ijo NATUURLYKE 
kleine gele van dc poelen , hebben gantfeh 
geen fchobben. Over de huid lopen over 
al gelijk als gaatjes, ofc holle flipjes, welke, 
zo iemand na’c hooft opwaarts flijffchrapt, 
heel wit fchijnen, indien na de flart ook 
weder verdonkeren.Hy heefttwe gaten in 
den buik, een voor de vuiligheid, het ander 
voor de teling, welk gedrukt zijnde, enige 
melkwitte vochtigheid uitgaf. Daar is noch 
een ander,uit een andere meir, dul'danigh : 
hy is geel, met fwarte flippen; de baard,die 
van dekinaf hangt,is witachtig. Voor het 
begin der vinnen op den rug is een vleefig, 
zacht, langhwerpig rond, van binnen hol, 
en uitftekend deeltje. Daar anvolghtter- 
ftond de vin vaneen duimlangh : daarna 
een doorgaande, acht oft negen vinghers 
lang, van die af is de rugh zonder vinnen 
naakt, omtrent dry vingers in de lenghte, 
daar twe andere kleine byna dryhoekighe 
op volgen, tullen welke omtrent de ruimte 
van een vinger is: van waardeonderfteen 
laatfte, en wat kleindcr begint, enan de 
flart geveeghtis. De galis groenachtigh. 
Zijn blaasje is an dc lever, en ande darmen 
vaft. In zijn maag waren twe geheele vif 
fen, iderfeven vingers lang, en dry breed, 
en niet anders. Zijn gewicht was in ’t ghe- 
heel vijftigh onflèn. De huid van de ghe- 
kookte was groenachtig, en lelijk, de vifch 
heel wit, heel vaft en goed. De lever wit, 
groot.lekker, en niet,als in dekleine,rofch. 
In een ander kleine rivier-Trillïa , omtrent 
thien vingers lang, zijn,zeid hy,dc vinnen 
dul'danigh : Voor ccrft heeft hy dat korte 
kliertje niet, maar een korter vin ■, en een 
weinig verder heeft hy twe andere een vin¬ 
ger lang, daar na twe vingers breed, verder 
een ander een weinig korter, in ’t midden, 
en daarna de flart. Wederom verfchilt van 
deze een ander een weinig langer (_ gelijk 
ik eenmaal angemerktheb, want dit moet 
niet eenvoudighlijk vetftaan werden, zo 
veel de verw cn grootte angaac) die min¬ 
der geel van lijf was , maar meer fwart 
blinkkende: want zijn eerfte vin is kort, 
daarna volgt een ander langer, doorgaans 
tot het begin van de flart. Zo heeft dan de 
grootemeir-Triflïa, behalven datkliertje, 
viervinnenopdenrugh. De fwarteuitde 
kleine twee, de groote gele dry, de kleine 
twe: indien ’er anders twe gele gedaanten j 
zijn.idatnaukeuriger re onderhoeken Haat. 
Dc kleine meir-Trilliaheeft op den rugh ] 
twe vinnen, zo na by malkander datfc maar 
een fchijnen, doch donker, ennietfehoon 
geverwt. Het onderfcheid van de vinnen 
is zekerder, want de verwen konnen op ve¬ 
lerlei wijs veranderen. In den Rhijn,boven 
’tmeir Akronion, groeyen zy tot dry pon¬ 
den van zefthien onflèn. Te Konftansis 
een zo grote ghevangen, dat hy voor twee 
drachmeneneenhalf verkochtwierd. Te 
Praag zijn ook zomtijds heel fchoone ghe- 
BESCHRYVING 
\ vangen, met verwen van geel, wit, rooi- 
achngh en fwart onderlcheiden, met een 
fwarten oogappel, en een blauwe kringh. 
Zommige menen datfean dc oevers fwar- 
ter, in de diepte geelder werden. Zyzijn 
vlees-eters; en geen vifch, als deze, llokt, 
na evenbedeling, groter villen in. Zy hoe¬ 
ken de diepten, zo dat Albertus Ichrijft dat- 
ter in ’t meir omtrent Konftans, dry hon- 
dert voeten diep onder water,met den hen¬ 
gel uitghehaalt werden. Zy worden dik 
met de kinkvorfchen uitgetrokken, welke 
wijl zy haar an de mond hanghen , als of zy 
daar haar fpijs uit zogen , daarom hebben 
zommighe gefchrcven datfe door de mond 
met kinkvorfchen verfamelcn. Zy begin¬ 
nen omtrent December te baren, elders in 
Januarius: zy alleen onderde villen werden 
door ouderdom blind. Zy worden feer in 
de fpijs gheprefen, voornamentlijk die in 
zuivere lopende rivieren leven, om datfe 
witter en vafter vifch hebben. De levers 
zijn zo fmaakli jk , dat eertijds by de Durin- 
gers,fo men zeit,de huifvrou van een Graaf 
van Biddingen al haar jaarlijkfeninkomfl: 
in die lekkerny verteert heeft. Dele wor¬ 
den voornamentlijk voor Karfmis beft ge¬ 
houden , en omtrent haar baartijd verwor¬ 
pen , om datfe op die tijd in fommige wate¬ 
ren fteenachrigzijn. De kuit zeidtmen dat 
altijd heel fchadelijk is. Op fommige plaat- 
fen van Savoye, omtrent het meir Neoko- 
mum , fnijdenzommige Waarden haarde 
levers uit, en de wond toenayende, werpen 
zy de viflèn weder levend in ’t water. En- 
celins zeidt dat de maag van defe vifch met 
haar byhanghzels wonderlijke krachten 
heeft: want veroudert, zeidt hy, gelijk ge¬ 
meenlijk ghefchiet, trekt zyinZaxen dc 
vrouwen de opgheftopte maand-lfonden 
wonderlijk af, als mede de nageboorte; en 
datze, ingegeven zijnde, tegen alle gebre¬ 
ken van de moeder groot voordeel by- 
brenght. In Swcden worden over al in de 
herbergen defe magen gefien an de muren 
omtrent de ovens, die van de gaden daar 
tegen an geworpen werden, om die te dro¬ 
gen , die ook, ingedronken, de pijn van de 
kronkeldarm genefen. Zy zegghen datter 
ook oly uit de lever in een glas vergadert 
werd, wanneer die in de Son oft an de hete 
ovens opgehanghen werd, dat die oly heel 
klaar en geel is, bequaam totdc blindheid 
van de ogen, ook tegen de wolken en vlek¬ 
ken , die van de hoeken der ooghen uit- 
wallèn. 
VII. HOOFT-ST. 
Van de Graaf-Viffen , oft die gegraven 
derden. 
V An defe viflèn hebben de oude en 
jongegewaghgemaakt. Uitdeoudc 
fpreekt 
