Aldrov. 
l-Me 
pifcib.c.3 
i2 ó NATUURLYKE 
genoemt werd. De Hoogduitzcn noemen 
hem Weifzfichlin en Roraugen. Het is 
een rivier- én meir-vifch ,J de witte Alphya 
gelijk, met grote rode ogen, eèngroenach- 
tigen rug, en witten buik. Bellonius zeitdat 
hy weerzijds een kromme ftreep heeft, die 
hem midden doorfnijt. Maar Rondeletius 
bekent dat hy met twee ftrepen ghedeelt 
werd, dat hy mette ene van de ku wen totte 
fhrt door midden gefneden werd, maar dat 
de andere min lichtbaar, en van de wortel 
van dc vin der kuwen voortfpruitende, 
verdwijnt, eer hy tot de ftart reikt. Hyis 
een weinig opwaarts gebogen van neus, en 
met de felve fchobben verfien alsdc Pofch. 
Hy is klein van hooft, brcedachtigh van 
lijf, maarplat, en nauwlijkx twee vingers 
breed, zonder gal, en met iilverwitte dun¬ 
ne fch'obben bedekt. Hyis zacht, en niet 
vet van vifch. Het is een grage vifch, waar¬ 
om hy ook lichtlijk metten angel ghevan- 
gen werd, waarom ^Au^onius hem heel wel 
een roof vande kinderlij ke angels genoemt 
heeft. Ik heb noch twe andere gedaanten 
van Alburnus oft Voorn anghemerkt, van 
welke de eerfte byna kaftanje-bruin van 
rug is, deanderblauwachtig. Beider vin¬ 
nen en ftart hellen ook na ’t kaftanje-bruin. 
Het overige is filverwit. 
De rivier-Epelanus,noemt Bellonius met 
dc bynaam Sequanicus, van een rivier in 
Vrankrijk, dc Saoneghenoemt, daarhy o- 
vervloedig is, en doet ’er by, dat hy alzo ge- 
noemt is, als of men zeide Excellanus van 
fijn waardigheid , waar mede hy andere 
villen van lijn geftacht te boven gaat. Die 
van Ferrarie noemen hem Borbolo. Hy is 
de Alburnus oftVoorn zeer gelijk, hier in 
alleen verfchelendc, dathyde wortels van 
de vinnen rofch heeft, op de wijs van de 
Gardon oftVeron, en een ftreep die hem 
de zijden doorfnijt, na dc ftart heel feer ge¬ 
bogen en krom. Hy isfomtijds meer als vijf 
vingers lang, en een duim breed. Het is een 
vifchje van angename reuk, alle andere in 
waardigheit overtreffende. Die van Rouan 
noemen hem O vella oft K.uitert,om dat hy 
altijt vol kuit is. Indien gy de Epelanusmet 
fijn fchobben bellet, zal hy u omfijnheldre 
witheid fchijnen te blinken; maar ghe- 
fchrapt zijnde, vertoont hy eenrughver- 
fcheiden gheverwt, op de wijs van een re¬ 
genboog. Hy is dikkeren korter als de zec- 
Epelanus. 
V HOOFT-ST. 
Vin de Lucius, oft Snoek. 
D E Snoek is by de Latijnen Lucius ge¬ 
noemt, ’t zy oft van ’t Griekfe woord 
lucos, dat een wolf betekent, oft van het 
9. Latijnze lucendo , dat is van lichten oft 
blinken. Van haar is by de oude Grieken 
geen gewag, en Sulvunus bewijft heel fray, 
BESCHRYVING 
tegen Phitelphus, datliy OxyrinchusNilo- 
ticus, oft Nïjlzc Spitfneus kond ghenoemt 
werden. Ten waar Plutarchus voordie felve 
een Zee-vifch meende, die als uit de zee in 
den Nijl liep. Dat hy de Efoce van ritmus 
is, welken hy meent dat in den Rhijn heel 
groot word, kan toegheftaan werden, en 
daar van fchijnt het Neerlandfe woord 
Snok lijn oorfprong te hebben. BydeEn- 
gelze en Francen heeft hy na de verfchei- 
denheid van lijn ouderdom verfcheidena¬ 
men. Van lijfsgeftalte ishylanghwerpig, 
en de felve lchijnt daarom te langwerpiger, 
om dar de zijden van die vifch maar matc- 
lijk uirgebreitzijn. 
Dc rug is breed, en byna vierkant, en o- 
veralghelijk, behalven tot dat men an de 
lefte vinnen komt; en zijn rughis met alle 
andere fchobbige viflèn meer, oft ten min- 
ften zo bultigh als den buik is. Dezen al¬ 
leen puilt de buik meer uit als de rugh, 
voornamentlijkalshy vet is, ’t welk noch¬ 
tans Rondeletius ook angemerktheeft, dat 
teRomeghcfchiede door bedrogh vande 
Vifch-verkoopers, die den buik van de 
villen met groen kruid wiften op te flop¬ 
pen, en haar alzo als vetter te dierder te 
verkoopen. Hy heefteen mager beenach- 
tigh hooft. Men zeit ook darter verfchei¬ 
de vormen van graten en benen in ghevon- 
den werden. De ene vergelijktmenm het 
gemeen met een kruis, de ander meteen 
lpics, de andere dry met lpijkers oft werk¬ 
tuigen van de lijding onzes Zalighmakers. 
Dc bedekte Schrijver van de Natuur der 
dingen fchrijft, dat de Snoek een ftcen als 
cenKnftal in de herfene heeft, maardat 
alleenlijk als hy heel oud is Gefnerus feit ook 
datliy in ’t hooft vaneen kleine Snoek twe 
kleine witte ftenen ghevonden heeft. Hy 
heeft een lange fnuit, en grote opfparring. 
jjWf/fhargelijktfebyecn ganfe-bek. Het 
onderkaakbeen is langer alshetbovenfte, 
en als een lepel uitgeholt. Daar in zijn veel 
tanden, en niet op eencrlci wijs gefchikt, 
gelijk Albertus ookzeit, envan verfcheide 
ryen : wantin’tvoorftc deel van her on¬ 
derkaakbeen zijn dc tanden klein, en in¬ 
waarts in den mond gebogen.In’t bovenfte 
kaakbeen zijnder geen , en wijl het zelve 
breder is, zouden de tanden , buiten de 
mond ftekendc, op deonderfte niet paften, 
en onnut zijn. In plaats van deze dan (jzeit 
Rondeletius ) heeft de natuur twe ryen van 
tandenin ’tgehemelte gehecht. De oogen 
zijn geelvetwig,voor welke twe gaten zijn, 
in ene holligheid t'famen lopende. Het lijf 
is met fchobben, en die fo dun belet,dat hy 
geen fchijnt te hebben, en mette felve ghe- 
kookt werd, enin’t eten, zode vis klein is, 
niet geacht werden : en indien hy groter is, 
darde harde en grote fchobben weggewor¬ 
pen werden.Dc buik is wit,de rug uitté gele 
fwart, van welke veel brede ftrepé, niet regt 
maar 
