Tentamen florae Rossiae orientalis. 
227 
680. S. erucifolius L. — Ledb. Fl. ross. II, p. 633; Boiss. Fl. or. III, p. 391; 
Koch Syn. fl. germ. I, p. 333. 
E specie liac polymorpha in ditione florae nostrae varietas sola occurrit, nempe: 
var. tenuifolius DC. Prodr. VI, p. 351; Ledb. 1. c.; Jacqu. Fl. austr. tab. 278. 
Rhizoma crassum horizontale repens. Caules plures erecti stricti purpurascentes sub- 
angnlati glabri vel partim floccoso-lanati. Folia rigida fere glabra vel parce pilosa, inferiora 
petiolata, reliqua sessilia semiamplexicaulia, oninia pinnatipartita laciniis baseos minoribus 
linearibus integerrimis auriculaeformibus, reliquis pinnato-incisis vel subintegris lineari- 
lanceolatis acutis, marginibus subrevolutis, rachi integerrima. Corymbus polycephalus. 
Calyculi involncri dimidium aequantes vel eo breviores. Achenia omnia piloso-scabra aequa- 
liter papposa. 
Hab. praecipue in pratis inundatis necnon in pratis stepposis, in arvis vetustis step- 
posis, etiam in decliviis stepposis, rarius in pratis silvaticis. 
Distr. Kazan: NO — in pratis inundatis secus Kamam prope Sokolji Gory etc.; SO — 
Mencza (Kryl.); Simb.: S — Zykowo, Syzran (Litw.); Samara: M — Sergiëwsk (Claus); 
Samara!!; Ufa: NW — Menzelinsk (Rupr.); N — Birsk (Fedcz.), Diaushewa, Askynü; SW — 
frequ.; 0 — frequ. usque ad jugum; Orenb.: SW — frequ.; Gatczino, Zerkly, Marjewka 
(Schell); Orenburg, Niesbinskij (Litw.!), Iletzk (Borscz.); Perm: S — frequ. usque ad Kungur; 
SO — indicatur prope Talitzkij (Schell) et Tiubuk (Clerc); M — prope Schernachinskijü. 
In regione silvatica gub. Permiensis indicatur locis nonnullis a Krylow et Siuzew (Bilimbaj), 
sed ob confusionem cum S. Jacobaea. 
• I, 1 * * % U .Im . . . .. - » 
Adnot. Secundum celeb. Grenier et Gordon (Fl. de France, II, p. 116) est verus 
S. erucifolius L. fl. Suec. Haec est nempe forma magis constans atque maxime propagata, 
a Hispania enim usque ad regionem altaicam distributa. Quod vero auctores var. genuinam 
vocant (Conf. Grenier et Gordon 1. c.), formae sunt variabiles foliorum laciniis latioribus 
atque saepe subtus arachnoideo-tomentosis, quae in Gallia (et Hispania?) praecipue occur- 
runt, ubi species nostra maxime variât. In Sibiria orientali vero (a montibus altaicis orientem 
versus) forma altera occurrit, quam var. sibiricam nominare propono. Varietati nostrae 
tenuifoliae valde affinis, sed differt glabritie, laciniis foliorum tenuioribus longioribusque, 
foliis patulis ramisque laxis. Nondum rite tarnen observata in vivo est haec forma. 
Nescio, quae sit planta sub nomine S. erucifolii a Bunge (Rel. Lehm. M 697) indicata, 
cujus specimina non vidi. Sed S. praealtus ejusdem auctoris (1. c. № 698, non Bertol.) ut 
auctorum florae rossicae generatim, nil uisi S. erucifolius v. tenuifolius est. Verus enim 
S. praealtus tantum in Italia et Hispania occurrit atque generatim dubia mihi videtur species. 
Huc quoque pertinent S. Belavignei Czern. in herb, horti Petr, et S. arenarius MB. in Bess, 
Enum. pl. Volhyn. p. 33 (non Bess. Cat. horti Cremen., ubi species haec haud commemo- 
ratur) secundum specimina authentica in herb, horti Petrop. asservata. Quoad S. erucifolium 
29 * 
