DE ANIMAL. H 1 ST. IX. 27. 429 
la ad violam: neque sane attingit aliud, donec in 
alneum reuertatur. Eo cum sunt ingressae, ex¬ 
cutiunt et deponunt onus. Semper etiam singulis 
ternae quaternaeque administrant. Quid acci¬ 
piant, non facile videre est: neque visum,quo ope¬ 
rentur modo. Ceram tamen sumere obseruatum 
est ab oliuis ob frondium densitatem, eodem in 
loco diu immorantibus. Post liaec foetus edunt, g 
Nec quicquam impedimento est, quin eodem in 
fauo et apiculae et mei et fuci sint. Viuente igitur 
rege seorsum aiunt fucos nasci. Eo mortuo in 
apum cellis ab illis generari; esseque bos iracun¬ 
diores. Idcirco vocari aculeatos: non quod ha¬ 
beant aculeum, sed quod velint, licet nequeant, 
pungere. Sunt autem cellae fucorum capaciores. 
Fingunt autem interdum suos sibi fauos fucis; sed 
frequentius cum fauis apiariis coniungunt. Qua¬ 
propter abscindunt. Sunt apum genera plura, ^ 
sicut dictum est. Ac duo quidem regum. Alter 
rufus, qui praestantior: alter niger ac varius ma¬ 
gis, maior altero tanto ape frugi. Est autem opti¬ 
ma parua, rotunda, varia. Altera longa, similis 
crabroni. Diuersumliic genus, qui fur dicitur, ni¬ 
ger , ventre lato: et praeterea fucus: is omnium 
maximus, sine aculeo et segnis. Natalibus quo¬ 
que apes differunt, prout ortae sunt a parentibus 
