VI 
PPlAEFATIO. 
rumque, quam par erat, Theodori versionis error* 
res et vitia insectatur; neque adeo raro accidit, 
vt hene a Theodoro conuersa in latinum sermonem, 
aemulatione praua instigatus ipse peius aut saltem 
durius atque obscurius interpretaretur. Plinianae 
interpretationis raro hahuit rationem, nisi inui- 
tatus a praua Theodori imitatione, qui stulto con¬ 
silio Plinium nobis in vertendo Aristotele reprae¬ 
sentare quam fidem interpretis praestare maluit. 
At hoc loco confiteri cogor, me Scaligerianae ope¬ 
rae nullam fere rationem habuisse tum, cum an¬ 
notationes meas inter molestissimas belli postremi 
turbas domesticas in ordinem redigerem et per¬ 
scriberem, Quoties enim cunqtie commentarios 
Scaligeri antea inspexeram, minus illi mihi vide¬ 
bantur idonei ad operam criticam adiuuandam, 
in qua tum fere totus occupatus eram. Sed cum 
versionem latinam Historiae Aristotelicae aggre- 
derer, et Scaligerianam cum opera Theodori com¬ 
pararem , statim vidi, me labore nouae interpre¬ 
tationis supersedere posse, et rectius facturum, 
si Scaligerianam nostrae editioni accommodarem. 
Quod demum feci, prouti plagulae typis exscri¬ 
ptae Lipsiae in manus meas peruenerant, quo 
commodius textum cum annotatione comparatum 
adhibere possem. Qua quidem in opera occupato 
