190 
S. Korshinsky, 
t 
Hab. in decliviis lapidosis (praecipue calcareis), apricis et in rupibus. In parte australi 
ditionis rara. 
Distr. Kazan: in collibus ad ripam Kamae indicatur a Wirzen necnon a Claus et Ru¬ 
precht commemoratur; Simb: M — Schilowka (Bulicz); S — prope Morkwasch in collibus 
cretaceis (Shil.); Samara: M — prope Sergiëwsk a Claus indicatur, sed specimina authentica 
in herbario horti Petr. asservata, nil nisi A. galioidem offerunt; Ufa: SW — Czekady-Tama- 
kowa (Schell), Taldy-Bulak (Litw.!); 0 — Mosiagutowa, m. Tura-tau haud procul a Sterli- 
tamak (Fedcz.), Orenb.: SW — Zerkly (Schell), Andrejewkaü, Mujnakowa ad fl. Uskalyk 
(Litw.!); SO — in montibus Guberlinsk prope Chalilowa (Litw.!), Atamanskaja, Kyby- 
schewskij, Werchneuralsk (Schell); US — Murzakaëwaü; UN — Nikolaëwka (Litw.), Miask 
(Clerc); Perm: S — prope Kyschtymskij Kryl., Siuz.!). 
t • ’ 
569. Asperula Danilewskiana Basiner in Bull. phys. math. Acad. Petersb. 
II, p. 202; Walp. Repert. YI, p. 23; Bge Rel. Lehm. № 578; Boiss. Fl. or. III, p. 40. 
A praecedente differt imprimis foliis brevibus rigidis basi coalitis inaequalibus, duobus 
nempe oppositis multo brevioribus, necnon nuculis magnis 4—4,5 mm. longis, 2—2,5 mm. 
latis dense squamuloso-scabris. Caules rigidi crassi. Folia longiora plerumque 7—9 mm., 
breviora 5—7 mm. longa, circiter 1 mm. lata. Flores cum ovario cire. 6 mm. longi. Corolla 
siccatione tantum extus rogosa interdum videtur (conf. Bge etc.), re vera laevis, glabra vel 
vix puberula, tubo lacinias duplo superante. Forma typica in desertis Aralensibus usque ad 
fl. Ural distributa, in desertis Wolgensibus vero atque totius Rossiae australis (Bielaja Glinka 
gub. Saratow — Claus, Iljinskaja gub. Don — Litw.) usque ad Odessam (Nordman in herb, 
horti Petr.!) formae occurrunt minus typicae vel non typicae, sed plus minusve ad nostram 
appropinquantes formisque mediis cum A. cynanchica ita conjunctae, ut rite separari haud 
possint. Ulterius ergo inquirendum est, an vere proies propria sit, in desertis Aralensibus 
necnon in steppis Rossiae australis late distributa, sed (ob hybriditatem?) cum L. cynanchica 
ita coalescens, ut difficillime distinguatur. 
Hab. in arenis stepposis ad limitem ditionis austro-orientalem. 
Distr. Orenb.: SO — Orsk (Anton, in h. h. P.!). 
570. A. tinctoria A. — Ledb. Fl. ross. II, p. 398. G. saxatile? sive G. pseudo- 
trifidum Clerc in herb. Univ. Mosqu. 
Hab. in pratis stepposis frequentissime necnon in decliviis stepposis. Regionis substep- 
posae praecipue propria, ubi praeter loca indicata crescit copiose in caesuris silvarum, in 
pratis silvaticis et in silvis frondosis collucatis; in pinetis solo arenoso vel calcareo vel etiam 
in pratis inundatis. In steppis stipaceis rarius occurrit. In regione silvatica versus finem 
australem atque tantummodo in decliviis apricis calcareis vel argillosis vel in pinetis non 
condensis solo sicco arenoso hic illic invenitur. 
Distr. Kazan: SW — Morkwasch, Tenjkiü; SO — frequ. in areis substepposis; Simb.: 
