452 
ARISTOTELIS 
statim post autumnum. Ne hi quidem differunt 
nisi colore et voce. Eandem vero esse auem con¬ 
stat ; cum vtrumque genus hoc mutationis tempore 
©hseruarunt. Cum enim nondum mutationem in¬ 
tegram ohsoluisset, neque alterius speciem assum- 
sisset, vtrique suberat aliquid proprii. Nihil vero 
mirum, in his si voces et colores immutantur. 
Nam etiam palumbes hieme vocem edunt nullam, 
nihi si quando saeuani hiemem tepor exceperit. 
Tunc quidem vocem emisit, non sine peritorum 
miraculo. Si simul cum vere incipit vocem dare. 
In summa aues et maxime et plurimum voculantur 
tempore coitus. [Yulgo sectio 2 .] Mutat et cu¬ 
culus colorem. Vocem minus explanat, cum fu¬ 
turum est, vt amplius non compareat. Abit au¬ 
tem sub cane. Ostendit sese a vere incipiens ad 
canis exortum vsque. Abdit sese ea quoque, quam 
cenanihem (vitiferam Gaza ) vocant, exortu side¬ 
ris eiusdem: occidente ostendit se. "V itat autem 
interdum frigus, interdum aestum. Mutat etiam 
vpupa colorem et faciem, sicut in poemate Aeschyli 
est: j Epopa hunc , spectatorem■ suorum ipsius 
malorum , varium fecit , atque auem audacem 
petricolam armis insigniuit, Is vere nouo pen¬ 
nas quatit circi: (nam duas ab vno ortu formas 
no ueIlus et adultus induet ;) cum vero seges ado - 
