VAN DE VISSEN. 
'7S 
ishy heel lang, beenachtigh, en weerzijds | 
geangclt van fnuit. De angels zijn kloek, ! : 
. en de tanden van den Dolphijn gelijk.^/oi- 
zius Kadamujlus noemt hem Serra Aquati- 
ca oft Water-zaag, en zeidt datfe in berde¬ 
ren kangcfncden werden. Kliipsus zeit dat 
hy, ten anzien van vorm, onder de Galeus 
oftZce-honden behoort geftelt te werden, 
enbefchrijft hem uit het afbeeldfelaldus: 
uzius Defe vifch zeit hy, was tenanfien van vorm 
'' 6 ' en verw het gedacht van de Galeus, oft den 
Hond van zArifioteles zeer ghelijk ; maar : 
had de huid niet als die met plekken bc-1 
zait-, maar nochtans even zo ruw, en als de 
huid varf de Zigacna oft Meirwag fcherp, 
van donkere verw op den ruch , en an den 
buik wit, met fes vinnen an de zijden, na- 
mentlijk bynaan ’tmiddenlijf twee, enz. 
Hethooft was in een lange, imalle, platte 
fterke fnuit uitgherektan weerzijden met 
die tanden oft beenachtige, fterke en rech¬ 
te graten voor uitftekendeals een zaagge- 
wapent, welke twintigh oft meer in ghetal 
waren. Hy had twe ogen in ’tonderftedeel 
van 't hooft, twe neuigaten in ’t opperdeel, 
cn daar onder de opcning van de mond, 
byna dwars als in de Zigccna oft Meirwag. 
Hy word ghemeenhjk in de Weft-zee ge¬ 
vonden. 
Jiov.c.6 De Orka heeft by de Latijnen den naam 
van degelijkheid vaneen wijn oft oly vat. 
Wat naam hy by de Grieken heeft, is noch 
niet bevonden, ten waar hy onder den 
abol, 3, naam Oryx by Str.sbo, welken hy inde bui- 
° s ‘' ten-zeeomtrent Turdetaniaftelt, begrepen 
wierd. Edlonius heeft ghelooft dat het de 
Okrinus van OppUnus is; maar qualijk.- 
want dele is het grootfte gheflacht van de 
Tonijn. Van lijf ishy wel twintich-maal 
groter als de Dolphijn.voornamentlijk om¬ 
trent den buik. Over den geheelen ruch 
fwart, van buik uitten witte roofverwigh, 
maar ter zijden blauwachtig. Hy heefteen 
krommen opwaarts-gebogcn fnuit : wel¬ 
kers onderlip zo dik is, dat hy van de bo- 
venfte als de vifch voorovcr-leit afgefchei- 
dcnwerd; daar in zijn veertich vrceflijke 
tanden , welke voorfte dun en (lomp, de 
achrerftc dik en fcherp zijn. Hyheeft klei¬ 
ne ogen, en de vinnen na bedeling van het 
lijf niet groot. De huid is glat en effen, met 
een halfmaans-rondc ftart , uitgheftrekt 
meer als een ellclang. Het teellid is in het 
mannetje midden in den buik verborgen, 
en meer als twe voeten lang; in ’t wijfje is 
het omtrent het hinderfte, an het welke 
weerzijds twevingers breed van daarenige 
gaten gefien werden,in welke de tepels van 
de mannen verborgen zijn. Zy wegen dik¬ 
maal achthondert, fomtijds meer als dui- 
fend ponden. De milt heeft hy in rondte 
als een pannekoek gevormt. Pl'mus fchrijft 
dat hy veel waters door de buis uitgheeft. 
Daar is, zeide hy, in de Haven van Oftia 
een Orko gefien, welke van de VorftKlau- 
dius bevogten is. Hy was daar terwijl hy de 
Haven bouwde ingekomen,angelok t door 
defchipbreuk van ’t aas, aldaar uit Vrank- 
rijkangedreven, en zich daar veel daghen 
verzadende, had hy een kuil in de grond 
gemaakt, welke door de vloet zodanig was 
vermeerdert, dat hy zich geenfinskonde 
i omwenden ; en terwijl hy fijn mefting ver¬ 
volgt, word hy door de baren op den oever 
j geworpen, cnlag met hoog verheven rug 
boven water als een omgekeerde fcheeps- 
kiel. De Keizer gebood tufièn de boorden 
van de Haven veel netten te/pannen, cn 
hy zelf met de voornaamfte benden der 
Krijgsknechten optrekkende,vertoonden 
hy hetRoomfe Volk eenSchouwfpel, de 
Krijgsluiden met pieken,daar op invallen- 
lende, uit de dobberende Schepen, van 
welke wy gefien hebben dattereen door de 
uitgeblafen watervloed van dit beeft ver¬ 
bonken is. Van haar ftrijd mette Walvifch 
(preekt Plinitts ook aldus : De Walviflèn 
dringhen ook tot in onfe Zeen door. Men 
zeidt datfe in deGaditaanze zeenietvoor 
de winter gezien werden ; maar datfe in de 
Somer in zeker vredighen ruimen inham 
haar verberghen , en aldaar metvreuchde 
baren.Dat de Orka dit ook weet, welk haar 
grote vyandis, en welkers afbeeldfel niet 
beter kan uitghedruktworden, alsdoorde 
verbeelding van een onmatige grote vlees¬ 
klomp met vreeftijke tanden. Zydant'al- 
len in haarlchuilplaatfen , en verfcheuren 
haar kalven, gelijk ookdc nieuwlijkxver- 
lofte, oft noch fwangere wijfjes, en vallen 
als met de fnuiten van lichte Schepen op 
haarin. De andere onbeweeglijk tot wen¬ 
den, en onbequaam tot vechten, door haar 
fwaarte overladen, en dan noch daarenbo- 
I ven f\vanger,oft doordefmert van ’t baren 
onmachtig, hebbenalleenlijk haaruitterfte 
toevlucht zich in de diepte te begeven, cn 
zich daar ter weer te ftcllen, en haar tuften 
de engte der klippen te dooden, op de on¬ 
diepten te jagen, oft op de klippen te flo¬ 
ten. Die ftrijd word gefien als ofde Zee op 
fichzeifvergramtwas, zondereenige win¬ 
den beweeght zijnde , maar door de vloed 
van’t blafen en ’tflaan zodanigh ontroert, 
dat gheen draywinden defelve zo ontftel- 
len. Tot hier toe Plinitts. 
IV. LID. 
Van de Dolpkijn. 
r 
D E vifch welken de Latijnen Delphi- AUrov. <k 
nus noemen, is by de Grieken Del- cetls c -?• 
j phis, enDelphin, en de kleine Delphinifi 
kus; maar by de meefte volkeren van Kri- 
ftenrijk Poreus Marinus, oftZeevarken ge- 
noemt. s_AriJloteles heeft nagelaten dat hy 
uit de Cetus oft groote viflèn is, om dat hy 
I geen 
