XXII 
PRAEFATIO. 
tus ad finem et liberum eius prospectum adspira- 
verit, is, nisi ingenium plane bebes ad iudicanda 
opera vel naturae ve! ingenii magna et ampla na- 
ctus fuerit, interprete spectaculi pulcherrimi et 
monitore non amplius indigebit*, fortasse testem 
et conscium sensus et iudicii sui desiderabit. 
Prostant iudicia hominum prudentissimorum et 
doctissimorum cum ex antiquitate graeca et latina, 
tum memoriae nostrae de operis Aristotelici con¬ 
silio, ambitu et praestantia, quibus ego cum, quod 
adderem aut demerem, non haberem, in eo tan¬ 
tum mihi maxime elaborandum esse existimaui, 
vt ea et in singulis operis partibus diligenter emen¬ 
datis, et comparatione recentiorum obseruationum 
explicatis, atque in latinum sermonem conuersis 
agnosci, et in corporis totius habitu et ordine con¬ 
cinno et conspectu constare possent. Nec desunt 
loca, quorum vel emendatio vel rectior interpre¬ 
tatio prauis hominum quorundam aut iniquis iu- 
diciis occurrere et satisfacere conatur. Summa 
mihi ratio hreuitatis vbique fuit, quam et eru¬ 
ditionis et multae lectionis laudi vel iactationi prae¬ 
ferendam vbique censui. Neque enim pueris 
opus hoc scripserat Aristoteles · nec ipse puerili 
aetati aut generi hominum non dissimili pueris 
commentarios meos accommodaui. Multa tamen 
