JO 
HISTORIE VA 
Maar in'tuitterfte hebben fy ook een lichte 
fcheur.de bek is fcherpachrigh, gelijk in de 
Muggen : de voorvoeten mette welke hy 
fwemt j in dry leden gedeelt; De Boeren noe- 
menfe BononGuardalofe,mogelijkomdat- 
fe met het opgaan van de Son boven op ’t 
water fwemmen gelijk of fy haar wilden ver¬ 
warmen , want in donker weder werden fy 
niet ghdien. Somtijds hen fy met een opge¬ 
heven hooft naar den Hemel, fomtijds we¬ 
der neerwaarts, en lbo haaf! fyeenighghe- 
rught hooren , oft de fchaduw vernemen , 
fchieten fy met een wonderlijke fneegheid 
als een pijl naar de grond, fo datfe quaadte 
vangen zijn. 
I. Byhanghfel. 
Tot het HOOF T-S TUK. 
Vande 'Syen. 
Van den Honigh. 
E naam van Mei dat is honig fchijnt van 
Meli getrokken te zijn, maar dit van 
Melefdat is van de forghe, om dat de honigh 
met forghe vergadert werd, oft van Melea 
een Appelboom, om datfe uit die vrughten 
Athcn: voortgekomen fchijnt. Atbeneushechk Alk- 
pipnof: man, de vrugtvan ’t Wafch ghenoemt, en 
' 1+ ' Epicharmis de uchtent zee, om datfe metten 
den dag uitte lucht valt.Het woort Favus dat 
is Honigraat, trekt lfidorus van Phagein dat 
is eten, Perottus van Fovendo, dat is ftoven, 
om dat de Byen haar jongen in de raten ho¬ 
ven oft broeyen- Martinius van Uphos.dat is 
een gheweve werk ; het is een feshoekigh 
huifje daar de Byen haar in houden, en de 
grond van haar werk. 
Bcfchiy- WatdeHonigis,heeftuitteoude, Plinius, 
runiu, f eer fra y uitgelat; Sy komt feit hy , uitte 
H:N i ii. locht.en meeft met het opgaan der Starren 
cip. ,2. (en fo strijloteles feit ) voornamentlijk als 
^'j 1 6 h , den Hond begint te lichten (hierommeent 
c.2i. Alercurmlii feer wel, dat in Ariftoteles voor 
Me.cumi: £ ] ns Ceirios moet ghelefen werden) nocht 
Left:i.'2. ook voor den opgangh der Seven-fterren, 
«p: -+ (die verfchijnen in April, in’t achtftedeel 
Co'iniicl. van j en £ am; ghelijk’er haat by Cahimella) 
l. d. c.iv en dat in de Morghen-ftondt. Derhalven 
worden in de uchtent de bladeren van de bo¬ 
men met honigh bedauwt ghevonden : en 
die ’s Morgens in de lught zijn geweefl, voe¬ 
len dat haar klederen en haar ffaam-geklit- 
te hayr eenighe vettigheid bekomen heb¬ 
ben. ’tZy dat het felve een fweet van den 
Hemel, off een quijl der Starren is, oft een 
fap van de lucht die haar fuivert. Och! of 
wy de felve fuiver, klaar, en volghens de 
natuur fo als fy eerft valt konden hebben, 
maar nu, wijlfe van fo hoogh uitten Hemel 
fakt, wordfe op den wegh feer vervuilt, ^ 
en van de dampen der aarde befmet, daar- 
cn-boven noch van de bladeren ghelekt, en 
in de maagh van de Byen vergadert ( want 
fy brakenlête monde uit) en dan noch door 
de geur van de bloemen bedorven , en in 
de korven vermagert, en foo dikmaal ver- 
NDE NATURE 
andert zijnde, behoudfe niet te min een an- 
genaamheid van haar Hemelfchen aart. Ghy 
fult niet lien dat andere verfcheiden van ge¬ 
voelen zijn : want slrijloteles bewijft dattet 
een dauw van den Hemel ghevallen is, daar 
uit, om dat de Bye-voeders in een oft twee 
dagen deraten vol honighs vinden, en in den 
Herfft na datfe getrokken is, niet meer ghe¬ 
vonden werd, hoewel als dan de bloemen 
noch in geur zijn. Galenus heeft ghefchreven Galen: d 
datfe op de bladeren van de kruiden groeit, A, ' mcnt: 
en van’t felve geflaght metten dauw is, enjj)™^ : 
dat hem gedenkt dathyfe indcSomerover- 
vloedigh op de felve gevonden heeft, alsnaar 
een heeten en drogen dach, een koude nacht 
volghde,wijlde dampen uitteaarden’t water 
opgeheven, en nauwkeurigh verdunt en ge¬ 
kookt door de koude van de volgende nacht 
t’famen-runnen: Dat feit hy dat jaarlijks op 
den bergh Libanon dikmaal gefchiet, waar¬ 
om fy eenigh leder uitfpreiden, en den honig 
daar op van de bomen fchudden. AUiatms 
feit ook datinMedie de honig van de bomen A - 1- s- 
druipt, en dat de felve in'tkntfchapPraflie cap ' 7 ' 
in lndie regent. Die op de toppen van de 
kruiden en ’t riet ghevallen is, word van de 
Schapen en Koeyen als een anghename fpijs 
gehouden, fo datfe daar van heel foete Melk 
voortbrengen. Seneca twijfelt of de Byen,Senc« 
die felf op de kruiden vinden, oft maaree- E P i<l: *+■ 
nigh fap, datfe door een eigenfehap van haar 
geeft,gelijk hy fpreekt, tot eenhonighach- 
tighe lelfllandigheid doen t’famen-runnen, 
en dit is ’t ghevoelen van de oude, en uit 
de jonghen ftemt Pr af mus met Sencca in 
fijn Cicero over een. Sy fuighen feit hy met 
de munt, en haar inghewand een fap, ’t welk 
iy in de felve verandert hebbende , weder 
uit fichteelen. Moufetus noemt de Honigh 
een gyl in de maagh der Byen volmaakt, 
en dat de felve door de mont wort uitge¬ 
braakt, 't welk wy niet wel goet keuren. 
’t Geen daar wy mede ghevoet werden, kan 
geen uitworpfelzijn: En daar is vannauw- 
keurighe waarghenomen , datfe wel mette 
mont, een Honighachtige fap van de bloe¬ 
men vergaderen , maar niet datfe den buik 
vullen. Datfe maar alleenlijk haar dybenen en 
heupen beladen, an de welke enige uitfteek- 
fels als hayrtjes zijn.die den honig voor ’t val¬ 
len befchutten , en dat fy totte korven weder 
komende, de benen en heupen met honig be¬ 
laden l ebben, van welke fy door andere daar 
roebeftemde Byenontlaft werden. Dat het 
een gevalle vogtigheit, oft dauw uit dampen 
is,daar an twijfel ik, want de Byen gaderen 
niet fmorgens vroeg, als de bloemen bedauwt 
zijn, maar in de hitte van den dach: nocht fy 
fitten op de bloemen die na den Hemel gapen 
maar die naar deaarde hellen. Gy fult fièn dat 
fy’er haar diep indringen,waar den dauw, die 
alleen ’t opperftder bladeren bevogtigt, niet 
inkomen kan. Datdehonigagtige foetigheit 
binnewaars hangt betonen fy , want indien gy 
foetjes an de bloemen fuigt fult gy’t proeven, 
enindien den honigh neervalt, waarom hangt 
die 
