VAN DE 
’t midden hol, van den rug als in een fche- 
dc befloten. Daar is noch een ander van 
den aars na de ftart, ookgoud-geel,mt-ge- 
nomen de randen die fwartachtig zijn. 
Het hele lijf word allengskens fmalder. 
Hy is ook vcrfcheiden geverwt: want van 
’c midden lopen enige witte ftrepen na den 
buik; an de kaken , en voorftedelenis hy 
alsmetiilvcrwitte flippen gefprenkelt. Hy 
is breed, plat, en wit van buik , alleenlijk 
met een huid bedekt. Hy word veel in de 
hondfdagen gevangen. Zijn fchoonhcid, 
en het konft-ftuk Gods dat in hem gezien 
word, hebben hem van grote waarde ghe- 
maakt. Van vifch is hy de kleine Gobius 
ghelijk, hy eet ook dezelvekoft, en zijn 
fteek is min vergiftig. 
IV. STIP. 
Van de Uranofkopus, oft Hemel-kijker. 
h.a. '| ^ E vifch welken wy Uranoskopus oft 
!• |_ f Hemel-kijker noemen, is by Arifiote- 
' ’ les , Dioskorides , en eJElUms Kalliony mus, 
en by Theodorus de Schone ghenoemt, met 
zo zeerom de fchoonheid van fijn lijf, want 
hy is lelijk,als om datdenaamvan Uranof¬ 
kopus oft Hemel-kijker fichoon is , meer 
den menfeh als an de vifch waardig. De 
Mafliliers noemen hem Tapekon, omdat 
hy, wijl hy alseenfteekpil gevormtis, eni¬ 
ge ghelijkheid met de fchamelheid heeft; 
en ook Rafpekan , om dat zijn hooft, om 
zijn ruwheid, bcquaam is om de vroulijk- 
heid te fchrabben. Oppimus noemt hem 
Hcmcrokoitus, om dat hy by daaghflaapt 
en ’s nachts waakt. Hezychius , en Varinus 
noemen hem Pfammoditis , als oft men 
Zand-vifch zeide. Andere zeggen dat hy 
Agnus , datiskuis, by Atheneus genoemt 
werd.Maar Gefnerus meent dattereen dwa¬ 
ling fchuilt. Hctiseen vifch meteen glat- 
tchuid, hard, en die qualijk te villen is. 
Het lijf is rond, het hooft groot en been- 
achtigh, met twe angels, na de ftart ftrek- 
kende, ge wapent, waarmede hy de Vifch- 
kinkvorfch enigzins gelijk is, met eenbre- 
den hooft-top. 
Hy is enigzins zonderfnuit. Dcmond 
flaat opeen andere plaats, als in andere vif- 
fen , te weten boven op’t hooft; en gelijk 
Oppüms zeit, in’t midden van de ogen. Zy 
is groot, en heel wijd, en word met het on- 
der-kaakbeen,opwaarts getrokken, toege¬ 
floten. Hy heeft kleine tanden, een korte 
tong, maar breed, die de innerlijke [delen 
van de mond zo beflaat, datze , renzygy 
hem met de vinger neerdrukt, niet gezien 
werden. Uitdatdecl, ’twelktuflchende 
tong en onderkaak is, fpruit, na ’t zeggen 
van Rondeletias , een vlies, in’t begin breed¬ 
achtig , dat allengskens in een rond vleefig 
byhangzcl aflaat, en uit den mond hangt, 
VISSEN. 71 
daar hy de kleine VifTcn mede verlokt en 
alzo inflokt. Hy fteekt het uit, en trekt hec 
in na fijn wil, gelijk een flanghfijn tongh. 
Het deel tuilen de ogen is diep en hol. An 
weerzijden zijn vier kuwen, welkers been- 
achtighe dckfels in’tachter-dcel met een 
heel fterken angel, na de ftart hellende, ver- 
fien is. Omtrent de opening van de kuwen 
zijn twe vinnen, groot, rterk, dik , flfimerig 
en vcrfcheiden geverwt. Onder noch twe 
andere kleinder witte , en dicht an het on- 
der-kaakbeen. Na defe vinnen volgt een 
been, als een borft-been, dat met dry an¬ 
gels verfienis; daarop volgt een ander vin 
van den aars na de ftart. Op den rug zijn ’er 
twe, van welke deecne, naaft het hooft, 
klein en fwart, als in de Araneus,is. Dc ach- 
terftc is na de zelve ftart uirgeftrekt, en van 
verwals den rug. 
De ftart eindight in een brede vin, de 
pauwe-ftart, als de vifch leeft, nietonge- 
Ljk, dc randen zijn paars. Debuikiswit- 
achtig. Maar de rug, en overige delen zijn 
uitten afgrauwe donker, welke verwen in 
de levende openbaar zijn ; maar die anders 
met het leven vergaan. 
Van ’t hooft loopen twee ftrepen, uit 
fchobben beftaande, na dc ftart. De maag 
is wijd, dik en vleefig, met veel byhangfels. 
De darmen zijn dry maal om-ge bogem De 
leveriswirachtigh, van welkers buitenfte 
deel een gal-blaas af-hangt, die na bede¬ 
ling van ’t lijf heel groot, en vol galis, welk 
in ièlfftandigheid en verw den oly gelijk is. 
WaaraniVrmW ghedenkt, leggende, dat 
geen vifch meerdergal als dele heeft. Maar 
hy daagt daar over de geloofwaardigheid 
vancJtotWrrinfijn bly-endefpelen, mo¬ 
gelijk niet gedachtig zijnde dat Arïfioteles 
van de zelve gewach maakt, welke zeit dat 
de Kallionymus een gal heeft, ten anzien 
van ’t lijf, overvloediger als andere. ts£lU- 
nw , dele plaats van de Wijfgeer antrek- 
kende, doet ’er by, dat hy zeit, de lever an 
de rechter zijd te leggen, en dat CMenandcr 
inMefenia getuighevan defefaakis, met 
defe woorden : Maakt dat gy een gal, gro¬ 
ter als de Kallionymus, hebt. Van gelijken 
Anaxippus in Epidikazomenus, leggende : 
Ten zy gy u beweegt, en maakt dat gy bor- 
telt als al de gal van de Kallionymus. De 
milt is klein, rond, rood, en an de maag 
vaft. Delijfmoerisdobbelenlang. 
Hy is niet groot, en zelden meer als een 
voet Iangh. t^Arifioteles zeidt dat het een 
ftrand-vifch is. Na hem ook Rondeletius. 
Hy eet vifch, en met dat uitfteekfel, dat uit Aldra»; 
fijn mond hangt, leithy de kleine viflènla- j le r irdb y 
gen, daarfè alstoteenwormnafwemmen ^ 5 ' 
en gevangen werden. Indicn gy de gevan¬ 
gene fpjjs voorwerpt, vol t hy iich zo op, dat 
hem de fpijs ten mond uithangr. Hy is zo 
langlevend, dat hy van alle ingewand be¬ 
rooft fich noch beweegt. Hy word alleen 
van 
