TENTAMEN FLORAE RoSSIAE ORIENTALI8. 
235 
Orenburg) indicat Claus; UN — frequ.; Miassk (Clerc), montes Urnen (Meinsh.), inter Ka- 
zakkulowa et Kolgunina (Schell); NO — Martynowaü; Perm: in parte australi (SW, S, SO) 
frequ., boream versus rarescit; stationes boréales: in transuralensi — Newjanskoë distr. 
Irbit (Udintz.); in cisuralensi — Solikamsk (Kryl.); Wiatka: N — Wiatka (Busch); M et 
S — frequ. 
Adnot. Amberboa înoscliata I)C. — indicatur a Claus (Index plant, in Goeb. 
Reise A 1 » 500) ad fl. Ural superiorem, sed vix in gub. Orenburg inventa. 
699. Centaiirea rutlienica Lam. — Ledb. Fl. ross. II, p. G86; Boiss. Fl. 
or. III, p. 623; Korsli. in Bull. Acad. Imp. S. Peters., 1894, A» 1, p. 105. 
In specie hac polymorpha formas sequentes distinguimus: 
a. genuina. — Tota planta praeter collum albo longeque lanatum glaberrima. 
1) f. lyrata Trautv. Enum. pl. song. Aî 660. — Folia pinnati-partita laciniis 
integris serratis. Lacinia terminalis elliptica vel late ovata, lateralibus duplo- 
triplo latior. 
2) f. typica Trautv. s. str. — Folia pinnati-partita laciniis integris serratis. Laci- 
niae omnes conformes, lineari-oblongae, 10—20 mm. latae. 
3) f. angustiloba m. — Folia pinnati-partita laciniis integris serratis. Laciniae 
omnes conformes, lineares angustae, 3 — 7 mm. latae. 
4) f. bipinnatifida Trautv. — Folia pinnati-partita laciniis subpinnati-partitis vel 
pinnatifidis. Lacinulae angustae. Habitu praecedenti similis. 
ß. hispida m. — Caulis parce foliaque densius praesertim ad nervös pilis rigidis obtecta. 
Folia praecedentis, id est bipinnati-partita laciniis angustis. 
E formis hic descriptis saepissime f. genuina typica occurrit, quae est forma quasi nor- 
malis latissime distributa. F. lyrata rarius observatur atque sparse inter specimina typica 
hic illic occurrit, (prope Nowoscheschminsk gub. Kazan, Podgory gub. Simbirsk et in mon- 
tibus Chantau et Labassy deserti Kirgizorum inventa); modificatio quaedam videtur a locis 
humidioribus vel subumbrosis dependens. F. angustiloha vero e contrario locorum sicciorum 
apricorum est propria (Soroki gub. Samara, Sarepta; in regione altaica cum typica fre- 
quens). F. bipinnatifida habitu praecedenti similis, sed in eadem directione quasi porro 
mutata, hucusque locis paucis adhuc inventa, nempe in montibus Ulutau deserti Kirgizorum 
et prope Nowoczerkask (Henning in herb. h. Petr.). Rarissima videtur f. hispida , a prof. 
Krasnow in gub. Astrachan (prope Elista et p. Araguli) nuper détecta; quoad foliorum divi- 
sionem praecedenti valde similis, sed pilis rigidis obtecta. 
Hab. in pratis stepposis, in steppis stipaceis solo uberiore, in decliviis apricis stepposis 
solo argilloso vel lapidoso, imprimis calcareo vel in fruticetis stepposis. In parte australi 
ditionis. 
Distr. Kazan: NO — Koroduwan (in decl. apricis — Kryl., Gord.); SW — Alork- 
30* 
