455 
DE ANIMAL. PI 1 ST. IX. 27. 
morbo laboraret, inuaserunt ipsum peregrinae 
apes quaedam: quae conserta pugna cum vicissent, 
egerebant mei. Verum eas apiarius cmn necaret, 
illae aliae egressae vlciscebantur, nec hominem 
percutiebant. ALuearia sana potissimum incidunt 20 
in aegritudines tam alias quam in clerum. Oriun¬ 
tur enim in pauimento vermiculi, quibus crescen¬ 
tibus tanquam araneis obducitur alueus totus faui- 
que putrescunt. Est et alia aegritudo, quasi ve¬ 
ternus apum et foetor aluearis. Pastus apum thy¬ 
mus. Praestantius album rubente. Locus in aestu 
minus quam tepidus : in hieme tepidus. Maxime 
aegrotant, cum de rubiginosa materia opus faciunt^ 
Spirante vento magno lapillum gestant secum, tan- 21 
quam aduersus flatum saburram. Si prope sit 
fluuius, non aliunde potant, deposito prius onere. 
Sin minus, aliunde potu hausto, mei vomunt, (re¬ 
sumunt?) ac subinde ad opus eunt. Conficiendi 
mellis duo tempora, ver et autumnus. Suauius et 
candidius et in summa praestantius est vernum 
autumnali. Mei commendabilius ex noua cera 
nouelloque germine. Rufum turpius est obfauum. 
Vitiatur enim sicut vinum in vase. Idcirco opor¬ 
tet ipsum (excoquere et) resiccare. Cum florente 
thymo replentur faui, id mei non concrescit. Est 
pulchrum et praestans aurei coloris. Album autem 
Ee 2 
