lvi EPIMETRVM I, 
II. 
Πρώτα μέν ούν δώρων μεμνήσομαι ηύκόμοιο 
Αήμητρος, φίλε Μόσχε · ον δ 3 εν φρεσί βάλλεο σησιν. 
'Έστι γάρ ούν τά κρατώτα λαβεϊν βέλτιστα τε 
πάντων 
εΰκάρπον κριϋ'ής κα&αρώς ησκημένα πάντα 
εν Λέσβω ? κλεινής 3 Έρέσου περικύμονι μαστω, ίο 
λενκότερ 3 αι&ερίας χιόνος. Θεοί ειπερ έδουσιν 
άλφιτ , έκεϊ&εν ιών c Έρμης αύτοΐς αγοράζει. 
3, Έστι δέ καν Θήβαις ταϊς έπταπνλοις επιεική, 
Καν Θάαω, έν τ άλλαις πόλεσίν τισιν * αλλά γίγαρτα 
φαίνονται προς έκεϊνα' σαφεΐ τάδ 3 έπίστασο δόξρ. ι5 
Στραγγυλοδίνητος δε τετριμμένος εύ κατά χεΐρα 
κόλλιξ ΘεσσαΙικός σοι ύπαρχέτω, ον καλέουσι 
κείνοι κριμνατίαν, οί δ 3 άλλοι χόνδρινον άρτον. 
Έιτα τον έν Τεγέαις σεμιδάλεος νίόν επαινώ 
έγκρυφίαν. Τον δ 3 εις αγοράν ποιεύμενον άρτον 20 
αί κλεινοί παρέχουσι βροτοΐς κάλλιστον Ά&ήναι. 
3 Εν δέ φερεσταφύλοις 3 Ερυ&ραΐς εκ κλιβάνου έλ&ών 
λευκός , άβραΐς β'άλλων ώραις , τέρψει παρά δεϊπνον. 
3 Έστω δη σοι άνήρ Φοίνιζ η Λνδός έν οϊκω, 
οστις έπιστήμων νόον έσται σοϊο , κατ ήμαρ 25 
παντοίας ιδέας τευχών , ώς άν σύ κελεύιχς. 
III. 
'Ρυσσαϊ και δρνπεπεΐς παρακείσ&ωσάν σοι έλαιαι ♦ 
IV. 
Και σελάχη μέντοι κλεινή Μίλητος άριστα 
εκτρέφει · άλλ 3 ου χρή ρίνης λόγον η πλατννώτου 
