LIBER XXL CAP. II. 
487 
diunt, sicut simia. Quaedam autem in tantum vigent in 
disciplina auditus, quod etiam sibi mutuo suas intentiones 
significant, sicut pigmeus, qui loquitur, cum tamen sit 
irrationabile animal: et ideo quantum ad animales virtu¬ 
tes, post hominem videtur pigmeus perfectius esse ani¬ 
mal: et videtur, quod inter omnia animalia plus confert 
memorias suas, et plus percipit de signis auditus, ita 
quod videtur aliquid habere imitans rationem, sed ratio¬ 
ne caret. Ratio enim est vis animae discurrendo per ex¬ 
perta ex memoriis accepta per habitudinem localem aut 
syllogisticam vniuersale eliciens, et ex illo principia ar¬ 
tium et scientiarum et similes habitudines conferens. Hoc 
autem non facit pigmeus, sed ea quae accipit cum auditu, 
non separat a sensibilium intentionibus; et prout sunt sen¬ 
sibilium intentiones, memoriae commendat, et hoc modo 
confert, et collata alii significat per locutionem. Et ideo 
pigmeus licet loquatur, tamen non disputat, nec loquitur 
de vniuersalibus rerum, sed potius suae voces diriguntur 
ad res particulares, de quibus loquitur. Causatur enim 
locutio sua ex vmbra resultante in occasu rationis. Ratio 6 
enim duo habet, quorum vnum est ex reflexione sua ad 
sensum et memoriam, et ibi est perceptio experimenti. 
Secundum autem est quod habet secundum quod exaltatur 
versus intellectum simplicem: et sic est elicitiua vniuer- 
salis, quod est principium artis et scientiae. Pigmeus au¬ 
tem 11011 habet nisi primum istorum: et ideo non liabet 
nisi vrnbram rationis, quia totum lumen rationis est in 
secundo. Dico autem vrnbram idem quod resultationem 
obscuram, a sensibilium materia et appendiciis materiae 
non separatam. Et ideo pigmeus nihil omnino percipit 
de rerum quidditatibus, nec vnquam percipit habitudines 
argumentorum: et sua locutio est sicut locutio morionum, 
qui naturaliter stulti sunt, eo quod non perceptibiles sunt 
rationum. Sed in hoc est differentia, quod pigmeus habet 
rationis priuationem ex natura, morio autem habet per 
