II 
stematum zoologicorum inde ab Aristotele ad nostra usque tempora; tardius, ordi¬ 
narius Academiae socius constitutus, opere alio, quod Cephalogenesin vocavit, suas 
ideas de structura capitis per omne genus animalium explicuit. Erunt fortasse, qui 
dicant, in hoc opere nonnunquam phantasiam et peculiarem quandam idearum as¬ 
sociationem sobrio veritatis vim inferre scrutinio, certum tamen est, copiosas non 
contemnendi pretii eo contineri observationes, et futurum fuisse, ut, si auctori otium 
suppetiisset, in cerebri genesin ulterius inquirendi, atque alteram ejus partem, En- 
cephalogenesin, scribendi, multa correxisset. Negari certe nequit, in modo, quo 
noster naturam considerabat, singulare quiddam conatumque egregium cubasse, ob¬ 
servationibus ex phantasia et splendorem et nobiliorem unitatem addendi. 
Hujus certo operis, quo vitae quasi summam impendere voluit, perficiendi finem 
sibi proposuit, quum anno 1817 iter in Brasiliam Regis Maximiliani Josephi 
auspiciis mecum ingrederetur. Verum hic alius longe sese campus observatori 
obtulit: non jam anatomicis disquisitionibus nunc erat locus; varietas ingens for¬ 
marum animalium, quibus abundat Brasilia, uno quasi obtutu consideranda, ac 
ad systematis ductum describenda nunc erat. Id quidem post reditum ex Brasilia 
in illis operibus factum est, quorum seriem praesens terminat, de quorum autem 
pretio judicare meum non est. Verum inter hos labores, quos forte, corpore jam 
exhausto et nimis irritabili, Spixius nimia contentione continuabat, litteris, qui¬ 
bus valetudinem vitamque posthabuit, typho nervoso ereptus est i 5 . Maji 1826, 
me tunc in Anglia a charo capite divulso, ac impotente, postrema illi obsequia 
praestandi, quare mihi nihil jam reliquum est, quam ut his paucis memoriam 
ejus conservem, illis praesertim, qui ex ejus conaminibus intelligunt, eum non 
sine fructu pro societate humana, et pro gloria supremae sapientiae laborasse. 
••• 
