DE ANIMAL. HIST. IV. 8. i5y 
Ergo in piscatibus qui sunt, maxime cauent, ne η 
quid soni aut remi aut retium cieatur: verum vbi 
eorum greges quopiam in loco deprehendere, capta 
coniectura tanto interuallo demittunt retia, vt ne¬ 
que remi sonitus, neque scalmo facta maris cri¬ 
spati© ad eos peruenire possit. Itaque imperant 
omnibus remigibus, vt quam maximo silentio pro ' 
jnoueant naues, vsque dum obsessi intelligantur. 
Ihterdum etiam, cum eos palantes volunt congre- 8 
gare, idem faciunt, quod, cum delphinos venan¬ 
tur: obstrepunt enim in saxis, vt perterrefacti 
vnum conueniant in locum, vt possint retibus cir- 
cumueniri. Sed antequam conclusi sint, vt dixi¬ 
mus , strepitu abstinent: cum circumdedere, tum 
iubent clamorem tollere, et strepere: sonitu enim 
ac tumultu consternati feruntur in retia. Sic etiam g 
piscatores, cum e longinquo speculati obseruarint 
eorum greges, tranquillo ac tepido mari summo 
fluitantes, capiuntque consilium explorandi, quam 
grandes cuiusue generis sint. Si sine strepitu ad¬ 
eunt , ibi latent illos, deprehenduntque etiamnum 
fluitantes: quod si quo sonitu forte praeueniantur, 
illi in conspectu omnium fugiunt. Ad haec in flu¬ 
viis pisciculi quidam sunt, cottos vocant: ii sub 
saxis degunt. Eorum igitur capturam ita instruunt: 
silicibus saxa ea percutiunt. Itaque inde excussi 
