362 S. Korshinsky, 
cum typico omnino congrua. R. palustris Turcz. Fl. baik.-dah., Maxim. Prim. etc. est 
R. maritimus typicus. 
1Ô90. R. iicrafnictis Fisch. — Ledb. Fl. ross. III. p. 501; Meissn. in DC. Prodr. 
XIV, p. 59. 
Caulis plerumque ab ipsa basi ramosissimus (rarissime simplex rectus), rami diffusi 
procumbentes vel adscendentes cum caule aequilongi, 10—30 cm. alti. Perigonii tubercula 
ovalia latitudine sua duplo tantum longiora crassa, perigonii foliolum fere totum tegentia. 
Occurrunt interdum specimina inter liane et praecedentem media, ut prope Czeboxary (gub. 
Kazan: SW), an hybrida? 
Hab. ad ripas fluviorum arenosas vel lapidosas. In parte australi ditionis, videtur raro. 
Distr. Kazan: NO — Kazan!!; SW — Uslonü, Czeboxary (Ostank.!); Simb.: S — Mork- 
wasch(ShiL), Syzran (Litw.); Orenb.: SW — Orenburg (Schell, Litw.); SO — Iljinskaja (Litw.). 
1091. II. obtusifolius L. — Ledb. Fl. ross. III, p. 502; Meissn. in DC. Prodr. 
XIV, p. 53; Rchb. PL crit. f. 550. 
Folia inferiora vulgo obtusa apice late rotundata, rarius subacuta. Perigonii foliola 
basi dentata vel vix denticulata. Ad var. genuinam Ledb. 1. c. vel concolorem Wallr. 
(Meissn. 1. c.) planta nostra pertinet. 
Hab. in silvis frondosis vel abiegnis collucatis cumque frondosis mixtis, secus vias sil- 
vestres, in silvis inundatis etc. In parte occidentali ditionis frequens, in reliqua cisuralensi 
videtur rarissima. 
Distr. Kazan: NW — Madary, Jaramarü; NO — Chotnia, Subasch (Gord.); SW — 
frequ.; SO — Czuwaschskij Brodü; Simb.: N— Kurmyschü; S — Schiriaëwo!!; Samara: 
M — Sergiëwsk (Claus); Ufa: non inventus; Orenb.: SW — Orenburg? (Schell; non vidi); 
Perm: SW — Werch-Turkaü; NM — sub monte Czikman ad Koswa superiorem (Tepl.!); 
Wiatka: non inventus. 
1092. K. crispus L. — Ledb. Fl. ross. III, p. 505; Meissn. in DC. Prodr. XIV, 
p. 44; Rchb. PI. crit. fig. 783. 
Perigonii foliola interna a botanicis germanicis vulgo omnia granifera dicuntur. In 
imperio rossico tarnen specimina talia rarissime occurrunt, in ditione florae nostrae nondum 
observata. Saepissime vero in planta nostra perigonii foliolum unicum graniferum vel callo 
abortivo foliolis omnibus ecallosis. Varietates ergo duae in ditione nostra distinguendae sunt, 
quae promiscue ubique crescunt atque variationes vel formas minoris momenti potius, quam 
proies diversas offerunt. 
1. unicallosus : perigonii foliolo unico granifero, ceteris nudis vel rarius nervo medio 
paullo tumescente praeditis; anomalia tantum in fructibus paucis foliolis duobus graniferis; 
Syn.: v. paucigraniferus Rgl. in Acta h. Petr. VI, p. 394; R. crispus auct. fl. ross. 
