TENTAMEN FLOKAE RoSSIAE 0RIENTALI8. 
495 
spatio a jugo Uralensi usque ad mare Balticum necnon in Suecia et Norwegia etiam obser- 
vat.ur (Conf. Schübeler. Pflanzenwelt Norweg. p. 158; Udo Dämmer in Ber. d. deutsch, bot. • 
Gesellsch. I, p. 3G0; et in Gartenflora, 1888, p. G14 etc.). 
Quae dicta ut rite interpretemur, annotore adhuc debeo, quod forma P. excelsae ma¬ 
xime typica, quae in Germaniae planitie et in Rossia occidentali crescit atque strobilis mag- 
nis 12 usque ad 18 cm. longis necnon squamis subrhombeis versus apicem valde attenuatis 
et paullo undulatis excellit, apud nos, id est in Rossia orientali, plane deest; deinde quod in 
Germaniae montosis formae occurrunt denuo, cum nostris plane congruae, id est transitus 
varios ad P. obovatam offerentes. Strobilos parvos 5—G cm. tantum longos squamis late 
obovatis versus apicem vix acutatis et eroso-denticulatis, id est ad P. obovatam accedentes, 
ipse vidi e montibus Giganteis (Riesengebirge) altitudine 4000'. Strobilos vero etiamsi multo 
majores, sed squamis apice late rotundatis atque omnino, ut videtur, integerrimis delineat 
cl. Kienitz (Ueber Formen und Abarten heim. Waldbäume, tab. 3, fig. 6). Quae omnia 
animo concipiens, suspicor P. obovatam formam esse priscam latissime distributam, P. ex- 
celsam vero et formas numerosas intermedias nil nisi variationes posteriores, a climate pros- 
periore planitierum Europae dependentes (conf. quoque Kihlman, Pflanzenbiolog. Studien 
aus Russ. Lappland, p. 143—156). 
Silvas maxiinas per totam partem borealem ditionis format plerumque cum Abiete 
sibirica mixta in montosis, ut in planitiebus, solo praecipue (in planitiebus) argilloso. Solo 
arenoso silvas puras haud format, sed in pinetis immixta occurrit. Silvae abiegnae colluca- 
tae saepissime primum cum Betula et Populo tremula, deinde cum Tilia, Ulmo et Quercu 
miscentur (in parte cisuralensi sane), multoties collucatae non raro in silvas frondosas trans- 
eunt, ut pineta in betuleta. Meridiem versus rarescit atque praesertim modo in montosis 
(ut in jugo Uralensi), modo in vallibus arenosis fluviorum in pinetis immixta occurrit. In 
montibus usque ad limitem arborum ascendit. Limes australis punctis sequentibus notatur: 
Tarchanowo ad fl. Alatyr, u. Alatyr, Turminskoë, Morkwascli, Kazan, Kaipy, Uraclicza, So- 
kolki, fl. Kama ab ostio fl. Wiatkae usque ad fl. Bielaja, Argyschewa, Siediaschewa, Minjar, 
Kolgunina et Awziano-Petrowskij, Talitzkij. 
Distr. Kazan: NW — frequss. ubique; NO — in parte septentrionali copiosissima, me¬ 
ridiem versus rarescit, in parte australi raro occurrit plerumque in pinetis immixta; stationes 
australes: Kazan, Kaipy, Uraclicza, Scliumbut, Urmanczeëwo, Sokolki; SW — in parte oc¬ 
cidentali frequ. silvasque magnas plerumque cum frondosis mixtas format, orientem versus 
rarescit, iuter fl. Wolga et Swiaga deesse videtur; prope Morkwascli tantum unicum speci- 
men juvenile vidi, sed verosimiliter fortuito crescens inquilinum; SO — abest; Simb.: N — 
silvas format maximas in parte septentrionali, nenipe in triangulo orientem versus a fl. Sura 
jacente atque linea recta inter Promzino et fontes fl. Karlae ducta limitato; vidi ipse prope 
u. Alatyr, indicatur praeterea a Krasnow secus fl. Alatyr prope Tarchanowo; Samara: plane 
deest; Ufa: N — in parte occidentali silvae abiegnae fere usque ad fl. Bielaja (Argyschewa) 
procedunt, in parte orientali meridiem versus usque ad p. Siediaschewa sub 55° 354. b. 
I 
