EPIMETRVM I. 
XLV 
in Historia medicinae Lipsiae anno 17 58 edita p. 
358 . his verbis: Enimuero mihi omnia rite 
perpendenti haec res incertissima et maximam 
partem jabulis accensenda videtur. Athe- 
naeus manifeste loquitur ex vulgi rumore: fa- 
cileque demonstrari potest, totius Macedo¬ 
niae regni censum, si multorum simul anno¬ 
rum reditus Alexander in vnum Aristotelem 
contulisset, non effecisse tantam pecuniae 
summam. Adeoque fieri nequit, vt ante Asiani 
deuictam Aristoteli summam tantam dederit: 
hac autem deuicta mox ab Aristotele aliena¬ 
tus fuit, et alios philosophos , nihil de se me¬ 
ritos, magnificis donationibus ditauit, vt 
aegre Aristoteli f aceret. Frustra igitur labo¬ 
rant, qui bonum Aristotelem etiam apud infe¬ 
ros repetundarum postulant, quoniam tanta 
pecunia non melius vsus fuit et veriorem histo¬ 
riam conscripsit. Plane igitur existimo ex ad¬ 
modum mediocri re famam, vti solet, maxi¬ 
mam effecisse. Scilicet Aristoteli, Philippo 
adhuc viuo, et Alexandro nondum ad expe¬ 
ditionem profecto, forte etiam primis annis 
ab expeditione suscepta, parata ad votum 
omnia fuerunt, si quid quispiam in illo regno 
inseruire posset. Sed postquam, Alexandro 
profecto, Aristoteles ad Athenienses abierat, 
et docendo occupabatur, ne quidem iuuare 
ipsum potuisset illa, de qua Plinius loquitur, 
hominum inseruire iussoriim multitudo, non 
