D È 
gekerfde dieren. 
Piin:!. c. 
MajoJ. 
Colloq. 
jo.Plin: 
1. c. 
Arift: In 
Mirabil. 
Aufcultat 
nochtans yeder als fy willen de Slangen met 
een beet inde krop; dat heeft deThuinman 
van Majolus gefien. De Kauwen ftaan haar 
verderf tegen met een tegen-vlught, daarom 
wierdenfe van de Inwoonders van Lemnos 
ge- eert. ’t Selve doen de Lewerken , en den 
Ibis. In ’t Eyland Argus vechten fy mette 
Scorpioenen, waarvan fy Scorpiomachige- 
noemt werden, en hem van iijn angel bero¬ 
vende,doden en eeten fy hem. 
Sy beteekenen peft, honger, en oorlogh. 
Die om dat de lucht van de doode en ver¬ 
rotte beftnet wordt. Defe om datfe het 
ghefaide en alle boom-vruchten op-eeten. 
Oorlog om datfe in Krijgsorde voorttrek¬ 
ken. Als fy in't jaar Ij 45. met fchrikkelij- 
ke hopen door Illyrien na Italien vloghen , 
heeft de Turk Reggio verovert, Oftiaver- 
fterkt, Nicea gewonnen , en veel duifendt 
Chriftenen , dnet een roof van fes-hondert zijn’erfesgrotediealIegroen,foweldeWijf- 
duifend ducaten wegh-gevoert. ’t Selve is jes als de Mannetjes zijn,vijf kleinder en veel- 
sy 
Sy zijn ook de fpijs van Iohannes den Doper 
gheweeft. Sy worden ook in de Genees- 
konft gebruikt. Haar rook geneed de fcher- 
pe water-makingh der Vrouwen: Haar drek 
is goet tegen ’tgebrek Panus en Morpheus 
ghenoemt, en haar pootjes ontwortelen de 
wratten. 
II. L I D 
Van het onderscheid der Springha¬ 
nen van Moufetus. 
S O veel van deSpringhanenin’talgemeen, Mouten 
nu dunkt ons goet het onderfcheidtuit™^"'- 
Aldrovandus en Moufetus voor te dellen. Defe " 
verdeeltfe in ongevleugelde engevleugeldej 
die in gemene en ongemene. 
Van de gemene gevleugelde Springhanen 
Anf1:H: 
A.5.C.8. 
>allad.- R: 
R.i. tot 
i5- 
’lin:H:N. 
J 7 ’ c.9- 
nu onlanghs in Polen gefchiet, als deKo- 
fakfe Boeren in oproer waren; en dat won¬ 
derlijk is, ghy lult bevinden dat dien dul- 
len fchelmfen hoop niet verder gekomen is, 
als defe Springhanen gevlogen waren. 
Het menfchelijk vernuft heed door ver- 
fcheide middelen dit quaat getracht te wee- 
ren. Eenige befproeiden haar met het affied- 
fel van wilde Komkommers, en bittere Lu¬ 
pinen in pekel ghekookt. Andere hinghen 
Vleermuiien an de bomen: Sommighe ver¬ 
brandende als fy gevanghen zijn. Door den 
reuk van die drek wordende met hooft-drai- 
jingh gequelt. In ChuercheenStadtvande 
Kataife Schyten verhindert haar eenfeeker 
Meer. DeOverftevanMilanin t jaar 1S42. 
een prijs voor de opghegaarde {lellende , 
heeft in’t kort twaalf-duifend fakken vol ge¬ 
kregen. 
Sy moeten ’s morgens als fy loom zijn ge¬ 
vangen , en gevangen met aarde bedekt wer¬ 
den , op dat’er uitte eyren van de doode geen 
nieuwe opftaan. Sy ('uilen de Wijngaarden 
niet fchaden, fo ghy omtrent de wortel dry 
Moftart-faatjesinfait, indien wy deSchrijver 
Gcofon. gheloven. Anjtoteles prijft den reuk 
van Harts-hoorn, Swavel, oft Styrax. Arnol- 
dus den rook vanKoe-drek, oft van de lin¬ 
ker hoorn. Valladius de Rivier oft Ze-Kreef- 
ten met water in een aarde vat ghegoten, en 
thien dagen in de Songedekt, om uitte wa- 
femen ghefet: al wat met dat water begoten 
werd blijft onbefchadigt. De Genees-mid 
delen der Wyfen zijn by Vilnius te lien : en 
meer hier van by Moufetus in Theatr. Infeft. 
P.12V 
Sy waren eertijds de Sillefe Moren gefou- 
tentoteenfpijfe,als mede de Afrikanen, Sy- 
riers, Perfen, Arabiers, de Mandi, en die de 
landen van Lybie bewonen. Sy worden in j 
verwigh. 
De eerft der groote heeft als met een 
groene kap het hooft, den hals ; en by na 
het midden-lijf bedekt ; de vleugels fprui- 
ten onder van den hals, die groen , met klei¬ 
ne, weinige fwarte plekken geteekent zijn; 
de rugh is groen , de buik onder donker, 
met een dart in’t uitterfte fwartachtigh „• 
hy heefteen grootemont, metbreede kloe¬ 
ke tanden , bequaam om de vrughten af te 
fcheeren. De tweede is defen ghelijk, maar 
met de voeten an den hals ghehecht; de 
neus en mond is meer roodachtigh, en heeft 
grooter dippen op de vleugels. De derde is 
heel groen van anlien, da beenen zijn wit¬ 
achtig, de dart is fwartachtig; hy heeft ge- 
vlekter vleugels, en omtrent het einde uit 
den witte roodachtigh. 
Maar defe zijn Wijfjes , van welke dry 
Mannetjes wat verfchelen, om datfe oft an’C 
uitterfte van de dart, oft boven die dry oft 
vier angels hebben, en op ’t midden van de 
kap meer rood zijn. De eerde van de kleine 
wordt by die vanZurich Holt-Specht ghe¬ 
noemt, met een fwart lijf, de buitende vleu¬ 
gels gevlekt, en de binnenfte rood gevei wt; 
de beenen zijn heel donker en metheel fwar¬ 
te ftreepen onder en boven keurigh verciert. 
De tweede heeft de fprieten, oogen, en bee¬ 
nen angenaam rood, de beenen zijn ook met 
fwarte ftreepen gefprenkelt; de vleugels ge- 
ftippelt, de buik is uitten geeledoofachtigh 
rood, dat een bekenten fchoon beesjeis. De 
derde fchijnt uitten fwarte afgrauw; hy heeft 
korte fprieten, en de vleugels teghen de wijs 
langher als het lijf. De vierde is overal heel 
groen , behalven dat de kop met twee fwarte 
itrepen verciert werd, en de achterfte beenen 
blinkend rood zijn. De vijfdeiswat langer als 
de andere, maar in ftant en verfcheidenheidt 
tferkn- 
ial. Varia. 
Led. 2 . 
Ooft en Weft-lndie noch gegeten; maar die j vanverwanghenamer: het lijfenangheficht 
haar eeten zijn kort van leven; niemand gaat ■ mette voeten is rofch, met groene vleugels 
de veertig jaren te boven. Ook groeyen haar | verciert, en een kap meteen blinkende boort 
metcer tijdt draakjes oft wormen in de bee- j door ’t midden getrokken verben Alle die 
nen, ’t welk Mtrcunaiisdek fpijs toe- fchrijft. kleine hebben de vleugels in lengte met het 
1 1 lijf 
