Tentamen florae Rossiae orientalis. 
481 
1481. A. tcniiifllora Gris, in Ledb. Fl. ross. IV, p. 389; Glyceria distans Wahl, 
var. tenuiflora Turcz. — Rgl. in Acta h. Petr. VII, p. 624; Atropis distans var. ambigua 
Trautv. 
Planta 40—60 cm. alta. Rhizoma fibrosum, caules graciles tenues. Folia linearia an- 
gustissima convoluta setacea, ligulae productae ovatae. Paniculae laxae rami tenuissime ca- 
pillacei scabriusculi semiverticillati, 3—6-ni patentissimi. Spiculae paucae in ramis 5—6-nae, 
3—4-florae, floribus lanceolatis acutis cire. 2 mm. longis. Glumae steriles scariosae ovatae 
obtusae, apice (ut in A. distante et festucaeformi) dentibus acutissimis microscopicis instruc- 
tae, inferior 1,3 mm. longa, 0,6 mm. lata, superior duplo minor. Gluma fertilis subquin- 
quenervis violacea apice flavescenti-scariosa rotundata, quam palea paullo brevior. 
A. distanti sane affinis, sed habitu valde differt atque statim dignoscitur ob folia te- 
nuissima, paniculae patentis ramos capillaceos atque spiculas minores violaceas. Differt 
praeterea Crescendi modo, caespites enim format densas caulibus numerosissimis tenuibus 
strictis rectis. In A. distante vero caespites laxiores, caules pauci crassiores, basi saepius 
procumbentes, demum geniculato-adscendentes. Sed, ut omnes hujus generis species, formis 
mediis cum A. distante jungitur et potius pro varietate habenda. 
Hab. in humidis subsalsis partis australis ditionis. 
Distr. Samara: M — Novo-Sorbaj!!; Ufa: SW — Tewkelewaü Orenb.: SO — Troitzk 
(Schell), Nowinskijü; US — Isianowaü. 
1482. A. festucaeformis Boiss. Fl. or. V, p. 615; Glyceria festucaeformis Coss.; 
Atropis convoluta auct. (non Gris, ut videtur); Atr. distans Gris. var. convoluta et festucae¬ 
formis Rgl. in Acta h. Petr. VII, p. 623, 624. 
Differt ab Atr. distante imprimis panicula (viridi) contracta ramis erectis, florendi tem¬ 
pore tantum erecto-patentibus neenon foliis convoluto-setaceis. An var. tantum? 
Hab. in humidis saisis. In parte australi rara. 
Distr. Samara: M — Novo-Sorbaj!!; Orenb.: SO — Orsk (Anton.), Kumakskij (Schell); 
NO — PiwkinaÜ. 
1483. Festuca sulcata Hackel; F. ovina L. subsp. sulcata Hackel Mon. Fest, 
p. 100; F. ovina auct. fl. Ross, orient. 
Haec est nempe species, quae per totam Rossiam australem, Turkestaniam et Sibiriam 
copiosissime crescit atque pascua stepposa optima format. Planta nostra ad varietates Ha- 
ckelianas: valesiaccim , psendovinam et sulcatam s. str. pertinet, vix tarnen distinguendas. 
Species enim sat conformis, sed ob habitationis naturam magis variât. Occurrit enim in sic- 
cissimis humilis, in pinguioribus usque ad 60 cm. alta, foliis variât longioribus vel brevio- 
ribus, panicula laxiore vel magis angustata, spiculis majoribus vel rninoribus, 4—8-vel 
usque 10-floris etc. Sed folia semper fasciculis sclerenchymaticis tribus percursa, duobus 
Записки Физ.-Мат. Отд. ^1 
