EPIMETR YM I. lix 
XII. 
άίμφί δε την Ιεράν τε καί ενρνχορον Σάμον δψει 
θύννον άλισκόμενον σπουδή μέγαν, ον καλέονσιν η5 
ορκνν, άλλοι δ 3 αν κήτος. Τούτον δε τλεοΐς χρή 
όψωνεΐν * ά πρέπει ταχέως καί μητέρι τιμής. 
*Έστι δε γενναίος Βυζαντίω εν τε Καρνστω 
εν Σικελών τε κλντή νήσω. Ιίεφαλοιδίς άμείνονς 
πολλω τώνδε τρέφει θύννους και Τννδαρίς ακτή. δο 
*άίν δέ ποτ Τταλίης ίεράς c Ιππωνιον έλ&γις 
έρπετόν .εις ύδατος στεφάνους, πολύ δή, πο?.ύ 
πάντων 
ενταΰιΤ είσιν άριστοι, εχονσί τε τέρματα νίκης. 
01 δ * επί τώνδε τόπων πεπλανημένοι είσίν έκεΐ&εν, 
πολλά περάσαντες πελάγη βρνχίου διά πόντον · 85 
ωστ αν τους ημείς χληρενομεν όντας άωρους. 
XIII. 
Καί ϋ'ύννης ούραΐον εχειν, ην. χΐυννίδα φωνω 
την μεγάλην * ής μητρόπολις Βυζάντιόν εστιν· 
Έίτα τεμών αυτήν όρ&ώς όπτησον άπασαν, 
άλσί μόνον λεπτοΐσι πάσας καί έλαίω άλείψας · g° 
Ό'ερμά τ εχειν τεμάχη , βάπτων δριμεΐαν ες άλμην. 
Καν [σνγε\ ξηρά ^έλτ\ς έσΟειν , γενναία πέλονται, 
ά&ανάτοισι ΙΙεοϊσι φνήν καί είδος όμοια, 
δ* οξει ράνας παρα&ρς, άπόλωλεν εκείνη· 
XIV. 
Καί Σικελού ϋνννον τέμαχος * * * * g5 
τμηϋΊν, οτ εν βίκοισι ταριχενεσ&αι εμελλεν. 
Σαπέρδη δ' ενέπω κλαίειν μακρά, Ιΐοντικω oipco, 
καί τοΐς κείνον έπαινονσιν πανροι γάρ ϊσασιν 
