icrnf. 
ïthocol. 
69. 
VAN DE > 
weken, eer hy gekookt werd. De inwoon- 
ders vande Tanais brengen die tc Rome en 
Vcnetie,en daar word hy op de viichmarkt 
verkocht. Dc vifch-lijm, als Plinius fchrijft, 
geneert het gefwel Epiny ftes, en maakt de 
huid glat, vier uren in water gekookt, daar 
na geftampt, gekneet tot dat het heel zacht 
en vochtig is, word het in een vat bewaart, 
en in ’tgebruik word een lood met een half 
lood fwavel, en zo veel Anchuza met twee 
lood fllver-fchuim gemcngt, cn met water 
t’zamcn gedampt. Hier mede het anghe- 
lichtgedreken, moet men dat na vier uren 
weder afwaflèn. De felvezeit elders : Het 
runzel van een kalf met wijn ghedronken, 
gcnecftdcflaap-zucht. Defclvc, betvifch- 
lijm is goed om allerlei papier, en fnaren- 
fpccltuig t’zaam te lijmen, als mede allerlei 
houtwerk, ’t welk fchaly wijs over malkan¬ 
der gcleitwerd. 
IV. HOOFT-ST. 
Van de Glanis. 
D E vifch die by e^frifioteles en Pttuz.il- 
n'uts Glanis, by Plinius dikmaal Silu- 
rus, zomtijds Glanis, Glanus, en Glanius 
genoemtis, word vancü/iw metdeSi- 
lurus uitgedrukt. Veel vande jongevol- 
ghen de oude, en onder die Cefnerus , en 
Schonfeld, wat wy fouden gevoelen, heb¬ 
ben wy boven gezeit. Hy heefedennaam 
van Glanis, een rivier van Italië cn Kuna 
gekregen, indien wy Stephams volgen. En 
hiervan behoud hy noch een teken by’t ge¬ 
meen te Kondantinopelen, die hem noch, 
na’t zeggen yan Manardus , Glangnus noe¬ 
men, als of men zeide Glanus. Wat angaat 
lijn bcfchrijvingh. Hy heeft tot boenders 
graten cn geen kraakbeen, een donker lijf, 
vol fwarteplekken, zonderfchobben, en 
de huid dik en flibberigh, een groot plat 
hooft, een Hompen muil, kleine ogen, een 
grote opening van mond, die na de breedte 
van’t hooft gaapt. De boven-lippen met 
een dobbcle, de onderfte met een enkele 
rye tanden inwaarts gebogen verfien, waar 
mede hy fijn roof vafthoud. De keelgaten 
zijn weerzijds met beentjes , als een vijl, 
ruwachtig. Van de onderlip hanghen vier 
baarden, dun, langachtig, en bleek, van de 
bovenfte twee van de felve verw, harden 
langh als fpricten , die hy nu voor zich uit- 
fteekt, dan weder intrekt. Op den rugh 
heeft hy een kleine vin,achterden nek met 
vier oftvijf vezelen verfien, achterdeku- 
wen twe vinnen, van welke de een naaft an 
dc keel uit een beenachtige angel beftaat, 
daar hy de fchadelijke vitten mede afweert. 
Zijn buik is groot, wanfehapen, en wit¬ 
achtig, met donkere plekken bezait. Het 
hart leit onder de kuwen,die an weerzijden 
vierzijn, van’t middelrif af-ghefcheiden, 
daar de kecldarm doorboort, waar vande 
' I S S E N. 117 
maag afdaalt met de darmen , die met ene 
bocht na den aars loopen. De lever die uit 
den rode bleek, intwequabben verdeelt 
is, en daar een galblaas vol bleke gal an- 
hangt, leit op de maag. De blaas, die enkel 
is, andenrugh-graat,endepenfzakis wit¬ 
achtig. 
Hy word heel groot, en niet alleenlijk 
van twehondertponden , maar ook groter 
gevangen. Cefnerus fchrijft, uitdeghetui- 
genis van een feker ervaren Hongaar, dat- 
ter in de Ti biskus, een rivier van Dacia die 
in den Donau vloeit, eertijds eenghevan- 
gen is, die een fledc van feven oft acht elle¬ 
bogen vervulde. Dat de zelve fefthien ja- 
renin dc rivier, onder de keuken van feker 
Edelman, fich verborgen hadde, en ten le¬ 
tten met den angel gevangen was, wijl hy 
fijn jongen bewaarde; en doe hy gevoelde 
dat hy vaft was, uitgefprongen was , en dat 
de vitters hem twe uren lang ge volgt,en ten 
letten, vermoeitzijnde, gevangen hadden. 
Dat hy een baard boven en onder de mond 
heeft,daar in een grote opening is,cn dat hy 
na de ftartdun afloopt. Dat hy tanden als 
een kam heeft, met welke de wollc-lakens 
gekamt worden, ghemeenlijk kaarden ge- 
noemt. Dat hy lönderfchobben is, enin 
deflijkerige waters verkeert.MaarGcyHfw 
zelf ontkent datfe tanden hebben, enzeit 
dat delippen ruw zijn als een vijl, en hy al¬ 
zo fijn roof wel vaft houd; vaft houdende, 
ook eet en verbrijzelt, dathy geen tanden 
nodig heeft, maar dathy den roof metfijn 
holle rop en keelgaten gheheel door-flokt. 
Dc felve fchrijft ook , dathy inde Viadcr 
van Zilezie zo groot is, dat hy gevangen op 
een wagen geleidt zijnde, over den zelven 
uitfteekt. Van die is ook verfcheiden, wel¬ 
kers beeltenis Cefnerus onder den naam van 
de derde Silurus voorftclt. Het is een vis, 
zeit hy, die enige gelijkheid met de Mufte- 
la van de rivieren en poelen heefc. De ogen 
zijn klein, dc baarden donker, niet lang, en 
allcngskens dun aflopende, twee an de bo¬ 
ven-, dry an de onderlip; twe vinnen an de 
kuwen. Op den rug vertoont het afbeeld- 
zelgeen, maar alleenlijk een fpits uitpui¬ 
lend kliertje, hoedanigh ook in de grote 
poel-Muftcla bynaop deftlve plaats gefien 
werd. An den buik iflèr een heel langh, 
doorgaans, tot de ftart toe, met donkere 
plekken onderfcheiden. Het lijf word van 
’t hooft achterwaarts allengskens dunder. 
Het einde is breedachtig en fchuin , en dat 
wonder is, hy heeft gheen vin an de ftart, 
maar een groten breden mond. Het hoofc 
is uitten blauwe groen, het overige lijf met 
groen en geel vermengpgeverwt. Hy heeft 
ook plekken van verfcheide verw. Van dit 
gheflacht heefc een zeker borgher twee in 
een ftaandc water ghevoed, welke alsfy 
voor zes-en-dertig jaren , (’t zijn de woor¬ 
den van Slitbius an Gefnerus) omtrent 
P 3 Hunds- 
