VAN DE VISSEN, 
te.Zy hebben gemeenlik kleine fchobben. na over al even ghelijk 
De twede ghedaanre van de Karapo, is 
dc eerfte in geftake, verw en zijdighe ftre- 
pen gelijk, uitgenomen dat hy maar half fo 
breed is, en geen plekken heeft. Hy wordt 
in de mciren gevangen. De vifch is gratig, 
maargoed vanfmaak. 
Dc Piaba is van grootte als de Phoxinus 
oftElritz. Het is een vifchje tweoftdry 
vingers lang, (jzomtijdsdry oft vier opzijn 
grootfte} het heeft kleine fwartc oogjes, 
met een geel krin getje, en is met lchobbe- 
tjes bedekt. Op ’t midden vandenrughis 
een drykantig vinnetje : Achter de kuwen 
heeft hy weerzijds een langwerpig, twee 
midden an den onderbuik, en nadele noch 
een na ’t begin van de ftart. De ftart is ge- 
klooft: het hooft is ter zijden geel, en iil- 
verwit blinkend. De gehele rugh is uitten 
iilverwit groen met blauw vermengt. Het 
midden van de zijden is na de lengte uitten 
Iilverwit blauw. De buik is goudgeel en lil- 
lyy 
feven oft acht oft 
thien vingers lang, twe breed op zijn breet- 
fte. Het heeft bynaeen hooft en mond als 
een Snoek. Hy kan de bovenlip uitfteken, 
en de opening van de mond rond zetten. 
In plaats van tanden heeft hy kerven als 
ecnvijl, cendunnetong, brede kuwen, 
zichtbare ogen, met een fwarten appel, en 
een donkere kring: zeven vinnen , achter 
ider kuw een, omtrent twe vingerslang: 
onder defe an den onderbuik twe t’faarn- 
gevoegt, en achter den aars een byna vier¬ 
kant. Van ’t begin byna van den ruch loopt 
’ereen byna tot het begin van dc ftart, om¬ 
trent dry vingers lang, en byna een breed, 
met fachte graten verfien, welke in ’t einde 
een weinig brederdrykantig eindigt. De 
ftart is me t een harde fwarte lchors bedekt. 
Het gehele lijfis met middelbare fchobben 
bekleed, de gehele rug, en de zijden zijn 
donker grauw, met eenig doorfchijnend 
zilverwit. De buikiswit, an beide zijden 
vcrfchoon, met een weinig blauw overlo- heeft hy een rye van ronde fwarte plekken, 
pen. Achter ider kuw heeft hy een grote zo groot als een boon , en tuften beide veel 
ronde blauwe plek,van geftake als de hoor-', blauwe Hippelen gezait. Alle de vinnen 
nigentaan, een ander van de felve verw zijn goudgeel, en ook de ftart. Maar de 
langwerpig, an weerzijden van’t begin van vin van den ruch is overal met blauwe ftip- 
de ftart- Alle de vinnen mette ftart zijn pen befproeit. Weerzijds over de ryen 
goudgeel, die van den onderbuik rood. vandeplekkenloopteenfwarteftrcep,van 
Hy word in alle lopende rivieren van Bra-. ’t opper einde der kuwen beginnende, en 
lil gevangen, en fwemt met kragt tegen dc an het einde van deruchvin aflatende, en 
ft room op. 
een halve vingher breed, verder omtrent 
De Brafilianen winden haar in de blade- ! het einde van defe begint een ander ftreep, 
ren van bomen , en legghen haaronderde 
afch, en daar vuur op : En zo bercit zijnde 
eten zy die, fy zijn niet vremt van fmaak. 
De Piabuku is een vifchje zes vinghers 
lang, anderhalf breed op zijn breedfte, met 
een weinig uitftekende buik, fchone ogen, 
die in ’t midden van’t begin van de ftart af¬ 
laat. De ftrepen zijn verheven, en goud¬ 
geel. Hy word in de rivieren gevangen, en 
is goed van fmaak. 
Het wijfje is het mannetje in alles gelijk, 
uitgenomen dat zy de blauwe flippen an 
een kriftalme appel, en een filverwitte dc zijden en den rugvin niet heeft, 
kring, daar opwaarts een weinig rood on¬ 
der gemengt is. Hy heeft feven vinnen,en 
de achtfte geklooft voor een ftart, nament- 
lik ach ter de ku wen twe an den onderbuik, 
een midden op den rugh, een lange an den 
aars na de ftart uitgeftrekt, en een ander 
klein hier tegen over op den rug. Hy is met 
lllverfchoon blinkende fchobbetjes be¬ 
kleed. Over ’t midden van de zijden in de 
lengte loopteenwitteftreep, breed maar 
niet blinkend. Maar de rugh naaft defe 
den buik omtrent den aars rood is. Sy wort 
gelijk als het mannetje gegeten. 
XV. HOOFT-ST. 
Van de Jrnore fixuma, Amore 1'mga , 
GuaraTereba, Pirokoaba, en 
Korokoro. 
E AmorePixuma.van de Brafilianen 
in’t gemeen mee een bedorven woorc 
groot- 
ftreep is olijfverwigh, daar wat groen en Amoreaghenoemt,isecn vifch van u 
rood doorfchijnt. De vinnen zijn wit. te als deTamoata, met een breed liooft, 
Zy worden licht met hoekjes oft mette een wijde mond zonder tanden, eenlang- 
korfgevangen, oft met een pot in’t water 
gelaten daar een weinig meel van Mandio- 
ka, oft wat kruims van brood ingeworpen 
is. Zy worden gekookt, en ook in de pan 
gefnerkt gegeten. Indien iemand met een 
kleine wond, oft fweringin ’t water komt, 
terftond bijt dit vifchje daar in , zodorftig 
ishetna menfchen-bloed. 
De Nhaquunda is in mannetje jen wijfje 
verdeelt. Het mannetje is langwerpig, by- 
werpiglijf, by na als dat van deTamoata. 
Hy isdonkeryfergrauw van verw, an den 
buik die wat uitpuilt wit, is met een fach¬ 
te huid bedekt, heeft zes vinnen, en de 
achtfte voor een ftart, in denpmkring ghe- 
rond. Hy is droog en goed van vifch, als dc 
Tamoata. 
De Amore Tinga van de Brafilianen, is 
een vifch geheel van de felve geftake met¬ 
te Amote Guaku , maar wat kleinder. 
V * Hy 
