TENTAMEN FliORAE ROSSIAE ORIENTALIS. 
309 
917. liinaria vulgaris Mill. — Ledb. Fl. ross. III, p. 206. 
Per ditioneiu nostram, ut Europam et Sibiriae partem majorem ubique distributa est 
var. typica : foliis dense caulem obtegentibus angustis linearibus vel lineari-lanceolatis sub- 
uninerviis, racerao denso, calycis laciniis lanceolatis corolla (sine calcare) 5 — 6-plo brevi- 
oribus. Sed occurrit quoque, etiarasi raro, in parte maxime orientali ditionis forma altera, 
nempe var. latifolia Meinsh. in Beitr. zur Kenntn. des Russ. R. v. XXVI, p. 194. llabitu 
pecuîiari valde ditfert; folia enim late lanceolata, 5—6 cm. longa, 10—12 mm. lata, dis¬ 
tincte trinervia, sparsa id est non tam dense congesta, ut in typica; racemi dissiti, basi inter- 
rupti, calycis laciniae magnae ovatae triplo tantum vel 4-plo corolla (sine calcare) breviores. 
Haec est nempe L. acutiloba Fisch, optime a Ledebour in Fl. alt. II, p. 444 descripta et 
in Rchb. PI. crit. tab. 424 delineata (icon mala). Per totam Sibiriam distributa, praecipue 
in areis silvosis frequens atque liaud advena, ut typica, sed in pratis inundatis vel humidis 
crescens. In ditione nostra ad Soswam superiorera liaud procul a limite gub. Permiensis 
boreali a cl. Kuznetzow détecta necnon prope Krasnoufimsk a Baranowskij olim inventa. 
In Europa plane deest. Proies sine dubio est propria, sed characteres minime constantes 
atque formis mediis cum var. typica advena ita conjuncta, ut rite secerni haud possit. 
Hab. (var. typica ) ad margines agrorum, secus vias, in locis incultis, in arvis, in decli- 
viis et abruptis, in silvis caesis, praecipue pinetis, in pratis arenosis inundatis etc. semper 
advena. Per totam ditionem nostram a limite ejus australi usque ad septentrionalem. 
Distr. Kazan: frequss.; Simb.: ubique frequ.; Samara: W, M, NO — ubique frequ.; S — 
nondum indicata Ufa: NW — Naratiestyü; N — Argyschewa, Askynü; O — frequ.; SW — 
frequ.; Orenb.: SW — Orenburg (Schell); US — Preobrashenskü; UN — montes Ilmen 
(Meinsh. sub L. acutiloba Fisch.); SO — frequ.; Perm: frequ. per totum gubernium, parte 
maxime septentrionali (NN) excepta; NN — Karepina ad Kolwam; ad Lozwam prope Ukla- 
dowy Jurty (Kryl.), ad Soswam superiorem sub 62°2' (Kuzn.!); Wiatka: ubique frequ. 
918. Ij. macroiira MB. Cent. pl. rar. tab. 27; Ledb. Fl. ross. II, p. 207; Boiss. 
Fl. or. IV, p. 373. 
Folia in speciminibus nostris, non «linearia plana», ut Ledb. et Boiss. 1. c. affirmât, 
sed «lineari-subulata supra canaliculata, subtus convexa glauco-viridia», ut optime Bieber¬ 
stein 1. c. describit; corolla lutea labio iuferiore cum calcare cyaneo-striata. Calyx plerumque 
villosus Specimina in parte australi gub. Orenburg lecta sat robusta caule altiore recto 
cum que icône Biebersteiniana et planta Rossiae australis congrua. Planta vero prope Kysch- 
tymskij crescens differt paullo caule debili humiliore, 12—18 cm. tantum alto, sed ceterum 
congrua. 
Hab. in steppis necnon in rupibus et decliviis apricis stepposis. Ad limitem ditionis 
nostrae austro-orientalem necnon in montosis secus jugum Uraleuse locis paucis nota. 
Distr. Orenb.: SW — Orenburg (Schell, Karelin in h. h. P.!); SO — Iljinskaja (Schell), 
in steppis ad fl. Ternir (Bge), Osipowskij (Schell); Perm: S — Kyschtymskij (Kryl., Siuz.!). 
