228 
S. Korshinsky, 
var. arenarium Schmalh. Fl. Ross, austr. occid. p. 308 (non MB.), est planta quaedam 
prorsus diversa, quae verosiraillime ad sequentem spectat. 
681. S. graiHliilentatus Ledb. Fl. ross. II, p 636; S. erucifolius L. var. gran- 
didentatus Boiss. Fl. or. v. III, p. 392; S. erucaefolius L. var. canescens et mollis Trautv. 
sec. spec. authentica! 
Species praecedenti sane valde affmis, sed certe proies propria originis caucasicae. A 
S. erucifolio nostro, id est v. tenuifolio differt primo aspectu foliorum indumento atque parti- 
tionis indole. Folia enim supra parce (plerumque), subtus dense arachnoideo-tomentosa, 
modo subintegra grosse serrata, modo pinnatifida laciniis triangulari-lanceolatis acutis inte- 
gerrimis vel parce serratis. 
Hab. in pratis inundatis et paludosis vel saisis humidis ad oram austro-orienta- 
lem ditionis. 
Distr. Orenb.: SW — Karaguzinaü, ad fl. Ural (Borscz. in herb.!); SO — ad fl. Guberlia 
prope Chalilowa (Litw.!); Ufa: SW? — an hue spectat planta Fedczenkoana sub nomine 
S. erucifolii arenarii ad lacum Katalagaz prope Mekaschewo lecta? 
Species primum e Caucaso a Ledebour descripta, ubi frequens videtur (multis in locis 
lecta) in herbariis caucasicis enim sub nomine S. erucifolii tantum hanc (non S. erucifolium 
verum) vidi. Praeterea per Rossiam australem distributa, sed ob confusionem cum praece- 
dente noiidum indicata. Stationes mihi notae secundum herb, horti Petrop.: gub. Ekaterino- 
slaw (leg. Rastedt), Karpowka gub. Don (statio viae ferreae inter Wolga et Don — Litw.), 
Sarepta (Becker), Norki gub. Saratow (herb. Ledb.), Manycz (Pabo), ad fl. Ural (herb. 
Fisch.), in deserto Kalmuckorum, ostia Wolgae prope Czulpan, Olia etc. (ipse). Huc pertinet 
quoque verosimillime forma S. erucifolii foliis subtus albo-tomentosis, de qua cl. Zinger 
(Co. Свѣд. стр. 246) commémorât atque in parte austro-orientali Rossiae mediae indicat. 
682. S. Jacoliaea L. — Ledb. Fl. ross. II, p. 635: Koch Syn. I, p. 333; Rchb. 
Ic. fl. germ. XVI. tab. 73. 
Praeter foliorum formam (imprimis radicalium) a S. erucifolio differre dicitur acheniis 
marginalibus glabris pappo paucipiloso caduco donatis. Re vera aclienia marginis haud raro 
in hac quoque pilosuli (etiamsi minus, quam in S. erucifolio; ipse e gub. Orel, Orenburg et 
Simbirsk observavi) observantur, pappo caduco paucipiloso tantum distincta. Quare species 
ambae ab auctoribus variis inter se confunduntur. 
Hab. praecipue in pratis silvaticis; ad margines silvarum, in silvis collucatis frondosis, 
ut abiegnis vel pinetis, in decliviis, secus vias silvestres, in pratis inundatis vel etiam in 
pratis stepposis (sed quasi fortuito); in arvis vetustis, ad marginem agrorum etc. Per totam 
fere ditionem. 
Distr. Kazan: frequ.; Simb.: frequ.; Samara: frequ.; Ufa: frequ. per totam provinciam; 
Orenb.: frequ. a limite australi; Perm: in parte australi (SW, S, SO) frequ., boream versus 
