Pag. SS 
BESCHRYVINGH 
VAN DE NATUUR DER *' 
GEKERFDE DIEREN. 
HET II. BOEK. 
Van de Land-gekerfde dieren met voeten Tonder vleugels. 
r. OPSCHRIFT. 
1 /itnde yteini?b-\t>eMe. 
o o 
I. HOOFT-STUK. 
Vlinde gekerfde met fes \oeten. 
I. LID. 
]/un de Mier. 
Ot hier toe ghe- 
noegvandeLand- 
ghekerfdc dieren 
met vleugels, nu 
volgen de onghe- 
vleugelde, en die 
oft weinigh , oft 
veelvoetige. Die 
eerde hebben fes, 
agt en twaalf voe¬ 
ten : De fefvoetigezijn de Mier, Wandluis, 
Luis, Ricinus , Vloy, Neet, de Forbicina, 
Talpa, Spondijle, Staphylinus , de Afellus 
Arvenlis, en Anthrenus. 
Ik begin van de Mier, eenghekerfde van 
wonderlijken aart, en daar fich ’t menfchelijk 
gedaght in verwondert en verbaad. Ifidorus 
meent dat hy byde LatynnaFerendisFar- 
ris Micis, dat is van ’t dragen der Meel k rui- 
melen alfoo ghenoemt is. By de Grieken 
wordhy Myrmus, Myrmex, en bydeüo- 
rienfers Myrmax, by welke Hefychnisookkk 
datfe Myrmedonicgenoemt werden. 
Befchry. So een bekent beesje te befchryven is 
pi"„ S : H: °'; ervloet - . H ’y heeft een fruit inde mond : 
N:n. Punius fchrijft haar eentongh toe ; Wottonus' 
^ , tanden, en doet’er by dat hy een angel in den 
Different: aa f s heeft, maar geen ooghen om fijnklein- 
Animii. neidin t hooft: Opwaarts zijn twee byvoeg- 
cap. fels die als twee hayren tut het hooft voort¬ 
komen. Als fy oud en dicht an haar derf- \ 
dagh komen fchieten fy vleugels uit. 
riants. In wat plaatfen iy leven is niemand onbe- 
kent. Datfe al t geen fy vergaderen op een 
hoop dragen, is yder een bekend. 
Sy eten t grein der Koornvrugten, waar J 
van fy Köornlefers en Koorndragers ghe- j 
noemt werden. Datfe graagh na ’t faat van 
Cypres en Slaapbollen zijn, hebben wy by; 
VU/nui en Plautus. by fuigen de vrughtcn uit, 
en onthouden haarook niet van doode Slan- 
gen. /Eliatms heed verhaalt datie de doodepj^!^ 
lichamen van menfchen fparcn ; andere fcg- Triuma. 
gen ook van vrughtcn die met bloed der 
Maandondenbefmet zijn. 
Jriftoteles heeft ook verhaalt, datfeinde Teelir.gn. 
winter verfamelen en in heldere Zuidelijke *rm : a= 
dagen geboren werden.Phnius datfe Wormt- fff 9 ‘ 
jes ghelijk een ey in de Lente tcelen. Diecap. , 0 .’ 
lange en pylaarfvormige krijgen haaranwas 
in warme broeyighe plaatfen buiten het li¬ 
chaam , indien wy dlbertus gheloven ; de 
Wormtjesdie uitkomen zijn wit en metvlie- 
fen bedekt. Sy worden ghefeit in Amerika 
uitte lichamen van haar doode ouders voort 
te komen: Sy leven op een wonderlijke wijs, 
tot datfe uit de onderaardfe holen gevleugelc 
weghvliegen. 
Van haarverdantfpreekt Plinim heel aar- pii n : H : N; 
tighaldus : Indien ymand haar ladmethaar ‘i.c. 3». ■ 
lijfvergelijkt, fal hy bekennen dat geen dier verfiand 
naarevenbedeelinghgrooter kraghtenheeft. Ariii:H ; ’ 
Sy dragen met het gebit, en degrooteduk- a: s . c. 3 s. 
ken duwen fy met haar achterde voeten cn 
fchouders voort. Sy hebben ook een borger- 
heerfchinghjgeheugenis en forge: Het zaat 
datfe verbergen knagen fy om dat het niet 
weder uit d’aarde fchieten foude: Degroot- 
de iaden verdeden fy nadeningangh ; die 
door den regen nat geworden zijn, brengen- 
fe buiten om te drogen. Sy arbeiden by 
nacht, en volle Maan,en ruden tuflèn beide , 
maar hoe arbeiden fy in dat werk? En wijl fy 
van verfcheide weghen haar voer t’ famen 
brengen, fonderdat d’ecnvan d’ander weet, 
daarom hebbenfe fekere dagen tot haar Ker¬ 
mis ghefchikt om malkander te leeren ken¬ 
nen. Wat ifler dan een fpcl ? Hoe naardigh 
onderfoeken en vragen fy malkander in die 
ontmoetingh ? Wy den dat de Kaydenen, 
daarfe haar wegh hebben, verfhjten ,en datfe 
een wegh banen, om dat men niet twijffelcn 
foude wat naardigheid in alle dingen doen 
kan. Sy worden van alledieren dieonder- 
lingh met malkander leven , behalven de 
menfeh alleen begraven, en dragen haar 
doden inde baden van de vrughten ter aarde. 
Hieronymus heed gefien dat fommigedeza- H i C ron:in 
den der kruiden niette tangen van haar mond vita: 
voorttrokken, dat eenige de aarde uitgraaf- Mibch ' 
den, en het water met dykken de wegh af- 
fneden. 
