Tentamen florae Rossiae orientalis. 
19 
2. cuneatum (Stev. sp.): Folia media et superiora basi cuneata vel truncata. — I). 
cuneatum Stev. — DC. Prodr. I, p. 55; Ledb. Fl. alt. II, p. 28. 
Folia glabra, caulis infra cum foliorum inferiorum petiolis saepe hirsutus. Occurrunt 
formae: glàberrima : caille parte superiore glaucescente cum pedunculis calycibusque glaber- 
rimo, bracteis (in nostris) lineari-subulatis; pubescens: caule parte superiore cum pedunculis 
calycibusque dense pubescente, bracteis (in nostris) oblongis latiusculis. 
3. palmatifidum (DC. sp.): Folia ambitu reniformia laciniis distantibus. Planta nostra 
tota glabra bracteis linearibus. 
Varietas ultima rarissima in unico loco tantum lecta (prope Almaz gub. Perm: SW), 
reliquae promiscue, ut videtur, occurrunt. Beatus Trautvetter varietates distinxit: v. stenei- 
lyma et v. plateilyma , quoad bracteas angustas lineari-subulatas vel oblongas latiusculas 
(Enum. pl. song. Ж?. 57), sed bractearum formam variam in varietate eadem observanms. 
Hab. praecipue in fruticetis stepposis, in quercetis vel in decliviis apricis silvosis. Oc- 
currit quoque ad silvarum margines et in silvis collucatis frondosis vel pinetis, rarius in 
pratis inundatis (Iglajkina gub. Samara). In regione stepposa vel substepposa frequentissi- 
raum, imprimis in locis montosis et clivosis abunde crescit, in steppis planis vero deest. In 
regione silvatica valde rarescit, sed in montosis secus jugum Uralense usque ad limitem 
borealem gub. Permiensis (et ultra, fere ad Oceanum glacialem) progreditur. In montibus 
ad regionem alpinam ascendit. 
Distr. Kazan: SW — frequ. in parte orientali; NO — in decliviis apricis non raro usque 
ad finem borealem; SO — frequss.; Simb.: frequss.; Samara: frequss.; Ufa: NW — frequ. (!!) 
usque Menzelinsk (Rupr.); N — prope Nikolo-Berezowka indicatur (Ostank.); SW — frequ.; 
O — frequ.; Orenb.: frequ.; Perm: frequ. per totam provinciam; Wiatka: raro; S— prope 
Malmysh, ad fl. Nolia multis locis; N — haud procul a Wiatka (Busch). 
53. Aconitum Antliora L. — Ledb. FL ross. I, p. 65; Rchb. Ic. fl. germ. 
IV, fig. 4711; Rgl. fl. Radd. in adnot. ad № 111; Trautv. Enum. pl. song. JV 58. 
Variationes plurimae hujus speciei variabilis descriptae (Conf. Rchb. Mon. gen. Acon. 
1827, p. 61—73, tab. I—VI). Planta nostra ad var. typicum Rgl. 1. c. vel f. 3 Trautv. 1. 
c. pertinet. 
Hab. in arvis vetustis solo nigro, in pratis siccis, in decliviis apricis neenon in rupibus, 
ad margines silvarum etc. In montosis haud procul a jugo Uralensi. 
Distr. Ufa: O — frequ. usque ad fl. Ufa; SW— inter Ufa et Chlebodarewo (Schell), 
inter Ufa et Sterlitamak (Schell); Orenb.: UN — Nikolaëwka (Litw.!) neenon inter Tirlanskij 
et Sterlitamak frequ. (Schell); inter Miassk et Ufa indicatur a Bunge. Perm: S — frequ. in 
parte australiore: Krasnoufimsk, Alexandrowskoë, Azigulowa, Manczash, Bardym et 
Bugalysch. 
Planta uralensis aream disjunctam a reliqua distributione offert. 
3* 
