LIBER XXI. CAP. III. 
489 
Vno quidem modo contemplatiue, prout ex expertis et 
memoratis in sensu acceptis quidditas rerum, quod est 
rerum veritas, accipitur per se vel in signo communi: 
et hoc modo memoratum et expertum non est in pigmeo. 
Alio modo inest memoratum et expertum, prout in ipso 
est conferens ad appetitum vel fugam: et hoc modo ex¬ 
pertum et memoratum accipiuntur a pigmeo. Et ideo 
diximus superius, quod experimento parum participat 
pigmeus. Pigmeus enim non accipit nisi referens ad con¬ 
ferens vel nocens in re extra: sicut et alia animalia bruta 
omnes intentiones quas apprehendunt, ad eos referunt et 
ideo nunquam separant eas a particularibus, sed potius 
componunt eas cum ipsis: et ideo etiam bruta et muta 
animalia vocantur: quia conceptus sui nihil veritatis lo¬ 
quuntur de rebus. Pigmeus ergo secundum praeinducta 
quasi medius est inter hominem diuinum intellectum ha¬ 
bentem , et alia muta animalia, in quibus nihil diuinae 
lucis esse deprehenditur, in quantum experimentali co¬ 
gnitione vtitur per vmbram rationis, quam prae caeteris 
accipit animalibus: magis tamen secundum naturam vi¬ 
cinus est bruto, quam homini, vt patet per antedicta: 
quoniam expertum magis est ad vniuersale et contempla¬ 
tionem , quam ad particulare et motum, 
CAP. III. 
Qualiter animalia sunt disciplinabilia ex aliqua participa - 
tione virtutum animae, et praecipue qualiter hoc fit in 
generibus simiarum . 
Reliquarum autem simiarum genera quae multa sunt 
valde, in tertio gradu potestatum animae et virtutum 
videntur participare animam. Cum enim disciplina fiat 
in homine, qui solus secundum naturam est animal disci¬ 
plinae susceptibile per doctrinam videlicet et per inuen- 
tionem: ea autem quae per doctrinam est, duplex est, 
intellecti na videlicet et sensibilis: videntur simiae prae 
