VAN DE VISSEN. 
belaften hem te bereiden als de Karper, en 
in koude wijn geworpen tc (loven.Tor hier 
toe uit Gcfncrus. Men meenrdathydefcl- 
ve mette Tangeron van Rondeletius ts Maar 
dele feit, dat hy met het Jijf deBallerus 
(jwaar van opzijn plaatsgefproken isj) en 
mette fnuit de Mugilgelijk, endicnoch- 
tans langer is. Dat hy geen tanden heeft, 
maar an de kuwen twegoudgeele vinnen, 
in’t midden van den buik twe laffèraanver- 
wig,een an den aars,en een op den rug; dat 
zijn ftart in twe vinnen aflaac, die in ’t be¬ 
gin met fchobben gedekt werden , hoe¬ 
wel fy niet valt anhangen; dat hy de Kar¬ 
per in gedaante van lijf , zelfftandigheid 
vanvifch en zap ghelijkis, en voorflecht 
gehouden werd. 
II. OPSCHRIFT. 
Vin deglatte ^iyier-vifen. 
I 
I. HOOFT-ST. 
Van de jittilus 'Van de rivier de 'Po, oft i 
een aart van Steur. 
T Ot hier toe van de gefchobdcRivier-' 
viftèn, nu volgende glatte, onder de 
iic'b, ï. j, welke de Attilusficheerft vertoont, die in 
de Po door luyheid vet gheworden , en 1 
duifend ponden fwaar zijnde, meteen an¬ 
gel als een yfere ketting ghevangen, niet 
anders ( op dat ik de woorden van Plinius 
gebruike } als met twe Oflèn konde uit- 
gehaalt werden. Het is een kraakbenighe 
lin.H.N. vifch, de Steur feer gelijk. Wanthy heeft 
s ' c ' ly ‘ op de wijs van defe fchildachtige been- 
ders, maar men leidt dat hy die met’cr 
tijd verwerpt, en dat dit de oorfaak is , 
waarom hem enighe fonder, andere met 
beenders afmalen , achter welke eene 
vin op den rug (laat, daar twe andere on¬ 
der liaan, geheelijk als in de Steur. De 
ftart eindige ook in twe vinnen. Zijn ge- 
llootenmond is meteenfehuineopeningh 
doorfneden.maargeopent is die ront.Voor 
dien als de fnuit hangen zijn vifachtige en 
fachtcbyhangfcls. Hy heeft gedekte ku- 
wen, met vinnen verlien. Maar hoe hy 
van de Steur , welken Francifkus Philel- 
fhus meende den Atrilus te zijn , ondcr- 
fcheiden is , leert Selius Kalkagninus feer 
trcfhjkmct defe woorden. Het geenghy 
my afvraagt, oft den Attilus, die de geme¬ 
ne benaming Ladanum noemt, die in I ta¬ 
lie Moron , in Hongarie Uzo ghenoemt 
werd, defclveis, zal ik met weinig be¬ 
antwoorden, tc weten, dat ik niet mc- 
ne, dat hy de felve is, felfsin’tgetuige¬ 
nis van Plinius , die meent dat hy an de Po 
eygen is, op welke plaats hy van de eyghen 
villen van eenige rivieren fpreekt. Maar 
ik liil met u opentlijker handelen, en ik 
beroep u niet alleenlijk tottetghetuigenis 
van Plinius , maar ook van u eigen oogen. 
Ik heb derhalven deghedaante en ghelc- 
ding van den Attilus zo kortals moghelijk 
was overlopen. En wijl zulx niet wel kon¬ 
de gedaan werden, ten waar men een voor¬ 
beeld vaneen bekende vifch gebruikte, fo 
heb ik my den Hykka oft Steur, diebyna 
! overal voortkomt,voorgeftelt. Welke hoe 
wel hy in de zee geboren werd, fo loopt hy 
nochtans met een wonderlijke luft teghen 
de rivieren op, tot dat hy heel vetzijnde 
wederkeert. Ik heb noch niet ghefeidt 
van het voorbeeld van de Moron oft Uzo, 
om dat defe villen ook overal bekent zijn, 
en my haar beeld niet wel in de geheugenis 
hangt.Dit hebt gy dan van defaak. De At¬ 
tilus verfcheelt hierin van de Steur, dat de 
Steur een zee-vifch, en de Attilus een ri- 
vier-vifch, en an de Po eighen is. Daar is 
niet tc vergeefs een Steur van vier Attife 
talenten , dat is dry hondert ponden ghc- 
fien ; Plinius feit, dat de Attilus tot dui¬ 
zend ponden , dat is over de derthien ta¬ 
lenten gegroeit is, welke grootte voorwaar 
vry veelis, en weinig gezien werd. Abde 
Attilus tot een zekere grootte gegroeit is, 
werpt hy zijn ruwe fchobben af, diehyin 
vijf ryen verdeelt heeft, te weten in ’top- 
perfte van den rug an weerzijden dubbel, 
en even verre van malkander ftaande, zo 
dat de laatfte ryc totte vin raakt. Die weg 
geworpen zijnde, word hyglatin’tanta- 
ilen, en heeft niet dat denaghels bezeert. 
Daar teghen behoud de Steur zijn ruwe 
fchobben de gehele Zomer over: De vifch 
van de Steur is hard, en wonder angenaam 
van fmaak. Daar tegen is dc Attilus zacht, 
en de mond niet zeer anghenaam. De 
viflèrs menen dat het voorfte deel van den 
Attilus zich naulijk , ten anfien van ’tach- 
terlijf, als vier tegen een heeft : wantdc 
gehele kracht van deze vifch is in de kop, 
en het gedeelte naaft an de kop, gelegen. 
Welke anmerking, hoewel zy ook totte 
Steuren andere behoort, na ’t zeggen van 
Jlriftoteles en Plinius , wiens woorden deze 
zijn, te weten dat de hoofden der viftèn, 
na bedeling van ’t lijf, heel groot zijn , 
mogelijk om beter onderre duiken; noch¬ 
tans is die anmerking in de Attilus boven 
andere wonderlijk. De Attilus heeft kleine 
ogen in zo gheweldigen hooft. De Steur 
en Attilus hebben de mondt in ’t onder¬ 
deel , (jhy wil zeggen in ’t opperdeel} byna 
op die plaats, daarin de andere volmaakte 
dieren de fchouderblaan op paften. De 
mond is weerzijds zonder tanden ; maar 
in de Steur byna rond. In de Attilus veel 
groter me t een fchuine openmg, welke ge- 
opent zijnde, llokt hy met dat wijde hol 
dc andere viftèn binnen, die hy in ’t aaflè- 
men, meteen verheffing, gelijk de viflèrs 
menen , angheraakt heeft. Hy verkeert 
veel op vifchrijke plaatzen, in dc Winter 
P 2 voor- 
