3G8 
S. Korshinsky, 
1105. I*. I*ersicaria L. — Ledb. Fl. ross. III, p. 522; Meissn. in DC. Prodr. 
ХІУ, p. 117; Rchb. PI. crit. fig. 684. 
Cum aliis speciebus non raro confuuditur. Planta Veesenmeyeriana prope Arcliangelskoë 
iudicata ad praecedentem pertinet. 
Hab. ad margines lacuum, paludum, in fossis etc. In ditione nostra rarissimum videtur. 
Distr. Kazan: frequ. secundum Wirzen et Claus, sed a reliquis non observatum; Simb.: 
M — Surinskoëü; Samara: M — Sergiëwsk (Claus); Ufa: nondum inventura; Qrenb.: SW — 
Orenburg (Schell); UN — Bieloretzkij (Schell sub. nom Pol. mite partim!). 
1106. ■*. minus Huds. — Ledb. Fl. ross. III, p. 523; Meissn. in DC. Prodr. 
XIV, p. 111. 
Caulis basi procumbens vel adscendens demum rectus, ramosus, 15—40 cm. altus. 
Folia lanceolata utrinque attenuata vel suprema basi subrotunda, plerumque 3—6 cm. 
longa, 0,3—1,0 cm. lata. Ochreae adpresse rigide pilosae, margine longe ciliatae. Spicae 
apice caulis vel in ramis elongatis solitariae, basi interruptae (id est floribus infimis paucis 
remotis), in reliqua parte (1,5—2,5 cm. longa) continuae laxiusculae erectae. Flores in 
pedunculis erecto-patentibus laxi. Bracteae breviter ciliatae pedicellos subaequantes vel eis 
breviores, ciliis anthesi involucri basin tantum attingentibus. Perigonium intense roseum, 
achenia modo triquetra, modo biconvexa (promiscue in eadem spica) laevia nigra nitidissima. 
Differt a sequente statura humiliore spicis brevioribus laxiusculis erectis, bracteis brevius 
ciliatis atque perigoniis intense roseis. 
Hab. ad margines lacuum paludumque, secus rivulos, in pratis inundatis vel paludosis, 
praecipue vero secus vias silvestres humidas copiose. Per partem majorera ditionis. 
Distr. Kazan: NW — frequss.; NO — Kazan (Claus), Alexandrowka, ChotniaÜ, Jepan- 
czina (Korn. Tr.); SW — nondum observatum; SO — Urgancza, Ekaterininskoëü; Simb.: 
M — Kotiakowü; Samara: W — Archangelskoë (Veesenm.); M — Sergiëwsk (Claus); Ufa: 
SW — Podlubowo (Schell!), inter Ufa et Sterlitamak (Bge); N — Ufa (Herd, in Fedcz.); 
0 -— distr. Zlatoust (Nest.?); Orenb.: SW — Marjewka (Schell sub nom. P. mite!); UN — 
Bieloretzkij Schell sub eodem nomine!); Nikolaëwka, Kazakkulowa (Schell!); Perm: SW — 
Ujinskoë (Tepl.!); S — Azigulowaü, Niaze-Petrowskij !!; SO — Werch-Nitzinskoë (Udintz.), 
Talitzkij (Schell!); M — Bilimbaj (Siuz.), Talitzaü; Wiatka: N — Wiatka (Meyer); M — 
Meletü; S — ad fl. Nolia (Busch). 
1107. JP. mite Schrank. — Meissn. in DC. Prodr. XIV, p. 110. 
Species in Rossia australi frequens, hic illic copiose crescens atque sat bene distincta. 
In Rossia media autem, ut in ditione nostra, multo rarius occurrit atque a formis inter- 
mediis aegre dignoscitur. Saepissime ab auctoribus variis cum formis hybridis (P. Hydro- 
piper X minus) confunditur, quare descriptionem formae purissimae (ad ostia Wolgae 
copiose crescentis, ubi tarnen P. minus prorsus deesse videtur) addere hic liceat. 
