462 
S. Korshinsky, 
Diagn. f. typicae. Glumae steriles apice conniventes vel rectae, gluraa fertili plerumque 
paullo breviores vel subaequantes. Arista supra basin inserta, spiculam duplo superans. 
Rhizoma fibrosum vel breviter repens, caulis cum foliis viridis. 
Praeter typicum indicatur apud nos var. ohscurns Gris, in Ledb. 1. c., a typico liaud 
diversus, et var. exaltatus Gris. (A. exaltatus Less. in Linnaea, IX, p. 207), qui aequali 
modo ad typicum pertinet panicula breviore compacta tantum differens. Quae forma (ultima) 
prope Satkinskij (Ufa: O) a Lessing indicatur, sed specimina non vidi. Specias sat variât. 
Observantur non raro formae plurimae ad Al. arundinaceum appropinquantes et quasi ine- 
diae. In bis glumae steriles apice paullo divergentes, aristae breviores atque superius 
insertae. 
F. awoma^E.gubernioPermiensi observavi praeterea specimina nonnulla cum f. typica 
generatim congrua, sed aristae insertione valde discrepantia. Quorum in alio, ad Soswam 
superiorem ultra 62° 1. b. a cl. Kuznetzow lecto, glumae fertiles sub apice vel apice ipso 
breviter aristatae, in alio ad Lozvvam sub 61°20' 1. b. ab eodem viro invento, arista supra 
medium dorsum inserta. In specimine tertio, ab amie. Teplouchow prope Ujinskoe gub. 
Perm collecto in eadem panicula glumae fertiles modo arista sub apice ipso praeditae, modo 
apice acuminatae quasi in aristulam attenuatae, modo omnino exaristatae. Itaque pro varia- 
tionibus spontaneis (heterogeneis) bas babeo nec nomina propria propono. 
Hab. (species) in pratis humidis, inundatis vel paludosis, secus vias silvestres humidas 
ad ripas etc. Per totam ditionem nostram a limite australi usque ad septentrionalem ubique 
frequens. 
1427. Al. ariuidinacciis Poir. — Boiss. Fl. or. У, p.487; A. ruthenicus Weinm. 
— Ledb. Fl. ross. IV, p. 463; A. nigricans Horn. — Anders Gram. Scand. p. 104. 
Glumae steriles- apice paullo divergentes, quam gluma fertilis, longiores. Arista paullo 
infra medium dorsum insidens, e spicula breviter exserta vel saepius inclusa, non raro mi¬ 
nuta abortiva etiam nulla. Rhizoma longe repens. Caulis crassus rigidus cum foliis glaucus, 
in planta boreali-Uralensi 30—40, in Orenburgensi usque ad 100 cm. et ultra altus. In 
locis, ubi A. pratensis deest, typicum et purissimum observavi (sic prope Bajan-Aul deserti 
songorici); ubi tarnen promiscue occurrunt, formas plurimas médias praebent, limites omnino 
delentes ita, ut specimina pura aegre invenias. Sed proles sine dubio propria ab A. pra- 
tensi prorsus diversa est, si formas puras utriusque compares. 
Hab. in locis paludosis, non raro subsalsis praecipue in parte austro-orientali ditionis, 
neenon in decliviis lapidosis montium jugi Uralensis borealis. Per ditionem hic illic. 
Distr. Kazan: indicatur a Wirzen, sed a nemine praeterea observatus; 'Simb.: nondum 
inventus; Samara: W — Archangelskoë (Veesenm.); M — Iglajkinaü, Sergiëwsk (Claus); 
Ufa: SW — Karmala (Fedcz.); 0 — Zlatoust (Litw.); Orenb.: SW — Karaguzinaü; US — 
ad lac. Tolkaczü (et Litw.); SO — frequ.; Perm: S — Ufalejskij, sub m. Sugomak (Kryl.); 
M — Bilimbaj (Siuz.); MO — Pyschma (Clerc); NN — Nikita-Iwdil, ad fl. Toschemka(Kuzn.). 
