494 
S. Kokshinsky, 
occidentales: Kynowskij, Kopczik, Archangelo-Pascliijskij, Kirgischan, Nishne-Serginskij ; 
MO — frequ.; SW — sparse secus Karaam inter Poshewskoj et Perm, prope Osa; S — in 
montosis prope Krasnoufimsk (m. Sokolow), Niaze-Petrowskij, Sak-Jelga, montes Urnen etc.; 
SO — deest; Ufa: O — frequ. in montosis secus jugum; limes occidentalis stationibus 
sequentibus notatur: Zlatoust, Satkinskij, Ust-Kataw, Kataw-Iwanowskij et fl. Bielaja (pars 
suprema) usque ad Woznesensk gub. Orenburg; Orenb.: UN — frequ. in jugo; US — silvas 
maximas fere puras vel cum Pino mixtas format in jugo meridiem versus verosimiliter 
usque ad fl. Sakmaram, id est ad finem jugi; stationes occidentales: Woznesensk necnon 
inter Andrejewka et Bajsaliamowa (dimidium fere itineris); etiam in jugo Irendyk cum Pino 
silvestri copiosissime; SO — in pinetis inter Amurskij et Welikopetrowskaja hic illic frequ.!!, 
inter Ekaterininskaja et Pawlowskaja (Schell). 
1518. Picea excelsa Link.; P. obovata Ledb. Fl. alt. IV, p. 201; Abies excelsa 
DC. — Willk. Forstl. Fl. p. 61; Pinus Abies L. et P. orientalis (nonL.) Ledb. Fl. ross. III, 
p. 670—671; Pinus Picea Duroi et P. obovata Antoine — Pari, in DC. Prodr. v. XVI, 
2, p. 415. 
Variât quoad strobilorum dimensiones atque squamarum formam. Strobili apud nos, 
ut in Europa et Sibiria tota semper penduli, nullo modo erecti, ut olim cl. Ledebour affir- 
mavit. Strobilorum longitudo apud nos vulgo 5—8 cm., rarius in montibus prope limitem 
arborum tantum 4 cm. vel in planitiebus occidentalioribus usque 9 cm. Squamae late obo- 
vatae vel obovatae vel obovato-subrhombeae, apice modo latissime rotundatae integerrimae, 
etiam subtruncatae, modo rotundatae ipso apice vix acutatae, vel versus apicem fere rec- 
tilineo-acutatae ipso apice vix vel paullo attenuatae eroso-denticulatae. Squamarum consi- 
stentia lignosa duriuscula eadem vel paullo mollior, quam in forma altaica; errore enim affir¬ 
mât cl. Teplouchow (Bull. soc. nat. Moscou, 1868, p. 251), quod apud Piceam obovatam 
squamae flexiles atque molliores, quam in europaea. Strobili color quoque varius, statu im- 
maturo modo viridis, modo violascens, statu maturo isabellinus vel rubescens. 
Quoad distributionem formarum diversarum annotare debeo, quod in montibus et ge- 
neratim in montosis secus jugum Uralense forma occurrit, quae cum altaica resp. sibirica, 
sub nomine Piceae obovatae a Ledebour descripta, prorsus congrua. Strobili enim pleruraque 
parvi, 4,5—6 cm. longi, squamae late obovatae apice latissime rotundatae integerrimae. 
In planitiebus vero, praecipue in occidentalioribus, formae occurrunt numerosae maxime 
variabiles, quae a P. obovata typica gradatim trauseunt atque ad P. excelsam Europae plus 
minusve accedunt. Quae formae, si generatim dicas, quo magis boream atque orientera versus 
adpropinquant, P. obovatae similiores, quo magis vero occidentem et meridiem versus proce- 
dunt, eo magis ad P. excelsam europaeam accedunt. Sed distributio formarum separatim omnino 
obscura atque perturbata, in quaque silva enim formae diversae inveniuntur modo ad P. 
obovatam, modo ad P. excelsam accedentes, strobilis majoribus vel minoribus, isabellinis 
vel rubescentibus etc., ut quoque per totam Bossiam borealem et partim mediam in toto 
