PRAEFATIO. 
XIII 
eebant , ad quos in hac ipsa Historia atque alibi 
saepe refert lectorem. Locus manifestus est de ge¬ 
nerat. anim. 2, 7. δει δε ταντα ιλεωρεΐν εκ τε των 
παραδειγμάτων των έν ταίς άνατομαΐς καί των 
εν ταΐς ίότορίαις γεγραμμένων. Atque hodie 
supersunt in Historia loci plures , qui lineamenta 
olim apposita desiderant. In libro de respiratione 
c. 16. de situ cordis disputans in piscibus lectorem 
ablegat ad historias et an atomiam his verbis: πρός 
μεν την οψιν εκ των ανατομών δει ίλεωρείν, 
πρός δε ακρίβειαν εκ των ίΰτοριών. Similis est 
locus de partibus 4, 5. vbi additur: τά μεν γάρ 
τω λόγω , τά δέ πρός την δψιν αντών ΰαφηνίζειν 
δει μάλλον. Priorem locum cum interpretaretur 
C. Gesner Medit. Physic. libro V. p. 243. non co¬ 
gi tauit discrimen inter οψιν lineamentorum pictu¬ 
rae et ακρίβειαν λόγον vel θεωρίας. 
Atque haec de inscriptione atque argumento 
horum nouem librorum sufficiant: nouem dixi: 
librum enim vulgo decimum habitum , qui libris 
nouem Aristotelis subiungi solebat, cum libri ma- 
nuscripti vetustissimi atque optimi omiserint, eum* 
que non solum argumentum alienum, sed oratio 
etiam ab ingenio Philosophi Stagiritae abhorrens, 
iudiciumque plurimorum virorum doctorum 
damnet, Gallus eruditus Camus a societate horum 
