Tentamen florae Rossiae orientalis. 
493 
Hab. in silvis plerumque cum Picea, Abiete et Larice mixta, rarius silvas sola format, 
lu montibus superius, quam omnes aliae arbores, ascendit. In parte boreali-orientali ditionis. 
Distr. Perm: NN — frequ.; NM — frequ.; limes occidentalis distributionis normalis: 
fl. Kosa — Kuproskoë ad fl. Iuwa — Czermoskij ad fl. Kama; SW — sporadice tantum 
prope Chuchriata distr. Ochansk, 25 stadia occidentem versus a Perm (Kryl.); M — frequ.; 
austro-occidentem versus usque ad Archangelo-Paschijskij ad fl. Czusowaja, meridiem ver¬ 
sus usque ad 56° 50 1. b. in jugo Uralensi; MO — occurrit, ut videtur ubique usque ad 
limitem australem; Orenb.: UN — in montibus partis septentrionalis gub. Orenburg sparse 
crescere indicatur ab Eversmaun (Hist. nat. reg. Orenb. 1840, p. 45, ross.), sed vix vere; 
a nemine enim postea observata; Wiatka: N — prope Wiatka colitur et hic illic in silvis 
inquilina occurrit, sed haud spontanea (Busch). 
1517. Ijarix dccitliia Mill. — Pinus Larix L. 
Var. sibirica; Larix sibirica Ledb. Fl. alt. IV, p. 204; Willk. Forstl. Fl. p. 125; Pi- 
nus Ledebouri Endl. — Ledb. Fl. ross. IV, p. 672. 
Differt a var. europaea (L. europaea DC.) strobili squainis latioribus atque durioribus 
apice late rotundatis, extus rufo-villosulis inconspicue striatis necnon amentis foemineis pal- 
lide viridulis (ut Willkomm 1. c. affirmât), non purpurascentibus. Qui characteres tarnen 
variabiles apparent, strobili squamae enim interdum angustiores occurrunt atque (in specimi- 
nibus altaicis et mandshuricis) glaberrimae striatulae, apice vulgo late rotundatae vel trun- 
catae, interdum emarginatae. Strobili dimensiones quoque variae; occurrunt apud nos (in 
jugo Uralensi et in regione altaica) 2,5—4 cm. longi, saepius 3—3,5, in Sibiria orientali 
vero (ob hybriditatem cum L. dahurica?) saepe multo minores. Ameuta foeminea saepe (an 
semper, nescio) purpurascens, ut ipse in vivo in speciminibus eultis in horto botanico Ivaza- 
nensi observavi atque in speciminibus e gub. Wologda ab Iwanitzky necnon e jugo Uralensi 
boreali a Kuznetzow lectis, quantum e sicco dejudicare possura. Itaque plantam nostram 
pro specie distincta habere nequeo, sed proies sine dubio propria est area geographica om- 
nino diversa. 
Hab. praecipue in montosis secus jugum Uralense et in jugo ipso, ubi silvas format 
maximas modo puras, modo cum Pino, Picea aliisque mixta; in planitie per partem borea- 
lem ditionis sparse plerumque in pinetis immixta distributa. 
Distr. Kazan: in provincia Kazanensi nondum inventa, etiamsi haud procul a limite 
ejus boreali in gub. Wiatka crescit, necnon in parte maxime boreali-orientali gub. Nisliny- 
Nowgorod etiam occurrit; Wiatka: per partem borealem et mediam provinciae sparse occur¬ 
rit; stationes australes: Sarapul, Rosliki et Biliamor; Perm: NN et NM — in transuralensi- 
bus et in jugo ipso copiosissime; in declivio occidentali jugi fere abest, prope Tulym, Kos- 
winskij, Rastes atque Werch-Koswa tantum inventa; in parte occidentali tarnen denuo 
occurrit, sic prope Ust-Unja, Oralowo, secus Wischeram a Czerdyn usque ad Akczim necnon 
prope Gubdor et z. Poshewskoj; M — frequ. in montosis secus jugum Uralense; stationes 
