zeidt, dathy. 
zonder lchobben is, Rellonius van gelijken, 
oft datze immers klcinder zijn als van de 
flangcn. Rondeletius geeft hem kleine en 
dunne, daar in, zo ’t fchij nt, tjElimus na¬ 
volgende, die zeidt datze ruwcfchobbcn 
hebben , die bynade Hangen werden toe- 
gevoegt: en Rondeletius befchrijft den draak 
byna naakt , en zonder fchobben. Hy is 
van hooft byna dcZee-baars ghelijk. De 
mond is niet in de lengte, maarfchuins; 
nocht meteen rechte, maar kromme fplcet 
gcopent : want de t’zaam-gevoegde zijden 
van de onderkaak, die wat langer als de bo- 
venfteis, en niet recht, nocht fchuin op 
waartsfehiet, worden van de holle boven¬ 
zijden, terwijl de mond gefloten werd, on¬ 
dervangen. Zy is ook, als in de Draak- 
flang,met tanden gewapent. De ogen zijn 
groot, welke dc oog-fchellen in grootte 
gelijk zijn; zy ftrekken opwaarts, en zijn 
zo groen, datze een Smaragd in fchoon- 
heid overtreffen. Zy ftaan niet ver van 
malkander, daar gy een dry hoek, cn kleine 
angels tuftchen beide ziet. An weerzijden 
zijn vierkuwen, welkers buitenfte dckzels 
met een angel, nadeftartftrekkende, ge¬ 
lijk gezeidt is, gewapent zijn: welkedek- 
zels, na de geleding met de hoofts-bcen- 
ders, meer uit een dunne en een vlies-ghc- 
lijke zelfftandigheid , als been beftaan, , 
waarom de Draak die, als hy buiten water 
delocht in-trekt, niet anders dan wy onze 
kaken, opblaaft. An dc kuwen ftaan twe 
vinnen, in die ftandalsin deRivier-viflèn, 
dat is vecllageralsindeZee-viften. Tuf 
fendeze, en het einde van dc openingvan 
de mond, ftaan in ’t boven-deel twe andere 
witte en kleinder vinnen. In den nek oft 
an’t begin van den rugh heeft hy vijf dun¬ 
ne fwarte fcherpe anghels , met een vlies 
voor fwart, achter wit t’zaamgevoegt, met 
welke hy een vergiftighe wond maakt, cn 
veel fchadclijker als mette angels van dc 
kuwen. Van defe begint een vin doorgaans 
totteftart, die groot, broeden in twe ge - 
deeltis-. De ander begint van den aars, cn 
loopt totte ftart, welken aars op een plaats, 
van andere verfcheiden, in dele vifch haar 
Hand heeft : Want andere hebben dien in 
’t midden van den buik, zommige lager na 
de ftart. In de Draak ftaatfc niet ver van 
de kuwen : waar om het innerlijk bevang 
van haar buik heel kort is •, maar nochtans 
is de maag vleefig en dik genoeg. Hy is 
verlcheiden geverwt : Want hyisopden 
rug donker, an den buik wit, en an de zij¬ 
den met goudgele ftrepen fchoon ge^ierr. 
De ander , die mogelijk niet qualijk de 
Drakunkulus van Plinius kan ghenoemt, 
werden, en die Zdviarms de kleine noemt, 
vcrfchiltin zommige dingen van de voor¬ 
gaande. Want wijl de grote dikmaal een 
pond, enfomtijds twe fwaar werd, ( Rtm- 
dcletius feit datfe in de grote zee zomtijds 
een elleboog lang werden) nochtans word 
de kleine niet meer als een half pont fwaar. 
Daar cn boven is het hooft en overige lijf 
niet rond als in de grote, maar ter zijden 
plat. Welkers zijden niet alleenlijk geel¬ 
achtig, gelijk in den andere, maar ook met 
veel fchuinfe ftrepen, na’t blauw hellende, 
verkiert zijn. eAldro-vmdus vertoont vier 
gedaanten van den Draak. De eerfte is in 
getal van vinnen de voorgaande ghelijk; 
maar in verw,ftrepen en plekken verfchei- 
I 3 den. 
