88 
ARISTOTELIS 
praesertim cum prisci auctores aliquot minus vera 
prodiderint. Ac sane hoc vt ignorarent, fecit ob¬ 
scura rei difficultas. Nam potissimae cuiusque 
venae natura latet in corporibus vita functis, pro- 
pterea quod eae praeter ceteras exeunte sanguine 
subsidunt illico: quippe ab illis tanquam de vase 
effunditur vniuersus. Neque enim vlla animalis 
pars per se ipsam sanguinem possidet; tantum¬ 
modo quiddam in corde pusillum efficit , ne omnis 
in venis contineatur. At in viuentibus quemad¬ 
modum insit, nullo deprehendi pacto potest, id¬ 
circo , quia eius natura abdita est. Quare qui in 
dissectis cadaueribus scrutati sunt, maxima prin¬ 
cipia non sunt assecuti. Qui autem in hominibus 
macie attenuatis vehementer, venarum origines ex 
3 illis, quae tunc apparebant, determinarunt. Syen- 
nesis quidem, medicus Cyprius, sic scripsit: Cras¬ 
sae venae ita a natura constitutae sunt. Ab oculo 
prope cilium [ab vmbilico circa lumbos Codices 
quidam\ per dorsum, iuxta pulmonem sub mam¬ 
millas ; dextra in laeuam, laeua in dextram: sinistra 
per iecur in renem et testem: dextra in lienem et 
4 renem et testem, atque inde in genitale. Diogenes 
autem Apolloniata haec scripsit: Venae in homine 
sic habent. Duae maximae tendunt per ventrem 
iuxta dorsi spinam, altera laeuorsum, altera dex- 
/ 
