85 HISTORIE VA 
zijn Inwoonders van Kakhuifen en ftoven. 
De omlervindigh leert datfe inOlygefoden 
en op de wratten ghefmeert de felve verdry- 
van. Sommige hebbeni'e Koorn-eeters!ghe- 
noemt,om datfe meel eten : De Molen-Di- 
naria oft Meel-eter word aldus van Moufetiu 
befchreven: Ik heb een Wijlde ghefien, (foo 
ik meen,) want fyhad geen vleugels, langer 
en dikker als die ghemeene fachte, en met 
meerder glans fwartachtgh, met een mond 
met tangen, kleinen als onder den buik ge- 
ftelt. Sy heeft fprieten de eerde gelijk , klei¬ 
ne holleoogen, oft liever maar tekenen van 
ooven: An de bord by na vierkant, worden 
de vier eerde voeten gehecht, de achterde 
an den buik : Boven de fchouders fietmen 
eenigebeginfels van vleugels, maar konnen 
nochtans geen vleugels ghenoemt werden. 
Het overige lijf is dikachtigh, metverfchei- 
de ringen doorfneden, die van ter zyden an- 
efien, een faagh ghelijken , hetfpitsvande 
art en de vork an weerzyden ghelijken een 
dry tand i Die Motten houden haar in war¬ 
me plaatfen, in bakkeryen en keukens. In 
grooten honger konnenfe nauwlijks ’tlight 
verdragen, en lo fy om dekod te foeken moe¬ 
ten voor den dach komen , lopen fy doch 
fnel weer na den duider, en met dof haar 
toedekkende, bedriegen fy die, welke haar 
vangen willen. 
De Mylokeris is by Pollux een dier foo 
groot als een Cicada oft Huppelkoorn, wit- 
achttgh geverwt, om datfe meel inde Molens 
eten. Stephanus doet’er by dathy Silphage- 
noemt is. 
De dinkende word by deGriken Silpha 
Bdea ghenoemt. Plinius maakt hem fcherp 
van aars : Hy vertoont heel wel fonder dart 
de jonghe Scarabeus Pillularius hy is heel 
fwart en fonder vleugels, hoewelghy foud 
menen dat hy ghevleugelt en met een fchors 
gedekt was: Hy heedeen mond met tangen, 
langhe en dunne benen. By nacht kruipt hy 
heel langhfaam, en woont in diepe holen, 
fchuwt het licht, en vervult met fijn dank de 
naad gelegen plaats. G hy fult in dit geflaght 
nauwlijks een Mannetje gevleugelt vindeni: 
Hy word van fommige onder de Weeghluis 
gerekent. Daarisnocheen anderghedaante 
inHungarie de Kriekel ghelijk: Sy worden 
inde Dy ken en open plaatfen gevonden; hy 
maaktin’tvliegen een lelijk geluid, ’s Win¬ 
ters houd hy ’t by’rlicht,’t welk hy’sSomers 
fchuwt: In tijden van ped word hy als een 
geheim genees-middel gedragen, ja van fom- 
mighe mghedokt. Ghy fultfe meed vinden 
daar de treffelijkde Wijnen waden. Galenos 
fchrijft dat fijn vet, als ’t hooft af is, met Roos- 
falf gedampt, wonder goet voor de oiren is, 
maar de wol een weinigh daar na uitgetrok¬ 
ken , word gelooft mer Tar de vuile fweren 
tegenefen. De Peruanfe Aranet ghenoemt, 
zijn foo groot als Knekels , en vlieghen 
’s nachts met fcholen , en eten by na alle fag- 
te dingen . Ghy foudfe mogelijk beter onder 
de Knekels reekenen. Atdrovandus geeft’er 
N D E NATURE 
een voor en achterover afgebeeld van don¬ 
kere verw, maar met voeten en fprieten een 
weinigh roder als ’t geheele lijf. 
XI. HOOFT-STUK. 
l/ande Forfcula oft Oirheutel 
C & E Forficulavan Arnoldus , by de jonger Moufer 
^ LatynenAuricularia,wordbydeoude 
Mordellagenoemt. Niphut noemt hem Vei- 
licula van Vellicando dat is fcheuren oft 
rukken. By de Francen is hy Anreilez, oft 
Perceaureüle, by de Hooghduitfen Ohren- 
wurm, by de Neerduitfen Oirveutel,by 
d’Engelfe Earewig genoemt. Hadriams la¬ 
mos meent dat het de Fullo is, wijl hy noch - 
tans veel van de vorm van de Scarabeus oft 
Paards-worm verfcheelt. Is dit niet de Or- 
fodacne van de Grieken ? Voorwaar fijn oor- 
fpronghenbeetftemmen daartoe overeen; 
want hy groeit ook in de holle flelen van de 
kruiden (ghelijk van de wilde Paftinaca, 
Angelica enFerula) en hy word veel inde 
Kool gevonden. De Noordfe Engelfe noe¬ 
men hem met een fchandehjken naam 
Tuuichballok, want waar hy eenghekron- 
kelde huid vind, daar verwekt hy, oft met 
byten,oft met fteken van fijn gefplete Hart 
overgrootepijn, dat my,feit Permiui, eens in 
mijn kindf heid gefchietis. 
Wy hebben twee gedaanten van Oirveu- 
telsghefien,welke beide tegen’tghevoelen 
van veele ghevleugelt waren, want indien 
ghy haar ergens inghelloten met een ftokje 
gins en herwaarts fchud, ’twelk die treffe¬ 
lijke Kjitevetumn Penniaigeleertheeft, vliegt 
hy terflond met fijn vleughels die onder de 
fcheeden verborgen zijn, maar men moet wel 
toefien dat hy niet te hard ghedrukt oft ghe- 
wond werd, want dan foud hy, fchoon hy 
wilde, niet konnen vliegen. Deghemeenftc 
is bruin-rood, de fprieten , voeten en ftart 
mettangen zi|ngeel. De andere die in En¬ 
geland onghemeener, en van ons maar een¬ 
maal ghefien is , is grooter als de ghemeene, 
met een fwarter lijf, en den hals met een witte 
kringh verciert: De uitterfte fcheden zijn 
donker rood , en de mond is geel en met 
tangen verfien; op den rugh worden an bei¬ 
de zyden vijf donker-geele plekken ghefien: 
De vork van de ftart is kort en fwart, met 
welkenhynade kop verheven door de locht 
vlieght als hy gram is. 
Sy worden veel inde Kool,Ferula en inde 
knobbelen der bladeren van den Olmboom 
gevonden : Sy komen voort van de Wormen 
die inde Kool groeyen; fy verleggen jaarlijks 
haar huid, en dan zijnfe fnewit, maar met 
den ouderdom herwafcht die oude verw 
weder. De Engelfe vrouwen haten haar feer, 
om datfede bloemen van de Angelieren af¬ 
eten, en leggen haar lagen opdefewijs: Sy 
fteken an de kanten van de bloembedden 
een ftokje in d’aarde , daaronder leggen fy 
KoeyeoftVarkens klauwen,ligtjes met doe¬ 
ken oft ftro bedekt; Als nu de Oirwormen 
’s nachts 
