270 
S. Korshinsky, 
Planta nostra, ut sibirica, ab hungarica haud differt. Habitu sat variât. Speciminum 
nempe in decliviis umbrosis vel ad margines silvarum fortuito crescentium folia fiunt majora, 
tenuiora atque minus dense disposita. Praeterea formis plurimis intermediis, verosimillime 
hybridis, cum H. umbellato conjungitur. Hue pertinet verosimillime H. Sabaudum L. 
Hab. in decliviis lapidosis apricis, in rupibus apricis et in steppis stipaceis solo prae- 
cipue lapidoso; rarius in pratis et in fruticetis stepposis, vel in rupibus umbrosis etc. occurrit. 
Per partem praecipue australem ditionis. 
Distr. Kazan: NO — Semiozernaja (Rupr.), Uraj-Troitzkoë (Gord.); SO — frequ. sec. 
Claus et Veesenm.; Nowoscheschminsk, Belyj-Jarü, Kargali et Blagodatnoë (Korn. Tr.); 
Simb.: M — Kotiakowü, Simbirsk (Claus, Veesenm.); S — frequ.; Samara: NO — frequ.; 
M — SergiëwskÜ (Claus); Ufa: NW — Naratiesty !!; SW — frequ.; 0 — frequ. hic illic; 
Orenb.: SW — frequ.; SO — frequ.; US, UN — hic illic; NO — Aminewa!!; Perm: SW — 
Luneshki (Tepl.!); S — Krasnoufimsk (!!, Kryl.); M — Kynowskij (Kryl.), Bilimbaj (Siuz.), 
Jelkina (Gord.); NM — in m. Tichonskij ad fl. Jajwa (Kryl.); Wiatka: haud inventum. 
Adnot. H. virosum Pall. X mnliellatinn L. Formae variabiles mediae inter 
parentes; prope Czurilino (Kazan: NO) Mencza (Kazan: SO), Kliuczi et Smyschliaëwka 
(Sam.: M) observatae. 
Ordo XLIV. Campanulaceae. 
790. Jasione liioiitana L. — Ledb. Fl. ross. II, p. 870. 
var. typica Trautv. in Acta horti Petr. VI, p. 44. 
Hab. solo arenoso sicco in pinetis non condensis arboribus vel ad margines pinetorum. 
In parte occidentali ditionis. 
Distr. Kazan: NW — frequ.; Tzarewokokschajsk, Kundysch, Stydenyj Kliucz, Petjal, 
ad ripam Wolgae versus Czeboxaryü 
791. Campanula sibirica L. —Ledb. Fl. ross. II, p. 879; Rchb. Ic. fl. germ. 
XIX, tab. 232. 
var. typica Trautv. in A. h. P. VI, p. 61. 
Floribus albis interdum specimina soiitaria occurrunt (Andrejewka gub. Orenburg). 
Hab. praecipue in pratis stepposis, in steppis stipaceis, in decliviis lapidosis vel argil- 
laceis apricis et in rupibus apricis; in regione stepposa et substepposa frequens praeterea 
in abruptis, ad margines silvarum, ad margines agrorum vel etiam in pratis inundatis; in 
regione silvatica vero raro et in decliviis lapidosis imprimis calcareis neenon solo arenoso 
sicco ad margines pinetorum crescit. In parte australi ditionis. 
