Tentamen florae Rossiae orientalis. 
105 
h. h. Petr. !); Gl. asperrima L. var. uralensis Rgl. et Herd. Enum. pl. Seinen, in adnot. ad 
J\° 218; Gl. glandulifera var. grandiflora Redb. Fl. ross. I, p. 5GG; Gl. viscida Turcz. 
(olim) in li. h. Petr.! 
Species adhuc parum nota, cum aliis speciebus vel formis hybridis ab auctoribus miiltis 
saepe confusa, quare descriptionem fusiorem formae typicae (id est, purissimae et latissime 
distributae) addere hic liccat. 
Caulis erectus, 40—100 cm. altus, cum petiolis pedunculisque plus minus dense pu- 
bescens. Stipulae marcescentes. Folia 5 — 7-juga; foliola elliptica vel ovato-elliptica, acu- 
tiuscula, mucronata, 3—5 cm. longa, 2 — 3 cm. lata, margine minutissime ciliolata, utrin- 
que parce minuteque pubescentia et praecipue subtus glanduloso-viscida. Racemi densiflori 
brèves (3—6 cm.) in pedunculo aequilongo vel longiore insidentes, folio breviores. Flores 
magni, 15—18 mm. longitudine. Calycis basi gibbi pube glandulisque obtecti dentes lance- 
olati longe acuminati tubum subaequantes. Vexillum oblongum apice truncatum, 17 — 19 mm. 
longum, 6—7 mm. latum; alae lineari-oblongae valde obliquae, carina oblonga acutata in- 
aequalis. Ovarium glandulis minutis cupuliformibus plus minus dense obtectum, ad suturas 
interdum laeve. Legumina 3 — 5-sperma, compressa, lateribus hic illic convexis, inter se- 
mina concavis, sed tota longitudine aequilata, inter semina haud constricta dissepimentisque 
nullis transversalibus intercepta, glanduloso-echinata irregulariter falcata atque flexuosa, in 
pedunculorum apice dense congesta. Species sine dubio propria, a Gl. glandulifera et as- 
perrima diversissima, ab utraque, praeter alias notas, racemis abbreviatis densifloris et prae¬ 
cipue leguminum indole differt. A jugo Uralensi per Turkestaniam et Sibiriam australem 
usque ad Dahuriam, Mongoliam et Turkestaniam sinensem distributa, planta, ut e compara- 
tione speciminum plurimorum in locis areae notatae maxime distantibus lectorum patet, sat 
constans apparet characteribusque stabilibus semper dignoscitur. Sed, ubi promiscue cum 
speciebus aliis crescit, semper formas pluriraas ambiguas, quasi transitorias, maxime vari¬ 
antes offert, quae sine ullo dubio, ut in Adenophorae et Jurineae speciebus, hybriditate ori- 
untur. Sic in Turkestania boreali formae e grege Gl. asperrima oo uralensis (a Rgl. et Her¬ 
der 1. c. frustra sub nomine varietatum descriptae) frequentissimae, in ditione nostra vero 
formae inter Gl. glanduliferam et uralensem mediae saepius occurrunt. 
Hab. in steppis subsalsis partis austro-orientalis ditionis. 
Distr. Orenb.: SO — Nowinskijü; NO — distr. Czeliabinsk, loco non indicato (Lo- 
siewskij in h. Trautv.). 
316. Gl. asperrima L. fil. — Ledb. Fl. ross. I, p. 5G6; Ledb. Fl. alt. III, p. 
262; Pall. Reise v. I, p. 499, tab. I; fig. 3; Boiss. Fl. or. II, p. 202. 
Caules procumbentes vel adscendentes, 15—40 cm. longi, glabri vel parce pubescen- 
tes, plerumque cum petiolis plus minus spinulosi. Stipulae ovatae persistentes Folia 4—5- 
juga; foliola ovalia vel elliptica, apice plerumque rotundata mucronulata, margine vix spinu- 
loso-ciliata, ceterum glaberrima rigida, haud viscosa, glaucescentia. Racemi dissitiflori, 
Заиясвп Фяз.-Мат. Отд. 14 
