) 
Tentamen florae Rossiae orientalis. 219 
Hab. in decliviis stepposis argillosis vel calcareis, in arvis vetustis stepposis et in pratis 
stepposis; non raro quoque (in areis stepposis) ad margines silvarum, in betuletis junioribus, 
in pratis inundatis etc. In parte australi ditionis, praesertira secus jugum Uralense. 
Distr. Kazan: SO — prope Aksulma — statio maxime occidentalisü; Samara: M — 
Sorbajskajaü; Ufa: SW — Tewkelewaü, Salichovva, Sanny (Schell), ad fl. Aurgaza (Anton.!); 
N — Askynü; O — sine dubio frequ.; indicatur a Nester, et Fedcz.; Orenb,: SO — No- 
winskij, Michajlowskij et Warwarinskijü; UN — montes Ihnen (Kryl.); NO — frequ.; 
Czudinowa, Piwkina, Czeliabinskü; Perm: SO — z. Talitzkij (Schell); S — frequ. boream 
versus usque ad Ivungur; praecipue vero in area australiore. 
Planta sibirica occidentem versus rarescens atque limitem occidentalem intra fines 
florae nostrae attingens. 
656. Art. laciniata Willd. — Ledb. Fl. ross. II, p. 581; Fl. alt. IV, p. 75. 
Folia bipinnatisecta segmentis pinnatipartitis. A confinibus A. latifolia et Armeniaca 
differt imprimis pinnis primariis foliorum divaricato-reflexis. Foliis glabriusculis vel subin- 
cano-pubescentibus variât. 
Hab. in saisis humidis. In parte transuralensi ditionis haud frequens. 
Distr. Orenb.: NO — prope Piwkino et Czebarkul copioseü 
Planta per totam fere Sibiriam australem distributa, ubi non solum in saisis, sed etiam 
in rupibus et in pratis silvaticis vel inundatis occurrit. Occidentem versus jugum Uralense 
haud transgredi videtur, deest enim in tota Rossia europaea media et australi contra indica- 
tiones auctorum plurum falsas. Sed in Germaniae locis paucis typica, etiamsi nana depau- 
perata, denuo apparet. 
Aduot. Art. laciniata var. glabriuscula (non Ledb.) Meinsh. Süd. Ural № 177 est 
A. latifolia Ledb.; var. incana Meinsh. 1. vero est A. armeniaca Lam.; planta Zingeriana 
(Цинг. Сб. свѣд. стр. 240) е Rossia media partim ad A. latifoliam (e gub. Riazan), partim 
ad A. armeniacam (e gub. Saratow) pertinet, planta Litwinowiana vero ad hanc ultimam 
tantum (teste ipso in Bull. Acad. Imp. S. Petersb. v. II, p. 444. 1895). 
657. Art. latifolia Ledb. — Ledb. Fl. ross. II, p. 582; Fl. alt. IV, p. 70; 
Ejusd. Ic. pl. nov. alt. tab. 469. 
Folia radicalia parce longeque pilosa, fere glabra, juniora villosula. 
Hab. in decliviis stepposis lapidosis, imprimis calcareis, vel argillosis, in rupibus apri- 
cis, in pratis stepposis vel steppis stipaceis solo nigro, rarius (in areis stepposis) ad mar¬ 
gines silvarum vel in silvis non condensis arboribus. In parte australi ditionis, praecipue in 
regione substepposa; in parte orientali frequens, occidentem versus tarnen rarescit atque 
praesertim in decliviis apricis calcareis occurrit. 
Distr. Kazan: NO — Koroduwan (Kryl.!); SW — Morkwasckü; SO — Scheremetiewo, 
28 * 
